Poezi nga Sofia Doko Arapaj

Sofia doko arapaj - 1

Poezi nga Sofia Doko Arapaj

 

 

***

 

Ah, t’ a dinit sa vuan

ky ishull,

si fërkohen dashuritë

ndizen zjarr,

si zjarri shtyn zjarrin,

të çlirohet,

si shkëmbinjve zemrën,

u ka çarë,

si llava e përgjakur,

lëngëzuar,

e lirë edhe magjishëm ,

dashuruar…

 

 

***

 

Të njoh ty kalimtar

edhe pse s’ të kam parë asnjëherë

ti je prej andej nga jam dhe unë

edhe frymëmarrjen t’ a ndjej

E di që tani po loton…

Mos loto!

S’ i sheh retë në qiell?!

Do tërbohen

do na qëllojnë me rrufe…

Më mirë hesht!

Nuk është faji ynë,

që nuk vdesim dot më …

Na munduan shumë,

aq sa na u mbaruan vdekjet….

Rri pakëz …, ndiz një cigare.

Ose… këndomë një këngë

cilën të duash ti…

Këndomë,

deri sa të dëgjohet

trokëllima e fantazmave…

Akoma jemi duke kërkuar dashurinë…

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s