Poezi nga Kolec Traboini

Kolec Traboini 2012  Pantheon Studio

Poezi nga Kolec Traboini

 

 

ATDHE I NEVERITUR…

 

Dikush kërkon ta shuaj farën arbërore

e të mbjellë në këtë vend mizorinë

këtu në këtë shkreti ndjesish

e flashkje ëndrrash rinore

ku ca vrima plakash të marra e krimba të zinj

çapëlehen e harbohen lakuriq

shurrë, spermë e mut bolshevikësh së bashku

ku pushteti bëhet kryekodosh për njeriun

ku drejtësinë do ta bëjnë hajdutët

dekriminializimin kriminelët

nuk mbetet asnjë shpresë për njeriun

që jetën e tij e ka lidh me Atdheun

ndaj më zë llahtari tek rri mes jush

e marr nga sytë këmbët

duke bërë gjamën time

të shprishjes së gjakut

në udhën time të largët

dërrmuar prej dhembjes

lodhur prej skamjes

të popullit tim të nëpërkëmbur

të përgjumur, të shpërfytyruar

popullit tim letargjik shaluar si kalë

ndaj zë shqyer e fytyrë çjerrë ne ikje ju them:

mos ju lutni më Zotit për shpëtim

sa kohë që për perëndi keni zgjedhur djajtë.

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s