Këndvështrim për librin “Fjalor simultan me pesë gjuhë më të përdorshme” të autorit Peter Tase. – FJALOR KOMUNIKIMI DHE LEHTËSIMI… / Nga : Bilall Maliqi

  Këndvështrim për  librin “Fjalor simultan me pesë gjuhë më të përdorshme” të autorit Peter Tase.   FJALOR KOMUNIKIMI DHE LEHTËSIMI…     Nga : Bilall Maliqi     Poeti, publicisti dhe përkthyesi i njohur gjithandej trojeve shqiptare Peter Tase, këto … Continue reading

LIBËRI “BUJAR NISHANI: VLERAT PRAGMATIKE TË DIPLOMACISË PRESIDENCIALE i autorit Peter M. Tase / Nga: MUHARREM KURTI

  LIBËRI “BUJAR NISHANI: VLERAT PRAGMATIKE TË DIPLOMACISË PRESIDENCIALE  i autorit Peter M. Tase.   Nga: MUHARREM KURTI     Libri “BUJAR NISHANI: VLERAT PRAGMATIKE TË DIPLOMACISË PRESIDENCIALE :  të autorit Peter M. Tase, shkruar në formë ditari, përfshinë një përiudhë … Continue reading

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon poemën ” Rrënjët e tokës sime” të autores Dava Nikolli dhe Redaktim & Korrektim të poetes dhe përkthyeses Vjollca Shurdha.

  Shtëpia Botuese ” ADA”  publikon poemën  ” Rrënjët e tokës sime” të autores Dava Nikolli dhe Redaktim  & Korrektim të poetes dhe përkthyeses Vjollca Shurdha.       RRËNJËT E TOKËS SIME   -POEMË-     -Autore: Dava Nikolli … Continue reading

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon baladat dhe ndodhitë arvanite ” Çifutja Arvanite” ” të autorit Koço Qorri dhe parathënie nga Agron Shele.

  Shtëpia Botuese ” ADA”  publikon  baladat dhe ndodhitë arvanite   ” Çifutja Arvanite” ”  të autorit  Koço Qorri  dhe  parathënie nga Agron Shele.     Autor – Koço Qorrri Balada dhe ndodhi   arvanite   – ” Çifutja Arvanite” Përgatiti … Continue reading

Anca Mihaela Bruma

  Anca Mihaela Bruma     About the Author Anca Mihaela Bruma   Educator, lecturer, performance poet, eclectic thinker, mentor with staunch multi-cultural mindset and entrepreneurial attitude, Anca Mihaela Bruma considers herself a global citizen, having lived in four continents. … Continue reading

Së shpejti në qarkullim vëllimi dytë poetik ” Lotët e zemrës” i autores Luljeta Gjosha Pashollari me redaktim dhe kopertinë nga shkrimtari Vullnet Mato.

  Së shpejti në qarkullim vëllimi dytë poetik ” Lotët e zemrës”   i autores Luljeta Gjosha Pashollari  me redaktim dhe kopertinë  nga shkrimtari Vullnet Mato.     LOT ZEMRE PËR DASHURI MADHËSHTORE     Parathënie nga Vullnet Mato   … Continue reading

Poezi nga Xhavit Gasa

  Poezi nga Xhavit Gasa     GJUHA E ZOGJVE   Mësojeni, O njerëz. Gjuhën e zogjve, Dhe këngën e tyre, Është e gjithë popujve, Është kënga e gjithë, ………………………dashurive……       DRITË   Gojë që mërmërisin nëpër dhëmbë, … Continue reading

Poezi nga Ermira Ifandi

Ermira ifandi

 

Poezi nga Ermira Ifandi

 

 

 

Nuk mjafton…

 

Nuk mjafton

…vetëm të duash

duhet edhe të guxosh

Të falesh shpirtin e të ndiesh

kur të prekin, kur frymojnë .

 

Nuk mjafton

…vetëm të shkruash

duhet edhe të mendosh

epiteti, ngrys fytyrën

poezia, pa lindur  vdes .

 

Nuk mjafton

…vetëm të shprehesh

duhet art, dashuri

mos u lodh , mos u thinj,

jo të gjithë , lindin poetë !!!

 

 

 

PËR TY

 

Si një mëngjes plot dritë ,

dashuruar

po me duket vetja.

Sot një flutur më puthi mendimet

dhe nëpër degët e pemëve një melodi

njëjtë me buzëqeshjen e zërit tend.

Qielli më pëshpëriti një këngë dashurie, të hershme dhe

……. Dita u mbështoll vargut tim !

 

 

 

MALLI IM

 

Si çdo natë edhe sonte po të shkruaj

Jo me laps , as mbi letër !

Me një gjethe vjeshtë në krahët e erës

dhe një buzëqeshje në sytë e ndjenjës !

Malli im , sot është e premtja jote

(ti nuk je)

Të ndiej përmes heshtjes !

…dhe fort mbështjell tingujt ngjyryes të jetes !!!

 

 

 

***

 

Në lakuriqësinë e pemëve

Nëntori ka fshehur buzëqeshjen

Dhe mallin për ty në dritën e hënës !!!

 

 

 

***

 

Nuk e di nëse buzëqeshjes i duhet frikë

As nëse dashurisë i duhen sy , por …

Ndiej se vetë koha është mykur terësisht !!!

 

 

 

Hesht ?!

 

E ç’ është heshtja ?

Asgjë dhe flori !

Flet ?!

 

E ç’ është fjala ?

Jetë dhe vdekje !

Qesh ? !

 

E ç’ është e qeshura ?

Shpresë dhe dashuri !

Këndon ?!

 

E ç’ është kënga ?

Mall dhe përjetesi !

 

Poezi nga Festim Liti

Poezi nga Festim Liti     EVA   Kurrë nuk shëtitëm doreëpërdorë lëndinave, Asnjëherë nuk shijuam lindje e perëndime diejsh, Një herë të vetme nuk këmbyem puthje bashkë, Edhe emrin, kurrë s’ta mësova. Me këtë fjale-thirrje, sa njerzimi të lashtë, … Continue reading

O Salome e Bjeshkëve të Nëmura ! / Shkëputur nga vëllimi poetik ” Qyteti im ” i poetit Skënder Braka

Skender Braka

 

Poezi nga Skënder Braka

 

( Shkëputur nga vëllimi poetik  ” Qyteti im ”  ) 

 

 

 

O Salome e Bjeshkëve të Nëmura !

 

O Më e bukura e luleve prej Bjeshkëve të Nëmura !

Harlisur pyjeve të virgjër e luginave të hendekshme .

Mbirë në zëmrën prej nga ku askush s’mund të shkuli.

Shtojzovalle tundur djepit të këngëve të pavdekshme.

 

Buron prej dlirësis tënde  flakërima e gjelbërimit.

Nga fryma jote gjallohet vallja e shpatarit, fluturimi.

Rilind fjongua e bardhë, si kurorë e ditës së kremte.

Tokës i blatohesh me tërë pavdekshmërin e shpirtit.

 

E ç’mishëruar mes demonësh djeg lutjet e mëshirimit.

Në tempullin e argjënt ndez ngjyrat e ujit të kaltëryer.

Syri yt refleks i vatrës së përgjakur, kupa e kungimit.

Mëndafshi i ditëve dhe gjembaçi kockor i trendafilit.

 

O Solome,ledhatuar prej freskisë ëmbëlake të zefirit.

Ma ngrite çmëndurinë përtej kufijëve të marrëzisë.

Ti je më e fortë se Lisi i madh i pyllit të Eduinstout.

Ti je më e bukur se kopshtet e varuara të Babilionisë.

 

The Devil I Paid for Advice – By Jeta Vojkollari / The Reader’s Voice – Llarisa Mitrushi, Chef, Greece

  The Reader’s Voice   The Devil I Paid for Advice       By Jeta Vojkollari     http://www.JetaVojkollari.com http://www.friesenpress.com/bookstore/title/119734000018904009 http://www.amazon.com/dp/B00ZARLZMU/?tag=friesenpressc-20     Llarisa Mitrushi, Chef, Greece   A novel that has to be read by all, very actual and at … Continue reading

Mbi librin e Walter Zhelaznit, botuar bga UET Press : “LUDOVIKO LAZARO ZAMENHOF – Çështje të interlinguistikës dhe të politikës gjuhësore” / Nga Bardhyl Selimi

Mbi librin e Walter Zhelaznit, botuar bga UET Press :     “LUDOVIKO LAZARO ZAMENHOF – Çështje të interlinguistikës dhe të politikës gjuhësore”     Nga Bardhyl Selimi   Monografia që po paraqitet sot i ka dhënë titullin “Profesor” z/ Walter … Continue reading

Përsiatje gjeopolitike dhe diplomatike: GJEOPOLITIKA E PËRGJITHSHME DHE KOMBI SHQIPTAR ) – Shkurtesa e I-rë Nga : Brahim Ibish AVDYLI

Shtetet anëtare të NATO-s në hartën e vendeve

 

Përsiatje gjeopolitike dhe diplomatike:

 

 

GJEOPOLITIKA E PËRGJITHSHME DHE KOMBI SHQIPTAR

 

Shkurtesa e I-rë

 

 

 

brahim

Nga : Brahim Ibish AVDYLI

 

 

Më parë duhet të shohim shkurtimisht gjeopolitikën e përgjithshme, e pastaj do të merremi me diplomacinë, karakteristikat dhe rolin e saj.

Duke e patur parasysh se njeriu i Evropës, qoftë në Lindje apo në Perëndim, e ka pasur si intencë të përhershme të saj për të qenë i lirë, i barabartë, i përparuar, i denjë, demokratik, etj., mund të themi se kjo ëndërr nuk barazohet me intencën e përgjithshme të forcave që shkaktojnë këto procese.

Njeriu i thjeshtë i ka ëndërrat e veta dhe bënë përpjekje që këto t`i realizojë, sepse për ndonjëren e ftojnë, por, në prapavijë tekstualisht është një gjë tjetër.

Në Evropën e Bashkuar njeriu kurdoherë është konfrontuar me vetveten, me të kaluarën historike, me jetën sociale të tij, dhe atij, nëpër këto hutime, nuk i mbetet kohë sa të shohë të ardhmen, ndërsa të sotmen e gjënë tjetër nga vizionet e veta.

Nga Lindja e Perëndimi vie e ndeshet detyrimisht mishmashi i kontadiktave socio-politike. Nga Perëndimi vie në radhë të parë demokratizimi, ndërsa në të dytën, nga Lindja, vie si dallgë kundërshtare ish-socializmi sovjetik, i reformuar për demokraci, por kjo provë e marrë lindore bëhet prapë për të sunduar tërë botën, sikurse e para për të ruajtur pozitën e vet kryesore, në politikat ndërkombëtare.

Demokracia perëndimore nuk është e zhveshur nga përdorimi i forcës nëpër botë, sikurse nga ana e ish-socialrevizionizmit Lindor me fytyrë të re, e cila, me çdo kusht forcohet nga dita në ditë, duke i përfshirë atentatet, puçet e papritura, ushtarake e civile, apo shpërthimet luftarake papriturazi nëpër botë.

Në mes tyre, Evropa e Bashkuar ka mbetur si një botë më vehte midis dy botërave ekzistuese komplekse e kontraverse, sado që i ka kthetrat e të dy palëve brenda saj. Ajo e mbanë komplicitetin e vet që kalon nëpër murin e padukshëm për të sunduar nesër botën, duke u mbështetur në më të lartit, e cila kalon kështu me padrejtësi të mëdha në popujt e vegjël. Nuk do mend shumë të vrojtojmë e t`a thërrasim edhe ate në trokitje të ndërdijes se vet, sepse, dorën në zemër, kemi mbetur me gishta në gojë e duke e përgjuar me sy të hapur jashtë mundësive tona. Lufta “e ftohtë” nxehet mbi kokat tona, deri në shkatërrim. E çka të bëjmë ne? Ta lëshojmë vendin? Jo!…

Në të vërtetë, kjo luftë “e nxehtë” nuk i ka interesat e kombeve, sepse ato nuk janë absolutisht interesa të forcave kryesore, sado që na nxisin me këto gjëra që të kenë me çka të justifikohen, por i ka përmasat e shkatërrimit të kombeve, veçanërisht të kombeve të coptuara edhe të vogla, dhe në konturat e politikës së brendshme e kanë prore forcimin e feve të veta, që marrin edhe qëllime të përgjithshme.

Pra, kalojnë mbi kombe, nëpër kombe, përmes kombeve, sikur nuk u intereson aspak kjo gjë, duke u përpjekur të zënë e forcojnë pozitat e veta nëpër botë, sado që gojën e kanë të mbushur me çështjet “nacionale”, e cila nuk e shprehë dot çështjen e etnisë apo të kombit, por më tepër të popullit e të popullatave.[1]

Siç e kam thënë vetë më parë në veprën publicistike, politike dhe diplomatike, “Mërgata shqiptare e Zvicrës dhe roli i saj”,[2] ajo që bie në sy, është karakteri klasor i kësaj lëvizje të përgjithshme në prerjen diakroike, krahas prerjes sinkronike. Njeriu i Lindjes, i zhgënjyer thellë nga sistemi fals i “demokracisë popullore socialiste” dhe nga aparati burokratiko-ushtarak (pra e panjohura X ) synon pjesën tjetër të “bukës” së shtruar në sofrën politike të Evropës; ndërsa, njeriu i Perëndimit e merr me habi pretendimin e tij për të gabitur këtë pjesë të „bukës“ (e panjohura Y), sepse dyshon se pjesa e parë nuk ka çka të “pretendojë” në sofrën e saj me luftërat e rrebta, por synon të marrë tërë botën nën qeverisjen e shfrytëzimin e saj dhe të eliminojë me këtë mundim armikun e vet strategjik nga arena ndërkombëtare.

Njeriu i Lindjes nuk e kupton dhe nuk ka kohë të këndellet nga ndërsimi i për-hershëm e i vazhdueshëm i politokracisë së vet kundër politikës së Perëndimit dhe nuk lirohet nga bllokimi i trurit të tij fetarë ortokoks e islamist kundër krishterimit katolik. Kjo përplasje e përhershme, gjoja për “copën e bukës”, vie nga të dy anët, dy superfuqive të botës, që njëra është vënë shumë më poshtë nga arena dhe tjetra ka mbetur si e vetmja superfuqi. Në mesin e këtyre forcave ka mbetur ajo që petendon të jetë “e treta”, dhe kjo është EU, e cila mbahet e lidhet në dy forcat e botës, ndërsa Bota Arabe, “e katërta”, provon për të marrë Perëndimin, e nxitur nga Lindja.

Nga EU-ja janë Britania e Madhe, Franca, Spanja, Portugalia, Greqia,  Turkia, dhe Bullgaria, etj., që bashkëpunojnë legalisht me Rusinë, qoftë edhe ilegalisht, sado që janë anëtare të NATO-s, që udhëhiqet nga SHBA-ja, dhe me vete i kanë edhe shtetet e tjera, si. p.sh. Norvegjia, Çekia, Sllovakia, Polonia, Romania, etj.

Lindja Ruse dukej si e tërhjekur në vetvete, por kjo shihej nga lidhjet e saj me tërë botën, nëpër ndërskëmcat fetare e gjeopolitike, ortodokse dhe islamike sunite. Ajo është tërhjekur vetëm sa për të thënë, për rioganizim, dhe tërësisht për riorganizim, kështu që “e ka realizuar” vrapimin për “betejën” e tretë botërore, për të ndarë “copën e bukës”, respektivisht për sundimin e botës apo provën e fundit për sundim.

Demagogjia, politika dhe gënjeshtra janë armët kryesore që i përdorë si dorashka në të punuarit ditor me shtresat e gjëra popullore të popujve që i ngërthen ajo me një theks të veçantë të magjisë kolektive, edhe përmes fesë ortodokse dhe islamiste.

Ajo është e përgaditur mirë për betejën e pashmangshme me karakter gjeopolitik.

Në mesin e këtyre kontradiktave në rajonin ndërkombëtar dhe në vijën e parë, në diplomacinë ushtarake e ka shfrytëzuar Ballkanin, Serbinë, Greqinë dhe përball e ka forcën ndërkombëtare e njerëzore të NATO-s dhe të SHBA-ve mbi Kosovë. Aty është Bonstill-i, pra mbi Kosovë, që e di sa minerale të nevojme ka. SHBA-ja e sheh tokën deri në Rusi, si në pëllëmbë të dorës. Por, Rusia do t`i renditë raketat saj nukleare në Preshevë, të përmasave shkatërruese për botën, gjoja për të mbrojtur Serbinë. Në Kosovë do të bëhet lufta e fuqive. I ka shfrytëzuar disa përmasa të mospërputhjeve e të mospajtimit tonë me Serbinë, Maqedoninë, Greqinë dhe Malin e Zi.

Këto “mospërputhje” e “mospajtime” të përhershme, të njerrura nga okupatorët tanë, d.m.th. të territorit të grabitur nga këto shtete artificiale përrreth nesh, që janë “të pakënaqura” dhe që e kanë sysnim të përhershëm të zhvatim më tutje tokat tona, shprehet kushtimisht për fenë ortodokse, që e kanë marrur prej nesh, sado që thonë se “është fé e tyre”, dhe ndihmohet nga islamizmi sunit osmanë.[3]

Unë nuk dua të përsëris ato gjëra që janë thënë nga shkrimet e përgjithshme dhe politike Euro-atlantike, qoftë edhe me gojën e shqiptarëve, nëpër viset e ndryshme të Ballkanit, apo edhe të miat, por këto superfuqi, pra njëra që ka rënë poshtë e do të ngritet prapë ose të shkatërrojë botën dhe tjetra që është bërë superfuqia e vetme e do ta mbajë pa e lëshuar këtë pozitë, duan t`i shfrytëzojnë sa më shumë që të jetë e mundur nga bota; njëra të mbrohet e tjetra të sulmojë, pa i shikuar kombet e vogla. Pra, këto forca botërore, SHBA-ja, Rusia, EU, duke e lenë anash edhe Kinën e Botën Islamike, sikur nuk kanë kohë të merren me çështjet e pazgjidhura të popujve dhe të kombit shqiptar, anipse çështja kombëtare e tij është e ndarë në disa pjesë, si. p.sh. në Greqi, Maqedoni, Serbi e Mal të Zi, jashtë Kosovës, e cila do të ndahet edhe më tutje, dhe Shqipërisë, të cilën e ka gllabëruar nga brenda Serbia e Greqia. Edhe pse kjo gjë të themb e të therë prore në brinjë tërë kohës, e sheh se kombi shqiptar është i shkapërderdhur nën 5 shtete armike rreth e për qark saj dhe nuk është as ushtarakisht, as ekonomikisht, as politikisht dhe as diplomatikisht e përgaditur.

Kombi i shkapërderdhur shqiptar nuk është aspak i përgaditur dhe në asnjërin kuptim për zgjidhjen e problemeve të tij të mëdha me territoret që i mungojnë sa e sa shekuj nga këto forca dhe nuk e kupton se këto shtete i kanë krijuar mekanizmat ndërkombëtar në Evropën e Bashkuar për të pasur “të drejtë” që t`i mbajnë më tutje këto toka. E drejta është në kuptimin e fuqive, të të mëdhenjëve, të sundimtarëve. Këtë nuk e kupton shqiptari. Nxitet nga të mëdhenjtë që të nisë luftë, e pastaj shetet e shumta përrreth saj do t`i kthehen e t`i bien me shkatërrim, me okupim të ri.

Shqiptarët nuk e dinë cilat janë karaktristikat e luftës së fuqive botërore dhe nuk ia kapë mendja se Lindja Ruse e ka si intencë kryesore dhe mjaftë të rrezikshme t`a shkatërrojë përfundimisht kombin shqiptar. Ajo dëshiron me çdo kusht që t`a bëjë territor të vetin tërë territorin shqiptar; të mos e ndëgjojë të flasë shqip, të mos e lë prap të këndojë shqip, të mos lindë prap shqiptarë, sepse është e lidhur me SHBA-të, e cila është armiku kryesor i tyre në arenën ndërkombëtare.

Rusia është e para, ndërsa në anën e saj ushtarake është Greqia, Serbia, duke e përfshirë edhe Bullgarinë, bashkë me Maqedoninë e Malin e Zi, ndërsa në vijën më të largët na vie Turqia osmane sunite, që është në krye të shtetit turk me islamizmin sunit e karakteristikat e saj dhe Evropës i ka shkuar nga poshtë. Shqiptarët nuk e kuptojnë se në tryezën e këtyre forcave janë mish suxhuki, ndërsa në vijën e luftës diplomatike janë dorashka të bardha, e në luftën e pashmangshme janë dru zjarri, dhe aspak më tëpër por material të dorës së tretë. Nëse mbetet i mpirë, do të bëhet më keq. Nëse zgjohet, dhe duhet të zgjohet patjetër e të lirohet prej spicave të forta të sigurimeve të fshehta Ruse, Greke, Serbe e Sllave, duhet të rreshtohet më shumë në anën e SHBA-ve dhe të NATOS, sepse e kanë në vete kombin e vërtetë shqiptar.

Pika strategjike është arena ndërkombëtare, jo islamizmi sunit, aq më pak ai më ekstrem islamik, sepse edhe kjo është feja e dytë e fuqishme, krahas fesë ortodokse.

Në qoftë se njëra fé mbetet si intenca e jonë më fortë, atëherë duhet të kthehemi nga feja e krishterë katolike romake, sepse ajo na ka përkrahur prej shekujve dhe të bëhemi krah për krahu me SHBA-në dhe NATO-n, kundër interesave gjeostrategjike të Rusisë. Nëse bëhemi krah me SHBA-në, do të jemi edhe demokratë të denjë…

E përmblodha me pak fjalë këtë çështje, në një situatë të jashtëzakonshme. Pra, në qoftë se kthemi dhe shohim pa përgjumje e jeremi, do ta kuptojmë se jemi në një situatë alarmuse. Më së pari duhet të riorganizohemi politikisht. Nuk do të merremi me ngjyrat “Kuq e Zi”, por në kuptimin tjetër ndërkombëtar.

Deri më tani, askush nuk ua ka thënë këtë çështje. Mjaft më me orginizimet e gabuara, deri më sot. Duhet të bëhemi një forcë politike dhe jo të jemi të alivanosur; të mos jemi jashtë skenës, por plotësisht të zgjuar. Arena ndërkombëtare është e hapur, por vlerat tona i tregon diplomacia. Aty kemi mjaft për të mësuar.

Atëherë i tregojmë edhe botës se jemi të denjë të jemi të bashkuar. Kjo gjë, do të jetë e mundur që bëhet ngadalë, duke e ndërtuar dhe përdorur diplomacinë…

 

 

 

[1] Shikoni punimet e mia në http://www.brahimavdyli.com, veçanërisht “Maqedonia në vorbullën e fqinjëve antishqiptarë”, Nënpjesët: “Parafjalë në lidhje me punën dhe kulturën studimore”, Nënpjesa 11, Pjesa e VI; dhe “Konkret në Greqi për kualifikimin si racë, komb e kombësi”, Nënpjesa 14, Pjesa e VII.

[2] Libri im, “Mërgata shqiptare e Zvicrës dhe roli i saj”, “Brezi`81”, Prishtinë 2011.

[3] Shikoni të gjitha punimet e mia, në faqen time provizore, http://www.brahimavdyli.ch, veçanërisht ato në lidhje me fetë.

Zgjidhja është te gruaja / Intervistë nga Elisabeta ILNICA me Majlinda Nana Rama për romanin ” Zonja me të kuqe

 

Zgjidhja është te gruaja

 

 

Intervistë nga Elisabeta ILNICA me Majlinda Nana Rama për romanin ” Zonja me të kuqe”

 

 

majllinda Rama

MAJLINDA NANA RAMA

 

 

 

Biografia:

 

Majlinda Nana Rama  ka lindur në Tepelenë, më 27 maj 1980. Në vendlindje ka marrë dhe mësimet e para e ato të mesme. Gjatë viteve 1998 – 2002, ka kryer studimet e larta për Letërsi dhe Gjuhë Shqipe dhe më pas, në vitet 2009-2012 ka kryer fakultetin e dytë, atë të Shkencave Politike, në degën “Marrëdhënie Ndërkombëtare”. Më vonë përfundon studimet Master Shkencor për “Shkenca Politike dhe Juridike”.

Ka punuar si Administratore e Shërbimit Social. Më vonë ka punuar si mësuese e Gjuhës Shqipe dhe Letërsisë.

Prej vitit 2004 dhe aktualisht jep kontributin e vet në mediat pamore dhe ato të shkruara, ku evidentohet puna disavjecare si  Drejtore Informacioni  në TV Rajonal “Apollon”, Fier.

Ka punuar si gazetare e TV “Ora News”, Tiranë.

Nga viti 2006 dhe aktualisht punon si gazetare e  gazetës “Panorama”, Tiranë.

Është  Themeluese dhe Botuese e gazetës “Ora Juaj”. Është autore, skenariste, dhe drejtuese e qindra emisioneve sociale, kulturore dhe politike.

Nga viti 2011, po ashtu, punon në Bashkinë Fier.

Është Presidente e Fondacionit Kulturor “HARPA”.

 

 

Bibliografia:

 

Ka botuar:

 

1- “Merrma lotin peng”,(poezi, 2004), red. Izet CULLI

2-“Hënë e qiellit tim”,(poezi, 2006),red.Xhezo CANE

3-“por gjyqi vazhdon”,(prozë,2006),red.Bujar RAMA

4- “Perandorët”, (roman, 2014), red. Behar GJOKA

5-“Kritika Letrare”,(Studime, kritikë,2014), red.Ali ALIU

6-“Zonja me te kuqe”, (roman,2015), red.Kim MEHMETI

 

 

Ka në proces:

 

1-“Kina ne ekonomine globale”, (studim)

2-“Gjeopolitika e Kosoves, si shteti me i ri ne rajon”,(studim)

3-“Shenime Letrare”, (kritika, ese, recensione, publicistikë).

4- “Lirika erotike ne vargun popullor”, (Studime, analiza).

 

 

 

Të tjera:

 

*Është përfshirë në Enciklopedinë e Tepelenës në vitin 2006. Më vonë në dy Antologjitë Poetike Ndërkombëtare “Korsi e hapur”, me 270 autorë nga vendi e bota, njëri botim i vitit 2008 dhe tjetri botim i vitit 2010. Në vitin 2015 në Antologjinë e krijuesve tepelenas.

 

*Majlinda është anëtare e W.P.S. (Lidhja e poetëve bashkëkohorë të botës).

 

*Eshtë redaktore dhe recensente e dhjetra librave të autorëve të ndryshëm në prozë, poezi dhe së fundmi në studime.

 

*Është pjesëmarrëse në disa Konferenca Shkencore Kombëtare dhe Ndërkombëtare.

 

*Është themeluese dhe Drejtore e Panairit Mbarëkombëtar të Librit në Fier.

 

* Është themeluese dhe drejtore e eventit “Personalitetet e Vitit” dhe çmimit “HARPA”

 

*Krijimtaria e Majlindes eshte vleresuar nga kritika letrare, ndersa eshte promovuar ne mbi 10 shtete te Europes, si: Kosove, Maqedoni, Gjermani, France, Zvicer, Austri, Belgjike, Poloni, Holande, Hungari, Spanje.

 

 

 

Vlerësime:

 

*Është fituese e  Çmimit Special Letrar në Konkursin Ndërkombëtar  “Muza Poetike 2012”.

 

*Është vlerësuar me Certifikata Nderi nga Lidhje Ndërkombëtare te Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve.

 

*Është vlerësuar me Certifikatë Mirënjohjeje nga Unioni i Gazetarëve.

 

*Ka fituar cmimin ‘’Njeriu i Vitit 2014’’ nga një votim, organizuar nga Shoqata Atdhetare Kulturore ‘’Treva e Krahesit”.

 

*Është fituese e Cmimit te Lartë ‘’Naim Frashëri’’, cmim i dhene ne Institutin Albanologjik, Prishtine, ne vitin 2014.

 

*Është fituese e disa trofeve dhe Anëtare Nderi e disa organizmave dhe lidhjeve letrare në botë.

 

 

 

961639_407198799439449_1126939223_n-274x300

Intervistë nga Elisabeta ILNICA me Majlinda Nana Rama për romanin ” Zonja me të kuqe.

 

 

Pas një vargu botimesh në poezi, eseistikë, roman, studime letrare, i riktheheni romanit. Pra, vjen së fundmi për lexuesin “Zonja me të kuqe”, që në fakt tanimë e dimë që Zonja është Jasmina. Cila është kjo grua në roman?

 

Jasmina e romanit “Zonja me të kuqe” është rasti më flagrant i fatit të nëpërkëmbur të një gruaje, e cila nuk shihet përtej pamjes së leckosur. Për këdo ajo mund të jetë një lypëse, një varfanjake dhe as më shumë e as më pak se sa një e cmendur. Por Jasmina, është çdonjëra nga të shumtat femra, që etiketohen, paragjykohen, anatemohen nga masa, pa kurrëfarë vrarje ndërgjegjeje. Ajo bëhet një botë e trazuar dhe mbetet e tillë, pikërisht për shkak të gjurmëve që i lë e shkuara dhe e tashmja. Pra, Jasmina është si Jozef K. i “Procesit” të Kafkës, tepër e pavetëdijshme për fajin e saj që jeton, në një botë të mbuluar me velin e fasadës së moralit fals.

 

Thuajse përherë, edhe në jetën reale, njeriut i shfaqet një mbështetje që e ngushëllon. A i gjendet Jasminës një e tillë, apo mbetet e vetme në sfidën e madhe të njerëzimit, sfidën e përballjes me jetën?

 

Romani “Zonja me të kuqe” ka në qendër një romancë dashurie në përmasa të ethshme mes Jasminës dhe Iliazit. Pra, në gjithë atë zallamahi etjesh për të poshtëruar një qenie të pambrojtur, shfaqet një burrë, një njeri që merr përmasat e mbi Himalajeve, që kapërcen telin me gjemba të paragjykimit të thellë shoqëror dhe depërton në thellësi të kësaj krijese. Ai i zbulon gurë më gurë, thesaret e një bote pambarim… dhe imagjinoni…. të botës së flakur tej, të botës së lënë në rrugë, të botës së vrarë cdo ditë, të botës pa ëndrra. Ky është superburri, një kryeprokuror që i dëshmon botës mbarë se vlerat ndër burra ekzistojnë.

 

Ky roman, a ka një shtrat real apo është produkt imagjinate, sic ndodh përherë  nga njerëzit e  letrave që përdorin imagjinatën për të dhënë mesazhin që duan për botën në përmirësim?

 

Çdo gjë që shndërrohet në rrëfim, buron ngapak nga realiteti i secilit prej nesh dhe realiteti i njërit ndryshon me realitetin e tjetrit, për shkaqe të ndryshme, si: vendosjeje, perceptimi, botëkuptimi, mënyre jetese, lidhje me njerëzit, fuqi socializimi etj.  Romani “Zonja me të kuqe” është, në fakt,  produksion realo-imagjinativ, për vetë arsyen se ka patur një personazh real, nga i cili ka marrë spunto, për të vijuar më tej me thërrmija të imagjinacionit autorial. Sepse, tek e fundit, kjo është magjia e artit të shkruar. Ajo të rrëmben dhe pastaj autori bëhet vasal i rrjedhës. Pra, shkruesi gjendet shpesh brenda një rrethi vicioz, i zënë në kurthin e narracionit gjatë shtjellimit të fabulës.

 

 

12122590_1209196052428571_8154780234195760147_n

Romani: Zonja me të kuqe

 

 

Prandaj i keni dhënë një mbyllje gati – gati tragjike romanit. Pse kjo zgjidhje? Ndoshta lexuesi do të donte një mbyllje tjetër, më të lumtur.

 

Unë e thashë, pak më parë, që rrëfimi të ikën nga duart. Nuk mund ta kontrollosh subjektin për aq kohë sa subkoshienca jonë vepron në bazë të asaj që shpirti ynë, arsyeja jonë, sheh dhe do. Pra, në këtë kontekst, unë, për t’i dhënë frymëmarrje kësaj gruaje, me fëmijëri të palumtur, me rini që s’e jetoi kurrë, pra, me jetë  të palumtur në rritje, kam rënë në atë grackën e dëshirës për ta parë të lumtur me vajzën e saj dhe gjërat që i kanë munguar gjithë jetën. Nuk mund ta mbyllja me happy end, asesi. Me këtë mbyllje të rrëfimit, kërkoj që shoqëria të lëviz, pasi mbyllja e romanit, ashtu sikurse drama e personazheve, janë copëza të së përditshmes sonë. Janë më mijëra ato gra që vuajnë, sepse bota përtej tyre s’do t’i njohë, s’do t’i pranojë, s’i konsideron. Pra, edhe kur gruaja është e gatshme të prijë për t’u përballur me sfidat shoqërore, kjo shoqëri nuk është gati ta pranojë, sepse udhëhiqet nga paragjykimi.

 

 

Sa e vështirë është të strukturosh një roman? Kam parasysh edhe romanin e parë tuajin “Perandorët”, një roman që bëri jehonë të madhe një vit më parë dhe që kishte një mori personazhesh, ngjarjesh, situatash, fabulash?

 

Struktura romanore, sipas meje, nuk ka skema, porse atyre individuale që bëjnë dallimin e një stili të shkruari nga një tjetër. Romani “Perandorët” ishte roman i vështirë për t’u shkruar, sepse ndërtohej mbi një linjë qendrore që ishte shtyllë kurrizore e romanit dhe shumë linjave dytësore që mbaheshin lidhur mes vetes nëpërmjet një konstruksioni të brendshëm. Ndërsa romani “Zonja me të kuqe” është krejt tjetër. Ka një linjë, rreth së cilës vërtiten zhvillimet. Ka më pak personazhe. Ka shtjellim me të thjeshtë. Në të jepen natyrshëm, ndjenjat, emocionet, përjetimet, nuancat e ditës, inspirimet, dëshirat. Në këtë roman nuk ka vend për dekoracione për aq kohë sa vetë libri, në tërësinë e vetë,  është një kushtrim për një reformim të metalitetit shoqëror, për mënyrën se si e sheh gruan, si qenie, së pari.

 

 

Në përvojën romaneske shihet që vetëm njëri personazh është ai që mbulon gjithë romanin. Në fakt, si mundet që një emër të tërheq lexuesin për ta zhytur në libër?

 

Secili nga ne, është Një. Edhe personazhi i qendërzuar në roman mund të jetë vetëm një, që jep e merr në rrethana të shumta, mjafton që këtij personazhi t’i gdhenden tipare të detajuara, pra të penelohet portreti. Me një përshkim psikologjik në thellësi dhe  raporte të skicuara qartë me të tjerët, që janë  personazhet episodikë apo në hije, del në pah gjithë kumti i prozës së gjatë. Por, sipas meje, asnjëherë nuk mund të ecet në bazë të modaliteteve karakteriale të përcaktuara nga autori. Personazhi lind dhe bëhet.

 

 

Pra, thënë me fjalë të tjera, ky libër është një Roman për Gruan?

 

Në këtë rast, mendoj, do shkonte për shtat motoja “Gruaja për gruan”. Unë i kam besuar gruas si qenie. I kam besuar shpirtit të saj, botës së pafundme që ajo bart dhe në shumë raste e kërkoj zgjidhjen tek gruaja. Duke e ditur që është një vokacion përfaqësues, dëshiroj ta kthej atë në promotore të lëvizjeve dhe për këtë, revolucioni duhet të filloj mes nesh (grave). Në një shoqëri ku mungojnë politikat sociale për të mbrojtur të drejtën e secilit, por sidomos gjinisë së brishtë, duhet që vetë këto të fundit, t’ua  imponojnë të tjerëve statusin e tyre në këtë ujëvarë të mjegullt shkëmbore.

 

Cfarë mendimi keni për letërsinë sot? Po për lexuesin?

 

Shkruhet dhe kur shkruhet ka edhe inflacion. Siç shprehej poeti spanjoll  Visente Aleihandre “Nëpërmjet qenies së vet, poeti bën thirrje për komunikim… sepse poezia parakupton të paktën dy njerëz”, pra letërsia, si e tillë nëkupton dualitetin autor-lexues. Mendoj se duhet gjetur “thembra e Akilit”, së pari nga autori, pastaj lexuesi, sidomos ai elitar, di të gjejë shtigjet e depërtimit te letërsia e fisme.

 

 

Që të shmangen dhe të mos implikohen në  tema aktuale të ditës, shumë autorë marrin në shqyrtim temat e së shkuarës, po ju keni menduar t’i referoheni kësaj skeme?

 

Nuk e kam menduar, por këtë punën e “implikimit” do ta kisha justifikuar para 20 e kusur vitesh. Në letërsinë socrealiste, mund të bëhej praktike letrare marrja me emra e personalitete të së shkuarës për arsye madhore, që kishin të bënin me ideologjitë e kohës e të tjera si këto (megjithëse, edhe pikëpamjet historike, sido që të ishin, duheshin interpretuar në vijën e inspirimit të teorive të atij sistemi). Por, sidoqëoftë mbetej e justifikuar letërsia e padokumentuar e aktuatitetit. Por sot, kur bota demokratike është e hapur, do të ishte mëkat që të mendohej po njësoj. Sot janë rrugët e lira për të lëvruar atë letërsi që ndien se duhet të lëvrosh. Mendoj se t’i trembesh të vërtetës, është njësoj si t’i fshihesh çdo çast jetës. Në besimin tim ka qenë e ngulitur ideja, që,  nëse je konformist me atë që të ofrohet, nuk mund të bëhesh shkrimtar, as gazetar.

 

Meqë dolëm te gazetaria, përveç jetës shkrimore, ju mbani lidhje ende me gazetarinë. Varen nga njëra tjetra këto dyja? E ndihmojnë apo dëmtojnë?

 

Unë besoj se janë fusha që ndërveprojnë. Letërsia, arti krijon mundësi komunikimi, ndërsa gazetaria bëhet urë komunikimi për komunitetin. Pra, në thelb, të dyja janë produksione që komunikojnë me masën, duke u bërë pjesë e së përditshmes njerëzore, me gëzimet, ndjenjat dhe dhimbjet e gjithësecilit. Por, është mirë kur gjenden të dyja bashkë, sepse atë që s’e thua me njërën, e thua me tjetrën, sidomos në një vend ku absurdi, vërtet, nuk njeh kufij.

 

Shkrimtarët dhe politika. Si i shihni këto raporte?

 

Që të merresh me politikë, të bësh edhe letërsi nuk besoj se ka gjë të keqe. Ato, edhe teorikisht, nuk e përjashtojnë njëra – tjetrën. Madje, mendoj se një politikan që shkruan, ka më shumë shance për të qenë politikan i suksesshëm. Kjo për faktin se bota shkrimore paraqet tek lexuesi i tij atë pjesë të shpirtit që politika s’ja lejon ta shpalos.  Të merresh me artin e të shkruatit është magji që së pari të pasuron si individ dhe së dyti, të bënë protagonist të zhvillimeve sociale, ekonomike e politike në vend. Arti i fjalës mund të rrëzojë pushtete. Por, nëse për politikën do shprehesha: “Pas secilit sukses, gjendet një dëshpërim i fshehur”, për letërsinë do të thosha: “Cdo arritje ka një kosto dhe  një gëzim”. Besoj që këto të dyja kanë ndryshim të madh.

 

Intervistë nga Elisabeta ILNICA

 

 

 

Intervistë e shkrimtarit Ylljet Aliçka në gazetë qendrore çeke, ISEDN, me rastin e botimit të librit të tij në këtë gjuhë “Kur Hrushovi kaloi pranë fshatit tonë”. – Intervistoi : Tomáš Lébr / Përgatiti materialin : Irena Toçi

  Intervistë e shkrimtarit Ylljet Aliçka në gazetë qendrore çeke, ISEDN,  me rastin e botimit të librit të tij në këtë gjuhë “Kur Hrushovi kaloi pranë fshatit tonë”.   Intervistoi : Tomáš Lébr     “Komunizmi juaj nuk mund të … Continue reading