NJË GRUA E DËSHIRUAR PËR RIPËRTËRITJE – Poezi nga Milica LILIC, Serbi / Përktheu: Dash Malo

Poezi nga Milica LILIC, Serbi

 

 

dasho portret

Përktheu: Dash Malo

 

 

 

NJË GRUA E DËSHIRUAR PËR RIPËRTËRITJE

 

Do të kisha qënë statuja e sheshit
Ndërsa ti kalon mendon
Në atë cka vdekja të ka rrëmbyer.
Në qoftë se më prek sado pak
Kur kalon i rraskapitur nga vuajtjet
Grryer nga pritja e kotë
Që e kaluara ka rindezur
Si bronzin e statujës
fytyra e së vërtetës.

Do të kisha qënë nje burim fjalaman
Që gurgullon tundues në mes të sheshit
Dhe nuk më bezdis kurrë me zhurmën e valëve
Që qarkullojnë pa motiv
Nëse thjesht më prek mua kur kalon
Ndërsa si etur nga dashuria ime dikur
Shkon takon kush e di se cfare.

Do të kisha qënë kalldrëm i palëvizshëm
Që të gjithë e shkelin pa teklif
Për të ndjerë këmbët e tua mbi mua
Vetëm për një moment
Ndërsa shikon një boshllëk para teje
Duke imagjinuar atë që ka vdekur
Mbushur me qenien tende dhe asgje tjetër.

Do të kishta qënë llampatinë që ndriçon ditë dhe natë
Për të vështruar vetëm për një moment sytë e tu
Dhe shkëlqen me të gjitha fuqite e mia
Ankthet e thella që ndizen prapa teje
Deri ne momentin qe do me ishe shfaqur
Gati për të më thëhë:
Bota është ngjizur nga e para.

 

 

12931016_1603066866681287_7857658036400071441_n

Speedpainting- Jarek Kubicki

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s