Sejfulla Malëshova (Lame Kodra)

sejfull

Sejfulla Malëshova (Lame Kodra)  (lindi në fshatin Limar, Krahina e Malëshovës, Rrethi Përmet, në  2 mars 1900 dhe vdiq në Fier në 9 qershor 1971, ku u varros nga e motra, Zenepe dhe dy varrmihës . Arsimin fillor e kreu në vendlindje, kurse studimet e mesme i kreu në Itali në kolegjin e Shën Dhimitrit në Koronë, atje ku dikur kishte studiuar edhe De Rada. Këtu së bashku me mikun e tij Odhise Paskalin (skluptor) botoi revistën Studenti Shqiptar, në të cilën botoi edhe vjershat e tij te para. Më pas kur do të studiojë mjekësi në Romë do të botoje poemën e tij të parë me pseudonimin Kostandini në vitin 1923. Kthehet në atdhe një vit më vonë dhe do të jetë për gjashtë muaj sekretar i kabinetit të kryeministrit Fan Noli. Pas dështimit të Revolucionit të Qershorit do të emigrojë dhe në vitin 1926 , ku do të fillojë studimet në universitetin Lemonosov të Moskës për filozofi, studime që do ti përfundoje në vitin 1930. Pas një debati në organizatën e partisë të BS, ku bënte pjesë, do ta largojnë nga Moska dhe për tre vjet do të punojë në një uzinë në Kaukaz. Në vitin 1933  rehabilitohet dhe emërohet pedagog dhe dekan i fakultetit të filozofisë në universitetin Lemonosov. Ndërkohe që një vit më parë në vitin 1932 u martua me një moskovite me të cilën u nda pas tre muajsh për arsye divergjencash, duke vendosur kështu të mos martohej asnjëherë. Nuk dua të krijoj më familje i deklaroi njërit prej miqve të tij, sepse unë jam revolucionar gjaknxehtë dhe impulsiv. Në vitin 1934 pranohet në Komintern dhe me këtë detyre vjen në vitin 1941 në Shqipëri dhe bëhet pjesë e Këshillit të Përgjithshëm Nacional-Çlirimtar, aktivitet që i siguroi një pozitë drejtuese në Shqipërinë e pasluftës. Ne vitin 1946 do të jetë ministër i arsimit dhe kulturës në qeverinë e Enver Hoxhës. Ndërkohe që në vitin 1945 do të zgjidhet Kryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë (LSHA), kryetari i parë i kësaj organizate. Po këtë vit do të botohet edhe vëllimi i tij poetik “Vjersha “ me pseudonimin letrar Lame Kodra. Në vitin 1946 për divergjenca të shumta që kishte me Enver Hoxhën në fushat e ekonomisë, kulturës dhe drejtimit të Partisë, përjashtohet nga ajo dhe shkarkohet nga të gjitha funksionet dhe më pas eshe nga Lidhja e shgkrimtarëve. Kështu intelektuali dhe njeriu më i mirëarsimuar i Shqipërisë internohet në Fier, ku jeton për 24 vjet, duke punuar si magazinier në ndërmarrjen e grumbullimit. Pas një jetë të vetmuar dhe të suverjuar nga Sigurimiu Shtetit në 9 qershor 1971, Sejfulla Malëshova u nda nga jeta dhe u varros në varrezat e vjetra të qytetit. Në vitin 1993 një grup intelektualësh u kujdesën për rivarrimin dhe ceremoninë e munguar për përkthyesin e Internacionales, Gëtes dhe Nekrasovit, apo poetin rebel siç njihej dhe ndryshe.

vepra 1 lame

Pas vdekjes nën përkujdesin e Shtëpisë Botuese “ Argeta LMG” u botuan tre vëllimet “Lame Kodra” me përmbledhje poetike, përkthime të përzgjedhura, publicistikë, estetike dhe letërkëmbime të ndryshme.

SI E DUA SHQIPËRINË

S’ kam çiflik e s’kam pallate,
S’ kam dyqan me katër kate
Po e dua Shqipërinë
Për një stan në Trebeshinë,
Për një shkarpë e për një gur,
Për kasollen mi Selishte,
Për dy ara në Zallishte,
Për një lopë e një gomar,
Për një Balo, një manar.
…..Unë e dua Shqipërinë
…..Si bari dhe si fshatar.

Unë e dua Shquipërinë
Për tërfilin mi lëndinë,
Për një majzë gjeraqinë,
Dhe për ujët që buron
Nga një shkëmb e gurgullon
Nëpër lisat gjethe-shumë,
Edhe zbret përposh në lumë.
Unë e dua Shqipërinë
Për një lule trëndelinë,
Për një zok që fluturon,
Për bilbilin që këndon
Në ato ferra e në ato hie
Këngë malli e dashurie,
…..Unë e dua Shqipërinë
…..Si poet i dhëmshëruar.

Unë e dua Shquipërinë
Që nga Korça e në Vraninë,
Ku del bumku që me natë
Me parmëndë edhe me shatë,
Mbjell e korr me diell, me hënë
Dhe s’ ka bukë për të ngrënë
Ku nallbani e samarxhiu,
Krrusen ditë e krrusen natë,
Që të hanë bukë thatë
Ku hamalli nëpër skela
Ngarkon hekur e varela,
Këmbë-zbathur, bythë-çjerrë
Punon vetëm për të tjerë.
Unë e dua Shquipërinë
Që nga Shkupi e në Janinë,
Ku një popull derë-zi
Heq e vuan robëri,
Po ka shpirtin luftëtar:
…..Unë e dua Shqipërinë
…..Si një revolucionar.

Sejfulla Malëshova (born in 1901 in Maleshove, Këlcyrë; d. June 9, 1971 in Fier) was an Albanian politician and writer.

In 1924, a 23 years old Malëshova was Fan Noli‘s personal secretary. He held that position after having studied some medicine in Italy. After Noli’s government was overthrown, Malëshova fled to Paris and then to Moscow, where he studied and then taught Marxism. In 1930-1932 he joined the Communist Party of the Soviet Union, but was subsequently expelled as a Bukharinist.[1] He became a charter member of the Albanian Communist Party and a member of its Politburo prior until 1946.[2] He used to appear as a self-proclaimed rebel poet of the guerrilla war against the Italian and German occupying armies in Albania, and became known by his pen name Lame Kodra. In 1945, he was appointed Minister of Culture and Propaganda. In the same year, he was elected president of the newly foundedAlbanian League of Writers and Artists, which consisted of seventy-four members initially, with several non-communist intellectuals among them. The League took over the publication of well-known Albanian literature Drita magazine.

Malëshova had emerged as a moderate communist, often inviting publications without regard to their ideological content, which brought him the wrath of Enver Hoxha, particularly after an appeal by the Writers League to Harry Truman and Clement Attlee for Western recognition of Albania. In 1946, Hoxha accused Malëshova of “rightist deviation” and expelled him from the communist party. Following his dismissal, a persecution against the writers ensued, many of whom were harassed and imprisoned by the communist authorities.

Malëshova spent the rest of his life as a warehouseman in Fier, shunned by almost all fellow citizens. If anyone dared speak to him, he would pinch his lips with his fingers, to remind the vow of eternal silence which would ensure his survival. He died an outcast in 1971. His funeral was attended only by his sister, the gravedigger and two Sigurimiagents.

^ Albanian literature: a short history By Robert Elsie, Centre for Albanian Studies (London, England) page 163-164 

  1. ^ Joseph Held (1994). Dictionary of East European History since 1945. Westport, CT: Greenwood Press. pp. 63–64.
  2. ^ Robert Elsie (1991). “Albanische Literatur und Kultur nach sechsundvierzig Jahren Sozialismus. Ein Zustandsbericht.” (in German). Südosteuropa – Zeitschrift für Gegenwartsforschung 48 (11–12): 600–613.
  3. ^ Albanian literature: a short history By Robert Elsie, Centre for Albanian Studies (London, England) page 163-164 

From Wikipedia, the free encyclopedia

HOW I LOVE ALBANIA


I’ve no farm estates or manors,
I’ve no shops or lofty buildings,
Yet I love my land, Albania –
For a barn in Trebeshina,
For its boulders and its brushwood,
For a hut above Selishta,
For two fields ploughed in Zallishta,
For a cow and for a donkey,
For an ox, a little lambkin,
…..This is how I love my country
…..Like a shepherd, like a peasant.

Yes, I love my land, Albania,
For the clover in its meadows,
For a quick and agile maiden,
For its spring of water gurgling
From the cliffs and flowing swiftly
Through the leafy oak tree forests,
Tumbling down to form a river,
Yes, I love my land, Albania,
For the fenugreek in blossom,
For the birds that fly above it,
For the nightingales a-singing,
In the shade and in the brambles,
Trilling songs of love and longing,
…..This is how I love my country,
…..Like a poet in devotion.

Yes, I love my land, Albania,
Right from Korça to Vranina,
Where the farmer sets off early
With his hoe and plough a-toiling,
Sows and reaps by sun and moonlight,
Yet, he has no food to live on,
Where the farrier and saddler
Day and night stoop o’er their duties
Just to get a few stale breadcrumbs,
Where the porter at the dockyards,
Laden down with iron and barrels,
Bears his load, barefoot and ragged,
Always serving other people.
Yes, I love my land, Albania,
Right from Skopje to Janina,
Where its people in misfortune
Suffer, live their lives in serfdom,
Yet they have a fighting spirit –
…..This is how I love my country,
…..Like a revolutionary.

trans. Robert Elsie (from Albanian)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s