Hapi që s’ kthehet pas… ( pjesa e III-IV ) / Prozë poetike nga Majlinda Mema

 

Bright colourful background with textural paste and the dried flowers

Prozë poetike nga Majlinda Mema

 

 

 Hapi që s’ kthehet pas…

( pjesa e III )

 

Ndalu, vështro gjithçka që të shfaqet, fajtor pa faj në shtegëtimin  e nisur, diku , nëpër  këtë vjeshtë të nisur. Era i mori të fundit gjethe, duke rënkuar ikjen e tyre udhëve të pashkelura, me frymën e dhënë, ashtu paqtuar. Nisesh drejt meje duke pritur, minutat enden ngadalë padurimit, kufirit të ëndrrës shfaqem papritur. Nuk mund të flasësh dhe zëri të meket, dora e zgjatur mbetet hapësirës zbrazët, nuk mund të të shoh dhe të të prek. Nxitimit nisem udhëve të mia, braktisjen e mbaj si të vetmin kujtim, si mjegull përhapesh dhe mbetesh pas. Nuk ka çlirim prej makthit tënd, rrugët mbeten kryqëzime fatesh, ti hesht dhe nuk mund të rikthehesh dot. Shkretohen qiejt pafundësisë, mbetesh i vetëm me ëndrrën në sy, diku përplasesh kufijve të pritshmërisë. Unë sprapsem e mbetem pika e largët, që humbas projektimit tënd. Herë-herë lodhesh qetësisë tënde, zemërimi yt sytë i mbyll dhe si në delir tundohesh pas pamjes tashmë të fshehur pas kuintave hije të memories përherë e në kërkim….

 

 

 

Hapi që s’ kthehet pas…

(pjesa e IV )

 

Është një hendek i pakapërcyeshëm mes nesh, që ndan gjithçka dhe sjell të pakapshmen, botën ku përhumbim pambarimit. Si në mirazh diçka magjike shfaqet e afërt, mjafton të  zgjatësh duart, është si një rreze që depërton kudo ngrohtësinë e saj dhe e shpërndan njëtrajtësisht. Tek rrimë pranë njëri-tjetrit duke soditur shpërthimin që ndodh brenda nesh, askush s’ mund të jetë i lumtur. Të thërrasin jehonat e maleve, ku zëri yt përplaset i vrarë, ndoshta i gremisur e përthyer honeve më të thella. Më thuaj në cilën portë të trokas, që pas saj të të gjej ty, duke më çelur ditën me të bukurin agim që po rilind.  Nuk di në cilën fushë – pamje ndërrohen dëshirat e heshtura?! Përballë ëndrrash të strukura thellë, të pandërgjegjshme, në pakthyeshmëri, zvarritem rrugës herezi. Ç’ do pikë takimi duket sikur përkufizion rrethin vicioz, i cili të zhyt përherë e më shumë në abstraksion.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s