Sabri Hamiti

             Sabri  Hamiti Sabri Hamiti lindi më 10 maj 1950 në Dumnicë, Podujevë, nga baba Hamit Hamiti dhe nana Mehreme Duriqi. U rrit në familje bashkë me tri motra e dy vllezër. 1957 Hyri në shkollën fillore në vendlindje. 1968 Mbaroi gjimnazin në … Continue reading

Adem Demaçi

            Adem  Demaçi Adem Demaçi u lindi më 26 shkurt 1936 në Prishtinë. Adem Demaçi ishte veprimtar për kauzën kombëtare në kohën e Jugosllavisë dhe luftonte për barazinë e Kosovës me Republikat e tjera të Jugosllavisë. Për angazhimin e tij politik, Adem Demaçi vuajti 28 vjet … Continue reading

Rexhep Qosja

                           Rexhep Qosja Rexhep Qosja ka lindur më 1936 në Vuthaj te Kelmendit, Malit i Zi. Shkollën fillore e përfundoi në fshatin e lindjes, tetëvjeçaren e mbaroi në Guci. Shkollën normale e mbaroi në Prishtinë. Më 1964 diplomoi … Continue reading

Ali Podrimja

       Ali Podrimja Ali Podrimja (28 Gusht, 1942 – 21 Korrik, 2012), ishte shkrimtar shqiptar nga Kosova. Ali Podrimja u lind më 28 Gusht, 1942 në Gjakovë, Kosovë, ku pati një fëmijëri të vështirë. Ali Podrimja është autor i më shumë se dhjetë … Continue reading

Azem Shkreli

        Azem  Shkreli Azem Shkrelí lindi më 1938 në Rugovë të Pejës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa në Prishtinë ai vazhdoi shkollën e mesme për të vazhduar fakultetin Filozofik, degën e gjuhës dhe të letërsisë shqipe. Për shumë vjet ai ka qenë kryetar … Continue reading

Enver Gjerqeku

 Enver Gjerqeku Enver Gjerqeku poet profesor e akademik, lindi më 25 gusht 1928 në Gjakovë në një familje qytetare. Në vendlindje kreu shkollën fillore (1942) dhe Shkollën Normale (1948), kurse Fakultetin Filozofik – grupin e gjuhës e të letërsisë shqipe në Universitetin e Beogradit (1955), ku edhe u … Continue reading

Rrahman Dedaj

         Rrahman Dedaj Rrahman Dedaj lindi me 1939 ne fshatin Penduhe, afër Podujeves, Kosovë. Shkollën fillore e kreu ne Podujeve, shkollën normale dhe fakultetin filozofik ne Prishtine. Me letërsi filloi te merret qysh ne bankat e shkollës. Deri tash ka botuar keto vepra : … Continue reading

Fahredin Gunga

Fahredin Gunga Fahredin Gunga lindi ne Mitrovice me 1936, ne nji familje te vorfun puntore. Shkollen fillore dhe gjimnazin e kreu ne vendlindje, kurse fakultetin filozofik, grupin e albanologjise, ne Beligrad. Tash punon si gazetar i “Rilindjes”. Me pune letrare … Continue reading

Din Mehmeti

    Din Mehmeti Din Mehmeti (lindur më 1929 Gjocaj, Juniku, vdekur më  12  nëntor 2010 Gjakovë ), shkrimtar shqiptar nga Kosova. Ka studiuar për gjuhë dhe letërsi shqipe në Universitetin e Beogradit. Tani, ai është profesor në Shkollën Pedagogjike të Gjakovës. Në mars 1999 u njoftua nga shumë burime informacioni se ai … Continue reading

Hivzi Sulejmani

18. Sylejman Pireva - Libri per biblioteken_0

       Hivzi Sulejmani

Hivzi Sulejmani (1910-1975)  ishte nje nga  shkrimtarët e parë të rëndësishëm të Kosovës, që vuri ë bazat e kësaj letërsie në prozë.    Lindi dhe  e u rrit në Mojstir (Sanxhak), por jetuan e punuan në Kosovë, ku edhe e mbylli  jetën, duke e lidhur pazgjidhshmërisht fatin e tij me fatin e saj.Uu shkollua  në Beograd, para Luftës së Dytë Botërore (jo për letërsi, për degë të tjetër), por  ia kushtoi  jetën letërsisë. Punoi  dhe kontriboi  shumë në fushën e  prozës, të publicistikës, të përkthimeve etj.

Që të dy i takonin lëvizjes së majtë letrare dhe politike, e cila në kohën kur ata ishin studentë, në vitet ’30 të shekullit XX, kishte përfshirë jo vetëm Ballkanin, por edhe Evropën dhe kishte mbledhur rreth programit të vet shkrimtarët dhe intelektualët më në zë të kohës.

Që të dy i besuan idealit të barazisë së popujve e të njerëzve dhe luftuan me tërë qenien për çlirimin politik, social e shpirtëror të popullit të vet dhe për krijimin e një shoqërie të popujve të lirë e të barabartë në këtë hapësirë.

Që të dy ishin marksistë, komunistë, idealistë… Që të dy patën ëndrrat, shpresat, idealet, por edhe iluzionet dhe zhgënjimet e veta, që i shprehën në krijimtarinë e tyre letrare.

Hivziu – e shkruajti librin e parë të rëndësishëm me tregime në këtë krah të letërsisë shqipe – Era dhe kolona (1959), që hapet me tregimin antologjik Mjegulla, modern si vizion dhe si tekst jo vetëm për kohën kur u shkrua (1957), por edhe për sot.

Që të dy i besuan misionit të zgjimit të energjive të njerëzve – në radhë të parë të bashkëkombësve të vet – nëpërmjet fjalës së shkruar, si dhe kauzës së mbrojtjes së lirisë dhe dinjitetit të popullit që i takonin, por edhe të popujve të tjerë të zatetur në këtë udhëkryq ballkanik dhe i shërbyen me devotshmëri këtij misioni gjatë tërë jetës.

Jetoi  në kohë të vështira; u ballafaqua me sfida e vështirësi të shumta dhe pati  edhe rëniet dhe thyerjet e veta, të vogla a të mëdha, morale, politike e të tjera.

Ishte pjestar i Luftës Antifashiste, çka e nderon si njeri  dhe krijues, sado që kjo luftë, jo me fajin e tij, për shqiptarët këndej kufirit nuk qe, fatkeqësisht, edhe  “Luftë Nacionalçlirimtare”, siç mëtohej.

Pas luftës Hivziu ushtroi detyra shtetërore me rëndësi, çfarë ishte, fjala vjen, ajo e kryetarit të Gjyqit të Qarkut në Prizren (më vonë edhe e prokurorit krahinor), që e solli në pozitë të nënshkruante edhe dënime me vdekje të njerëzve që konsideroheshin “armiq të popullit”, në një kohë kur Kosova gjendej nën administrim ushtarak (1945), kurse Esadi shkroi, për të njëjtat arsye, ngaqë besonte në atë që qe proklamuar ose mbase ngaqë ishte i detyruar, vjersha e proza poetike që himnizonin lirinë e rreme dhe glorifikonin ngjarjet dhe personalitetet politike të kohës.

Por, veprimet e tij, gabimet dhe lëshimet, sikundër edhe vlerat dhe meritat,  duhet  parë në kontekstin e kohës dhe nuk duhen gjykuar me kriteret e sotme.

Hivziu vdiq në vitin 1975, në spitalin e Prishtinës, duke lënë amanet, nëpërmjet një teksti të shkruar, të varrosej (në vendlindje) pa kurrfarë ceremonie fetare a tjetërfare – “si ushtari në fushën e betejës”;

Hivziu, në tregimet dhe romanet e tij, u nis të hulumtonte kuptimin e të qenit njeri, i vetëdijshëm, siç e thotë tekstualisht te Fëmijët e lumit tim, se ky është një mision i vështirë: “Është vështirë të jesh njeri”, por i bindur, gjithashtu, se në këtë botë, krahas krimbave, lindin edhe burrat.

Ishte  humanist dhe atdhetar, në jetë dhe në krijimtari, por Hivziu”. Është ai dokumenti fatkeq i aktgjykimit të krerëve të LNDSH-së i vitit 1945, i nënshkruar nga ai në cilësinë e Kryetarit të Gjykatës, për të cilin opinioni ynë, me ndonjë përjashtim, nuk ka ditur më parë, por është njoftuar kryesisht në kohë të fundit, herë-herë edhe përmes interpretimesh keqdashëse nga njerëz që aktet e këtilla dëshirojnë t’i shfrytëzojnë për “kapital politik”, si dhe për “ndreqjen” e biografive të veta problematike.

Nuk do mend se ky veprim, i kryer në moshë relativisht të re dhe në kushte jashtëzakonisht të vështira, nuk i bën nder aspak atij. Përkundrazi. Por Hivziu “e lau” si të thuash gabimin e vet të hershëm (të pafalshëm) me qëndrimin e tij intransigjent ndaj hegjemonizmit serb gjatë gjithë jetës së tij të mëvonshme dhe sidomos me veprën e tij letrare kryekreje kritike ndaj burokracisë politike dhe oligarkisë pushtetore të kohës, e cila bëri shpërdorime të mëdha në emër të socializmit, ashtu siç bëhen edhe sot po aq, në mos edhe më shumë, në emër të demokracisë.

Të gjithë studiuesit që kanë shkruar për Hivzi Sulejmanin (R. Qosja, H. Mekuli, M. Raifi, B. Krasniqi, S. Hamiti etj.) e kanë quajtur atë “shëmbëlltyrë morale”, duke u nisur nga qëndrimi i tij në jetë dhe sidomos nga vepra e tij letrare e cilësuar si përmendore e moralit njerëzor. Nuk do t’ia falnin as njërën as tjetrën, ata që në vitet ’80 kërkonin heqjen e emrit të tij nga institucionet e Kosovës – emisarët e politikës serbomadhe, ashtu siç kërkojnë sot, tek-tuk, për arsye të tjera, por me logjikë pak a shumë të njëjtë, përjashtuese, edhe individë nga radhët e shqiptarëve

Libri Brigjet hapet me kushtimin: “Shokut të paharrueshëm Hivzi Sulejmanit”, që vihet në krye të librit në fjalë, kurse në brendi të tij gjejmë shtatë poezi të shkruara mbi motivet e tregimeve të Hivziut: Mjegulla, Re e mllefur, Porta e kujtimit, Hijet në kuvertë, Sytë, Kthjelltësi dhe Era dhe kolona, me  shënimin: “Hivzi Sulejmanit, shkrimtarit dhe revolucionarit të dalluar”, që është në fakt një kushtim i dytë, si dhe vjershën kurorë të këtij cikli: Dita e ndarjes, në të cilën thuhet: “Nëse ka vdekje / Ti je mbi të / me dashje që të tejjetosh. / Nëse ka amshim / Ti do të jesh përherë ndër ne / me njerëzi / me zemër të dlirë / me mendjemprehtësi. / O, kush më mirë / na tregoi / që deri në frymën e fundit / duhet luftuar / për Njeriun!”.

Hivziu u tërhoq herët nga jeta publike; u pensionua në moshën 53 vjeç dhe bëri një jetë të veçuar në shtëpinë e tij në periferi të Prishtinës deri në fund të jetës. Komunikonte me pak njerëz, ndër të cilët, sipas pohimit të Hasan Mekulit, ishte Esadi, i cili e vizitonte shpesh dhe të cilin “prore e kishte afër dhe e dëgjonte si vëllaun” (Shih: Hasan Mekuli, Hivzi Sulejmani – shkrimtar i denjë dhe aktual i bashkëkohësisë sonë, “Jeta e re” nr. 4-5, 1976, f. 605). Në atë shtëpi, të cilën pas vdekjes ia fali shoqërisë (ec e gjeje sot një të tillë!), lexonte, shkruante dhe meditonte për jetën. Aty shkroi edhe tregimin e tij të fundit Një gjeth e një njeri, një paralelizëm i fuqishëm artistik midis njeriut që është në prag të vdekjes dhe një gjethi vjeshtak majë peme, që nga çasti në çast pritet ta fërfëllojë era në baltë.

Hivziu , me jetën dhe veprën e tij , por edhe me kontributin që dha në zhvillimin e letërsisë dhe të kulturës shqiptare, sikundër dhe në krijimin e një vetëdijeje kritike shoqërore dhe të një opinioni të shëndoshë publik, ishte simbolikë e pandashme e gjithe levizjes letrare shqiptare.

nga Agim Vinca

 

HIVZI SULEJMANI DHE ROMANI  ”NJERËZIT”

Nga Have Elezaj

Hivzi Sulejmani lindi në Mojstir, më 1910.Një kohë jetoi në Mitrovicë, ku dhe do të kryej dy klasë të Gjimnazit,jetoi edhe në Prishtinë.Më vonë kreu Medresën e Shkupit.Shumë herët u inkuadrua në lëvizjen e rinisë përparimtare.Më 1935 u regjistrua në fakultetin teknik në Beograd,atje merr pjesë në radhët e demonstratave të studentëve.E harron sëmundjen e vet,(ishte i sëmurë nga turbekulozi) dhe i përkushtohet Luftës Nacional Çlirimtare në Kosovë.Burgoset nga okupatori fashist,për shkak të aktiviteteve revolucionare në Ferizaj.Vdiq në Prishtinë,më 1975. 

Romani autobiografik ”Njerëzit” i Hivzi Sulejmanit u botua në vitin 1961 edhepse ishte gati për shtyp,që nga viti 1951.Romani,është kronikë e një revolucioni,e një jete,e një shoqërie.Trajton dramën e njeriut tonë në përpjekje të vazhdueshme për t’i ruajtur e mbrojtur virtytet,qenien e botës së vet,përpjekjen e njeriut për të mbetur njeri,për ta ndryshuar vetvetën dhe realitetin e kohës.

Romani”Njerëzit” fillon me monologun e Hafizit,heroit kryesor të romanit,me shpalosjen e kujtimeve të fëmijërisë,vazhdon me kohën e shkollimit në Medresën e Shkupit,ku do të lexojë literaturë të ndaluar,dhe, do të bie në kontakt me lëvizjen përparimtare të rinisë.Gjatë asaj kohe, do të dëgjojë për vrasjen e të vëllait,Rizait në Ston të Dalmacisë, ku kishte shkuar të punonte.Dhëmbja për vëllanë e shtyn të marr rrugën e mundimshme për Ston,kur arrin atje viziton varrin e vëllait dhe me zemër të sfilitur, gjurmon rreth vrasjes së tij, për këtë shkak burgoset atje.Në roman,trajtohen rrethana të ndërlikuara historike,padrejtësi të mëdha shoqërore të kohës ndaj shqiptarëve,që shtypeshin,vraheshin e shfrytëzoheshin pa mëshirë,nga nacionalitetet tjera.

Pas kryerjes së Medresës,Hafizi do të punojë një kohë në Mitrovicë,edhe aty do të ballafaqohet me padrejtësinë,me shfrytëzimin e punëtorit shqiptar.Mandej, do të ikë në Beograd,për të studiuar, me veti do të merr nënë Xhemilen dhe vëllanë Azizin.Atje, merr pjesë në demonstratat studentore, dhe, do të përcillet hap pas hapi nga fashistët.Ishte kohë trazire e lufte,por interesat vetanake të popujve grabiqar mbizotëronin,shfaqet ndaj Hafizit mosbesimi, e bashkë me këtë edhe mosbesimi ndaj qenjës sonë kombëtare.Kjo shfaqet në çastet, kur kërkohej bashkim e forcë, për t’u përballuar fortunave të fuqishme të shekujve.

Në qytet bëjnë jetë varfnjakësh,u mungon edhe buka e gojës,por mbi të gjitha, u mungon përkrahja njerëzore.Hafizi punonte në Fabrikën e Aeroplanëve,nxitë e organizon protesten me punëtorët.Përleshet me fashistët dhe detyrohet të ikë edhe nga Beogradi.Me nënë Xhemilen dhe me të vëllanë kthehen në Mitrovicë.Dy vëllezërit lajmërohen në batalionin e vullnetarëve.

Ndodhin padrejtësi të mëdha,ndahen shqiptarët nga të tjerët,i lënë pa armë,ata që kishin armë detyrohen t’i dorëzojnë, i therrin me bajoneta,i hudhin në lumin Sitnicë.Sitnica skuqet me gjak shqiptar,shqiptaret trajtohen, si armiq dhe vriten prapa shpine nga kriminelet çetnik.Një ngjarje të ngjajshme, rrënqethëse na e përshkruan edhe Sulejman Krasniqi në romanin:’’Njeriu dy herë i pushkatuar’’ edhe ky roman autobiografik.

Hafizi ruan armën që kishte dhe bashkë me disa shokë, arrinë të arratiset e të kthehet në Mitrovicë.Ishte i sëmurë,jetonte në skamje të madhe.Hapë një ”Byro Gjenerale”ku në emër të saj, do të punojë për kauzën e madhe kombëtare,shpeshëherë erret e gdhihet në ethet e zjarmisë,sa nga sëmundja,po aq nga dhëmbja për situaten kombëtare,por punën nuk e ndalon.I vëllai,Azizi kalon në rradhët e partizanëve.Bastisjet kaplojnë Mitrovicën,bastiset edhe familja e Hafizit.Ai detyrohet të largohet,kalon në Skënderaj te mësuesi Jahë,ku shpreh shqetësimin e tij për Azizin,atje do të ketë mundësinë të takohet me të,me ndihmen e mësuesit Jahë.

Nga aty do të kalojë nëpër disa qytete të Kosovës,Pejë,Prizeren,ishte shumë i sëmurë,shtegtonte duke harruar veten dhe duke kërkuar sherimin kombëtar.Takohet me shokë shkolle në këto udhëtime.E arrestojnë në Ferizaj,në burg e viziton e ëma, e cila i sjell me vete kujtimet e jetës së tyre skamnore e të nëpërkëmbur.Vuajtjet e nënë Xhemiles janë të tmerrshme,portreti i saj i veçantë është si një obelisk,shkëmb që i qëndron termeteve e fortunave,ku mbesin të skalitura vuajtjet e mundimet e kohërave.

Azizi vritet në luftë,i tradhëtuar nga guerril çetnik të kamufluar si njerëz të Gestaposë .

Lufta përfundon,pritet vënia e themeleve të një shteti të ri,ku do të jetonin të gjithë të lirë e të barabartë,por mu ashtu si në luftë padrejtësitë vazhdojnë.Synimet grabitqare nxjerrin koken hapatas,në dëm të shqiptarëve.Nuk njihet,as mundi,as gjaku,as sakrifica e tyre dhënë LNÇ-së.Mohohet lufta e popullit tonë dhe kontributi që dha ai në të.Një kolonel,shok shkolle,shpreh dyshimin e vet në angazhimin e Hafizit, duke i thënë, se:ka pritur më shumë nga ai.

Hivzi Sulejmani me romanin e tij ‘’Njerëzit’’ na la një dëshmi të ngjarjeve të asaj kohe,të raporteve të shoqërisë së asaj kohe,te padrejtësive të mëdha, që na janë bërë.Proklamimin e rremë, se u fitua lufta, dhe, se popujt do të jetojnë të lirë e të barabartë.

Vepra u ndalua,u pengua dhe për fat të keq,kjo frymë e veçantë e artit,letërsisë u la në harresë.

Esad Mekuli

       Esad Mekuli Esad Mekuli është poeti i parë dhe më i njohur i Kosovës pas Luftës së Dytë Botërore. Ai lindi në Plavë, më 17 dhjetor 1916 dhe vdiq në Prishtinë më 1993. Familja e tij në Plavë kishte ardhë nga Nokshiqi. Babi i Esad Mekulit, … Continue reading

Qerim ARIFI

             Qerim ARIFI U lind në Preshevë-Kosovë Lindore, në vitin 1946. Shkollimin fillor e kreu në Preshevë, kurse shkollën normale dhe Fakultetin Filozofik, drejtimin e gjuhës angleze në Universitetin e Prishtinës. Vdiq në Prishtinë në … Continue reading

Radije HOXHA-“DIJA”,

Radije HOXHA-“DIJA”, E lindur në Shkup. Shkollën fillore dhe të mesme (të mjekësisë, dega infermiere) i kreu në Shkup. Studioi mjekësinë në Universitetin e Prishtinës. Ka diplomuar për Mjekësi Tradicionale Kineze, dega Akupresurë dhe Tui-na masazh “Belladona bimed”, në Shkup. … Continue reading

Rami KAMBERI

       rami

Rami KAMBERI 

(Bord Drejtues Galaktika Poetike “ATUNIS” )

U lindi më vitin 1960 në fshatin Gajre të Tetovës. Shkollën fillore dhe të mesme i kreu në Tetovë. Studimet deridiplomike dhe pasdiplomike i ndoqi në Prishtinë, në Fakultetin e Filologjisë – Dega e Letërsisë dhe Gjuhës Shqipe. Shkruan poezi e prozë dhe, merret me kritikë letrare, publicistikë dhe historiografi.

Jeton dhe vepron në Tetovë.

 Ka botuar:

  • Sy Sharri e Kosovë,
  • A plaket liria,
  • A kanë orë varret,
  • Pikëpamje,
  • Ikona e Kushtrimit të Lirisë etj.

PËR TA KUPTUAR SHQIPËRINË

 

Mësoje gjeografinë e varreve

për ta kuptuar Shqipërinë

 

mësoje gjuhën e durimit

për ta kuptuar Shqipërinë

 

mësoje udhën e lirisë

për ta kuptuar Shqipërinë

 

PËR TY TOKË ARBËRORE

Për ty tokë arbërore

Betohem në Zot e flamur, besa- besë

Ashtin do ta bëjë penë, gjakun ngjyrë, lëkurën fletore

Nuk lejoj dot, të mbetesh pike e pesë.

 

 

 

VARRET FLASIN

 

A kanë orë varret

 

Se po u vonuam

mund të zhbëhet kufiri

 

pas a dot kemi baltë e dhe

tokë e atdhe

 

a kanë orë varret

 

 

DUA TË JETOJ

 

Nëse nuk jam

më zgjoni nga gjumi i vdekjes

 

nuk i ka hije gjumi lirisë

 

Atë ditë kur vjen ajo

Dua të jem zgjuar

 

Edhe i vdekur nëse jam

Më nxirrni gurë kufiri

Të bëhet tokë me shenja

 

Kur të vijë liria

Kur të bashkohet Shqipëria

Fatmire LUMANI

Fatmire LUMANI U lind më vitin 1960 në Ohër. Shkollën fillore e kreu në vendlindje; Gjimnazin në Strugë; Fakultetin Juridik në Universitetin e Prishtinës; Provimin e Jurisprudencës ne Shkup; Magjistroi dhe doktoroi në Universitetin e Tiranës në Fakultetin e Drejtësisë … Continue reading

Fadil Bekteshi

Fadil Bekteshi

Fadil Bekteshi u lind në fshatin Muhoc të komunës së Bujanocit në Kosovën Lindore në vitin 1955. Familja e tij në vitin 1960 u shpërngul nga ky fshat dhe u vendos në fshatin Llopat të komunës së Kumanovës, në Maqedoni. Shkollën fillore e kreu në Llopat dhe Kumanovë, të mesmen në Kumanovë ndërsa Fakultetin filologjik, dega për letërsi shqipe e kreu në Prishtinë. Punoi në Televizionin e Prishtinës në redaksinë për fëmijë, e pastaj në Shkup redaktoi revistat për fëmijë. Prej vitit 1992 u kthye në Kumanovë ku udhëhoqi vite me radhë Klubin e Shkrimtarëve Shqiptar të Kumanovës “Jehona e Karadakut”. Po aty themeloi Manifestimin kulturor-letrar “Takimet Poetike të Karadakut”, u morr me botimin e librave si dhe themeloi e redaktoi revistën e parë të pavarur kulturore në Maqedoni – “Doruntina”. Degdisjet e tij nëpër këto qytete për të punuar i bëri për t’i bishtnuar pushtetit të atëhershëm, i cili përcillte veprimtarinë patriotike të tij dhe të motrës së tij. Me shkrime ka filluar të merret që nga shkolla fillore. Vdiq në fshatin Llopat, në vitin 1998.

Titujt e veprave:

-Baloni-1981

-Udhëtimet nëpër skëterrë-1993

-Na ishte njëherë një gjeneral-1995

-Filxhani i dashurisë–1995

 

PO NA I KTHEJNЁ AZILANTЁT

1.

Ju që ikët ia mbathët

Azilantë

Nga Atdheu

 

Ju që ikët ia mbathët

Azilantë

Nga Dashuria

Ju që ikët ia mbathët

Azilantё

Nga Bukuria

Ju që ikët ia mbathët

Azilantё

Ç’ju lulëzoka n’ballë Shëmtia!…

Mërgatë qyqesh

N’tepsi mëshire

Ëndërruat t’ju gatuhet Liria!

 

 

 

 

 

2.

Ju që ikët

Ia mbathët

Ilegal

Me Mafi

Nëpër Det

N’Itali

Malkufijve

Mbi Çeki

Me t’Greqisë

T’Serbisë hafi

Turistiket Agjenci…

 

Nga Tokë e huaj

Rraus Azilantë

Ç’po ju përzënë me prapëtira…

 

E lumja bashkë Italia, Gjermania!

E mjera ndarëKosova, Shqipëria!

 

3.

Nga ç’ju pa Ekzodoadё, e ndeju nga afria

Azem Shkrelit bre iu ngri Gjaku!…

N’Rugovë e Mirditë piskamë dhe Krenaria

Azem Shkrelit – o i plasi Zemra!

Edhe n’pёrtejvarr,

O Azem,

Me kushtrimin tënd Poezia!

nga Rami Kamberi

Iljaz OSMANI

 Iljaz  OSMANI Ilijas Osmani lindi në Shipkovicë, në vitin 1954, është një shkrimtar shqiptar. Shkollimin fillestar dhe atë të mesmin, i kreu në vendlindje dhe Tetovë, Akademinë Pedagogjike në Shkup, ndërsa Fakultetin Filologjik (Katedrën e Gjuhës dhe Letërsisë Shqiptare), në kuadrin e Universitetit të Kosovës, … Continue reading

Daim ILJAZI

Daim ILJAZI U lind më vitin 1954, në fshatin Zhelinë-Tetovë dhe diplomoi në Universitetin e Zagrebit-Arkeologji dhe Gjuhë Frënge në vitin 1979. Më se dy dekada punoi profesor në shkolla të mesme në Tetovë. Daim Iljazi është diplomat i karrierës. … Continue reading

Ejup Ajdini

Ejup AJDINI U lind më 14 shkurt 1954 në Shipkovicë të Tetovës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje. Gjimnazin në Tetovë, kurse Fakultetin për Letërsi dhe Gjuhë Shqipe në Prishtinë, më 1979. Studimet pasuniversitare i kreu në Institutin e Gjuhës … Continue reading