Poezi nga Alma Feruni

Alma Feruni

Poezi nga Alma Feruni

 

 

TË PREMTOJ…

 

Të premtoj që do përsëriten çastet
Nën dritëhije nate, përzier mëkatet…
Dhe fryma aty, u dogj ndër sy
Yjet qiellor, dalldi dalldi..
Dhe Hëna u step, dhe nata u drodh
Ndër çastet, ndër ngasjet kufirit kohor
Dhe puthje që mbeti e pastër kristal
Dhe ndjenja për ty..sa mall..sa mall.

Tani? Kjo ditë sa shpejt që u zbardh.

 

 

 

HIJE…JETE.

 

Hije gradaçelash, zhurmojnë metropolet
Eh lule e braktisur
Jehonë meteorësh…
U mek ky çast?
Nuk flas, nuk flas
Një lule do doja
Vështrimi si s`plas…
Por ti je larg, sa larg
Bën llogaritë
Trarët gjëmojnë
Honet m`përpijnë..

 

 

 

SOT PASH NJË ËNDËRR…

 

Sot pash një ëndërr, ..qielli foli ëmbël
Kjo re u mek
Yjet, heshtin…resh.

Atak mes nesh…

 

 

UNË..TI…DHE DETI.

 

Unë…ti…dhe deti. Yjet sipër nesh
Nënshkruam një akt,
Paditëm yjësinë
Një fjalë, mes nesh…
Dallgët po mbajnë vesh…

Dëgjohet dihatja…
Eh nata, e ngrata, lutet përgjëronë

Kjo Hënë lehonë…

 

 

 

KAM PARË…

 

Kam parë poete që thurrnin vargje
Dhe psherëtinin nën urën me tre harqe
Më pas dhuruan librin për botim
Aty na ish, pjesë nga shpirti im….

Kam parë poete, që qanin dhe lëngonin
Dha fatin mallkonin, Hënën zemëronin
Një fjalë do donin ta gërryenin me forcë
Po shkëmbi ngurrtësuar, sa fort aortë…

Kam parë poete, lëvdata, simpoziume
Nga fjalë, metaforë, nga ishuj përbetime
Dhe gjoksin e ngrenë lart gjer tek qiejtë
Tani lartësuar më lartë se korifenjtë….

Kam parë poete, i njihni edhe ju
Qiellin kanë në dorë, trishtim ndër sy…

 

 

 

ABSURDITET….

 

Absurdi kohë
Pasqyrash të pluhurosur
Kurtizania lozë
Dhe sheh përdëllimesh kur ishte fëmijë
Kur lozte ndër ëndrra, kur ishte me ty…

Absurdi kohë
Pudër e hedhur
Mbi faqet pa ngjyrë
Vështrimi I tretur, ndjenjës së fshehur
Kur donte ndër lutje sa puthje, sa puthje….

Absurdi kohë
Mantel i zhveshur
Mbi supet e gjorë, nga ere e acartë
Kur donte pak avull, provoi thëllim
Dhe sytë e ngrirë, lotonin përgjërim….

Absurdi kohë, eh qiell agoni…trishtimi im.

 

 

 

MMM….Ç`AROMË???

 

Mmm ç`aromë ky mall turbullonë
Kur ndjenja ushtone, flladijte kujtonte?
Kur zemrat ndiznin zjarre
Dhe netët digjnim gjallë
Kur puthnim buzë dhe gushë
Kush na pa kush?

Mmm..ç`aromë ky det eh përgjëronë.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s