VENDI DHE NJË KOMB KA NJË SHPIRT. KJO BOTË NË VETVETE ËSHTË SHUMË E MADHE, SHPIRT I PALIMITUAR DHE ÇDO GJË NË KËTË TOKË I PËRKET PËRJETËSISË, SHPIRTIT TË BUKUR / The country and a nation has a soul. This world verily is very big, an unlimited soul and everything in this world belongs to the eternity, the beautiful soul”

VENDI DHE NJË KOMB KA NJË SHPIRT. KJO BOTË NË VETVETE ËSHTË SHUMË E MADHE, SHPIRT I PALIMITUAR DHE ÇDO GJË NË KËTË TOKË I PËRKET PËRJETËSISË, SHPIRTIT TË BUKUR.

 Vasiliqi Kalahani Greqi

            Vasiliki Kahahani

 

Ne gjendemi në një tokë filmash të mjegulluar, ku ne flasim rreth poezisë, ku ne mblidhemi dhe ia dedikojmë vetvetet tona qëllimeve të veçanta. Ne gjendemi  në lartësi tokash. Dhe prilli gjendet këtu për të na përshëndetur ne me më të brendshmen   dëshirë të tij të energjizuar. Kush do të mundte të më jepte mundësinë mua sot duke thënë se unë ndjehem  si një gorgonjë, që lë pas ujërat e Detit Mesdhetar dhe kërcen e ngjitet lart në ujërat e Jonit  e të Adriatikut dhe tani ndjehet e lumtur, e kënaqur në këtë fole poetike të bukur?! Të dashur, miqtë e mi shqiptarë! Ne kemi qenë duke ju dashur për shumë vjet, sikurse ne ishim gjithmonë të paduruar për të kërkuar revistat duke i qarkulluar për të gjetur zemrat e njëri – tjetrit, për të gjetur poezitë e njëri – tjetrit. Në këtë nektar të shenjtë dhe verë, Zotat olimpikë  janë krenarë për të parë  dhe ata tashmë e admirojnë poezinë ekzistuese të zjarrtë, që gjithë poetët e kësaj bote dhurojnë për t’u përpirë në këtë Univers.

Mendjet e mia  brilante!

Ju e dini që ne jemi duke jetuar në kohë shumë mizore. Çdo gjë është duke u keqësuar, duke u prishur, duke u bërë e përshtatshme për të qenë  i pashpirt dhe i dashur. Por poezia vjen tek ne  si një ngushëllim miqësor, si ujë, si një dhuratë  shumë e thellë që vjen drejt nesh. Dhe çfarë është sinqerisht me vlerë dhe e ndershme për të parë është ky simbol i përgjithshëm i kalit fluturues “Pegasi”, që  ka si qëllim  drejtimin në lidhje  me qiejtë, që synon në drejtim të dritave që dëshiron t’i bashkëngjisë vetvetes drejt dritave që  sjellin dritat në tokë.

Dhe çfarë unë duhet të them se këtë speciale të veçantë shqiptare? Simboli poetik është forca që unë sinqerisht shikoj midis syve, përcaktimi që është i caktuar midis syve  kali njëbrirwsh  i pafajshëm që është bërë një kalë shumë i forte. Shpejtësia e kalit që është  e përmbajtur në një diçka  të brendshme, të padukshme, dem i zjarrtë, trup dimensional, i cili mban një top të bardhë të aktivitetit shpirtëror dhe zjarr mbi të,  që është përcaktuar për të kalëruar, për të orientuar vetveten në këtë botë. Çfarë është universalizmi, nëse unë nuk mund të mos ta  përqafoja zemrën time në një poemë të vogël?! Çfarë është një poemë e vogël, nëse nuk  mund të shpreh të vërtetën, të cilën unë ndiej brenda meje atë se çfarë është e vërteta, nëse nuk mund të qetësoj vuajtjen nga një vuajtje shoqërore e të qenurit e tillë, e cila  është duke u ndeshur  për t’u lartësuar në drejtim të sipërfaqes. Çdokush ka një shpirt: një njeri, një pemë, një lule, mali; deti ka një shpirt. Vendi dhe një komb i tërë ka një shpirt. Kjo botë në vetvete është shumë e madhe, shpirt i palimituar   dhe çdo gjë në këtë tokë i përket kësaj përjetësie, shpirtit të bukur. Mund që ju gjithmonë të keni lule të çelura, përherë të bukura dhe të këndshme në zemrën tuaj Shqipëri.  Mund që ju të keni gjithmonë tradita folkloresh në prezencën (ekzistencën) tuaj: letërsi, muzikë, kërcime, piktura, skulpturë, arkitekturë, teatër. Mund që edukimi, shkenca dhe kërkimet të arrijnë të realizojnë një kulm të lartë  në  vendin tuaj. Mund që procedurat demokratike të ngrenë vendin tuaj. Mund që ju të bëheni të fortë financiarisht dhe të pavarur. Mund që gjithë vendet e Ballkanit të kenë marrëdhënie miqësore dhe paqe midis tyre. Mund që ne të gjithë të gëzojmë  prosperitet  dhe paqe midis nesh, Shqipëri. Mund që ju të mblidheni, të ktheni pas dhjetë  fëmijë të emigrantëve tuaj, nipër e mbesa të shpërndara në të gjithë qoshet e botës. Mund që familjet të gjejnë prosperitetin  në shtëpitë e tyre përsëri. Mund që të gjithë njerëzit të bëhen  sërish të lumtur në vendin e tyre. Dhe përballë kësaj thirrje  të shenjtë, çfarë unë mund të bëj? Çfarë unë mund të them? Përballë tingujve të shenjtë të Mëmës, që është duke thirrur fëmijët e saj, unë tashmë dëgjoj dhe shikoj. Unë një poete i vogël.

 

We are on film land when we talk about poetry, when we gather and dedicate ourselves to special purposes. We are on  high lands… And April is here to greet us in its inmost energizing will. Who can permit me today from saying that I feel like a Gorgon, that left the waters of the deep Mediterranean Sea, who climbed up the Ionian and Adriatic Waters, and now feeles content this beutifil, poetic nest.

My dearest Albanian friends. We have been lovoing you for years, as we were almays eager to search the circulating magazines to find eachother’s heart, to find eachother’s poetry.

In this devine nectar and wine the Olimpic Gods are proud to see and they still admire, the existsting firey poetry that all of the poetes of this world give… to be absorbed in this Universe.

My Brilliant Minds!

You now that we are living in very cruel times.

Everything is deteriorating and everything is becoming unhearted and lovely. But poetry comes to us like friendly consolation, like water, like a very deep present it comes to us. And what is tryly worth and honourable to see, is this ecumenical symbol of the flying horse Pegasus, that aims towards the Skies, that aims towards the lighs, that wants to attach itself to the lights and bring the lights to Earth.

And what I must say in this special, Albanian, poetical symbol, is the force I truly see between the eyes, the determination that’s fixed between the eyes, the innocent unicorn that has become a very strong horse, the speedy horse that is reatrained in an inner, invisible, firey bull, the three dimensional body that holds a white ball of spiritual activity and fire above it, that is determined to pass, to orientate itself in this world.

What in Universalism, if I cant’s unfold my heart in a little poem. What is a little poem, if I can’t exprees the truth that I feel inside me what is truth, if I cant’t ease the pain from a suffering fellow-being, that’s struggling, that’s fighting to rise towards the surface.

Everyone has a spirit. A man, a tree, a flower, the mountain, the  sea has a spirit. A  country and a whole nation has a spirit. This world itself has an enormouw, unlimited spirit, and everything on earth belongs to this eternal, beautiful Spirit.

May you always have  flowers of everblossoming beayty and kindness in your heart Albania.

May you always have folklore traditions at your presence… literature, music, dances, paintings, sculpture, architecture, theatre.

May education, science and research reach a high peak in your country. May education science and research reach a high peak in  your country. May democraticcedures rise in your contry. May you become finically strong and independent. May all the countries of the Balcanic Region have friendship and peace between them. May we all have prosperity and pece between us.

Albania

May you gather back the thousands of your emigrant children and  grand children, scattered in all the corners of the earth. May the families find prosperity in their homes again. May all the people become happy again in their country. And in front of this devine calling, what can I do? …What can I say?… In front of the devine sounds of the Mother calling her children I just listen and watch

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s