Deri sa vegimi të bëhet i dukshëm – Poezi nga Roula Pollard / Shqipëroi: Vasil Çuklla

 

Roula

Poezi nga Roula Pollard

 

 

Deri sa vegimi të bëhet i dukshëm

 

Dua krah teje të tejshkoj
tokës edhe qiellit, kopshtije të reja,
rrafshtnalta fushëverdha,
lumenj, planeteve, braktisur
derisa të krijohet atmosferë jetdhënëse përmbi tokë
të mos kalojmë të tjera rrafshnalta, bashtije,
me tone dioksinash nga fabrikat e jetës.

Veç, kujtoj ende lumenjtë e kulluar
brigje të bekuar me lulnajë dhe zogj
kur ende brenda tokës zhardhokë gjallonin
me emrin e të madhit, Zot
me emrin, e vërtetë, dashuri, qartësi, barazpeshë,
pastërti, ndjenjë dhe fuqi
vlera jete, që për njerzit rishtaz hepojnë.
Jetë më të ëmbël se dashuria
kërkojmë.

Tani, lumenjtsterrë të planetit ç’na duhen?!
ndërojnë rrjedhë oqeanet, brenda barkut të tyre
lëndë bërthamore varrosur në tejmasë.
Pra, helmueshmëria e tokës, a është më kthyeshme?!

Të përqafoj, i dashur, krah ujit këtë çast
tek bekojnë tokën duart e Zotit
dhe shpresën për planetin e gjelbër gjalloj.
Me gjithë agoninë e njerëzimit bashkohem
për Jetën luftoj…

 

 

Vasil cuklla

Shqipëroi: Vasil Çuklla

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s