Hajk by Lumo Kolleshi ( Albania)

 

lumo kolleshi

Hajk by Lumo Kolleshi ( Albania)

 

 

Hajk

 

The tars weep

Bring me a glass

To gather these tears.

 

 

Someone whispered:

“The bee died”

I ran but I never found its grave.

 

 

Old clock

The hands strive to eat each other

Time remains in the eyes of the blind.

 

 

Modern hairdresser’s shop

Old heads not far in the distance

Push each other in the line for wigs.

 

 

Split ripen pomegranates

In the traffic lights of the boughs

Cold rains melt away upon them.

 

 

One night I slept with the snake

I felt terribly cold

In the morning I had become Laocoön.

 

 

 

House of a spider

The fly comes to deliver official well wishes

A house or a grave?

 

 

Loaded with stars

The date’s bough broke

The stones of the alley get wounded.

 

 

No permissions for building in the offices of spring

The swallows

Inaugurate the illegal houses.

 

 

The bloody night

Butterflies come to die in the light

In my studio.

 

 

A beggar in the street

Called me a “Gentleman”

While in my pockets I had nothing but my soul.

 

 

At the rock spring bed

The thirst put its lips

The beautiful girls broke the ewers.

 

 

Peace often hangs the bloody shirt

At an olive bough

How many young seedlings do not grow to become old.

 

 

Poezi nga Tyran Prizren Spahiu

 

tyran prizren spahiu

Poezi nga Tyran Prizren Spahiu

 

 

Prizren

 

..pa kulm jemi,
me ndoshta pakëz shpresë
mysafirët mirëpresim
si zogjtë shtegtarë..

Kërkojmë pakëz dritë
strehë,të krijojmë
ndërtojmë qytetin
Lidhjen të hijeshojmë…

Nesër,
Ju, në piedestal ngritur do jeni
vargje do gdhenden
PER JU
art-dashësit e qytetit…

 

 

PASURIA !

 

Lavire e çmuar, zonjë e jetës
endet rrugëve, shkëlqen
mashtron, e përkryer art është
tërhjek zvarr, dobëtit robëron.

Verbërua ka në moshë njerëzit
bërë ka histori, luftëra të ndyrë
rënë kanë shumë në kurth
shëndruar në metres, zonjat me nder.

Mbretëreshë është, të ndjek
burrërin të përdhunon, respektin të gjynjëzon
tenton të ngritesh, jeni bashkë
papritmas rrëshkjet, të tradhton.

Tregtojnë, ruajnë këtë kështjellë
pa dritare është, kërcënon
jetuar duhet, por pleqëria shtat hedh
vlerën humb, ndihesh i lënë.

Duart e zbrazur, nisur më kanë
në këtë udhëtim të fundit
ne banesën e përjetësisë, aty janë
lagështia,vetmia.., fund-llogaria e jetës që prêt…

 

 

MALËSOR

 

Fuqitë e zeza enden trojeve
Dalur janë nga thellësit e ferrit
Shoqëruar me hije, rëndë sundojnë
Mbretëritë e pangopur të krimeve.

Plisat u zhvendosën, në bjeshkët e larta
Shoqëruar janë, me natyrën e shqiponjave
Kalitur për jetë, në kushtet e egra
Dorëzuar nuk janë, gjenden lartë në kreshta.

Malësorët, burra shtatlartë
Pajisur me durim kuvendojnë
Fjalët janë të pakët, duhet luftuar
Derdhur gjakë, për vatrën e shenjtë.

Pret prroi, të rrjedhë mundim
Gjak të pastër Malësor, Arian
Matan,në lumin e egërsuar ngjyrëkuq
Do notojnë trupat e ardhacakëve në vendin tim.

Avullohet rrjedha, toka në lindje larg
Muzgu i ditës dritëzon gjysmerrësirë
Kuqremtë është dielli, gdhin dita e re
Heshtja vrasëse, përcjell gjynjëzuarit e poshtëruar.

 

 

RROTLLA

 

Aristokrat, shpirt pasur, bujar
Emin Pasha, vllau i Mahmud Rrotllës
Mytesarif i Prizrenit, ndërtoi xhaminë
Ne shek XVIII, ngriti medresen në oborr.

Edhe ardhacakët Osman ndërtuan, xhaminë e kalasë
I vogël ishte, ky tempull fetar
Ritualet ditore, ushtarët e perandorisë
Me shumë dashuri, vizitonin shumë dijetarë.

Ishte kohë e zymtë, acar ndjenjash mbërthyen
Zbarkuan në kështjellë, ndërtuar nga Romakët
Duart e Austriakut, shembën kultin
Rrënuar gjatë nuk qëndroi, për Mahmud Rrotllën lavdi kjoftë.

Dora mëkatare Sërbe, ajo tinzake e ushtrisë
Sërish në mesnatë, me kënaqësi dhunoi tempullin
Gurëzit u hodhën drejt Bushtrës
Gjurmët e Islam fesë, humbur përgjithmonë donin.

Qëndrojnë sot themelet, vajtojnë për DORË
Kujdes pakëz kërkojnë, ringritjen e xhamisë
Ndëgjohet natën, thirrje e lehtë e ezanit
Ditur është, koha do gjejë Mahmudin.