Në bregun e ëndrrave do të pres / Poezi nga Leonora Lokaj

leonora Lokaj

Poezi nga Leonora Lokaj

 

 

Në bregun e ëndrrave do të pres

 

Hipur në kalë Troje pushtove shpirtin tim
Si dallgët e deti përplasur mbi gjoks shkëmbi
Ikja jote në agun plot shi rrënoj boten time
Përbrenda me dogji, oh sa dhembi

Nuk është dashur te vije në bregdetin tim
As të ta hapja portën për tënden dhuratë
Stuhi të dalldisura po rrahin shpirtin tim
E unë nuk di në të mallkoj apo të të japë uratë

Pabesisht hyre brenda times zemër
Theve, përplase, dogje çdo gjë brenda meje
Si për çudi akoma tatuazh në shpritë mbaj tëndin emër
Si të vetmin kujtim që kam prej teje

Ti rrënove muret e zemrës sime prej naives
U bërë kryefjalë zemre, i shpirtit refren
Këngë e mëngjeseve të mija te rrahura prej dhembjes
…dhe akoma mbeta peng duke jetuar për ty ëndrrën

Shpresat e mija dridhet prej trishtimit
Ikja jote si ujëvarë malli pikon mbi timen kujtesë
Assesi nuk po mundem për ty t’i hapë dyert e harrimit
E gjunjëzuar nga verbëria në bregun e ëndrrave gjithmonë do të pres.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s