DORUNTINË, PËRSE QANI? / Baladë nga Ramije Ajdini

ramije Ajdini

 Baladë nga Ramije Ajdini

 

 

DORUNTINË, PËRSE QANI?

 

Nëna s’të pa asnjëherë nuse të buzëqeshur.

Kthehu nga shtegu i shkretuar, se aty të pret vaji i vajzërisë, Doruntinë!

Puthe nënën në ballin e rrudhosur e synxirë!

Kambanat e vuajtjeve ziejnë e vlojnë,

Shkëmbin e vatrës më pranë afroje,

Gacën mos e ndiz se nuk t’i sheh sytë e shpirtit.

Shpërthe  me thirrjen: nënë, o nënë!

Varret mos i numëro me gisht, motër!

Se ajo me duar i ka hapur e gisht s’vendosi.

Rrasat e zeza, kullosa, i ka mbuluar.

Doruntinë!

Kukuvajka ende këndon kob zanat e malit, nuset e vëllezërve.

Këndon kob  edhe për vëllezrit në lëndinë vendosur radhë.

Doruntinë!

Të lutem, mos qaj se nuri vëllezërve u digjet për ardhjen tënde.

Drita e buzëqeshjes së humbur po hapet.

Doruntinë!

Merre për dore Konstandinin e vogël besëplotë, se ai erdhi me kalë të bardhë.

Tash, kthehu se Nëna të pret në të fundit përqafim, e hijet e kujtimeve leri të thahen!

Doruntinë!

Përse po qan me lot të nxehtë?

Konstandini erdhi për ty dhe përmbushi të dhënën besë.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s