Vrima e Petros, e im atë, Petroja pa fat! / Nga Genta Kaloçi

Vrima e Petros, e im atë, Petroja pa fat!

 

 

genta foto libri

Nga Genta Kaloçi

 

 

Shumë debat po bëhet për vrima e çmime këto ditë dhe un dua të ndaj me ju përvojën time në lidhje me lajmin. Kur dëgjova për herë të parë këtë vrimën e Petros, instiktivisht më vajti mendimi te babi. E them lidhjen me tim atë në shpejtësinë e të dhjetave të sekondës për faktin e të vetëm faree se ndanin të njejtin emër rastësisht me të autores së veprës së arrirrë artistikisht. Emri i tij petrit (petro), menjëherë thash ç’patën me vrimën e tij ka tre vjet që ka udhëtuar e ndërruar jetë, as atje të qetë se lënë.?.

Dikush nga ju direkt ka menduar me të drejtë se e lidha me tim atë për faktin e hedhjes së farës së krijimit tim në vrimën e së famshmes vrimë të sime ëme.

Dikush tjetër ka menduar se unë kam komplekse me ekzistencializmin tim, probleme me penisin dhe vrimën në veçanti, sesa me vetë artin që përcjell poema në fjalë. Mbase vërtet ka diçka të saktë në të gjitha këto, konfliktin tim të vazhdueshëm me penisin e tim atë, me penisin mashkullor në tërësi, por nuk munden të më shesin vrimën për art këtë kurrsesi.

Kjo luftë e orëve të fundit për vrimat e penisin më sjell në mëndje një tjetër autor të shprehjes së famshme ‘cherche la vrimë (femme)’, mesa duket periudha shekullore, intelekti i kohërave moderne e dëshifroi mëse të saktë mesazhin që na dërgonte.

Një tjetër shqetësim që përballemi këto orë të suksesit arritjes artistike kombëtare është se vrima pas një kohe të gjatë presioni shekullor, tabush e një shoqërie të varur me vetëdije dhe pavetëdije na ka sjellë në këtë derexhe të sotme.

Liria e fjalës e abuzimi me të i ndan një fije e hollë pothuajse e padukshme. Aftësia të lozësh me fjalën, të argumentosh pa fyer shqisat njerëzore, të krijosh shprehje, risi në figura letrare kjo është aftësia e autorit dhe mundësia e krijimtarisë së tij në hapje horizontesh.

Përpjekja të na përcjellin disa fjalë të renditura tek tuk e kuturru pa pikën e artit, estetikës, tonalitetit, muzikalitetit të fjalës kjo është thjesht vulgaritet dhe përcakton dështimin e arsimit, kulturës, etikës, elitës së kësaj shoqërie të shkërdhyer në vrimë nga penisi i jargavitur që varet mbi kokat tona si skulpturë madhështore e kohërave moderne. Të quash vrima e penisë që valviten dhe ngrefen e ulen me jargavitje vepër arti me çmim o duhet të jesh i marrë o si mbreti i përrallës lakuriq.

Nëse të shpërbësh poezinë për të arritur të kuptojnë disa analfabet artistik më mirë po heqim alfabetin s’e gjuha u xhvesh komplet. Nëse sërisht kjo vepër ka vlerë artistike meqëse sipas disave na vërteton e na thonë troç se jemi produkt dalje vrime atëherë fjalët janë bosh e medalja konfirmon të vetmen gjë me vlerë e mend, dështimin e shoqërisë sonë.

Vrimat kanë marrë dhenë penisat po fluturojnë kudo e ngado të lumtur e jargëzuar e po bëjnë qef më në fund, erdhi fundi i kërkuar. Çlirimi I femrës e i mashkullit ka arritur kulmin, komplekset seksuale, tabutë u sh’përbënë megjithatë lexues të nderuar, falje ju kërkoj vepër arti nuk e quaj.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s