Poezi nga Vasil Tabaku

Vasil Tabaku -1

Poezi nga Vasil Tabaku

 

 

SHPIRT GRUAJE

 

…sepse buzëqeshja
E ka burimin
Tek puthja jote e trendafilt…
Një krua zërash
Derdhet mbi supet e mi
Fjalë të shëndritëshme,
Me kristale drite
belbëzime magjike
nën ofshamën e kaltër
të zambakut që cel
në kraharorin tënd dehës…
…sepse aty
Përkulen edhe Perënditë
Gjunjëzohem unë
Duke pritur
Bekimin e puthjes….
Gjithcka
Mbanë psherëtimë gruaje
Përkëdheli pafund
Një lëndinë ledhatimesh
Dhe drita shpërthyese
E qiejëve të dashuruar…
Shpirt I madh gruaje
Ku Bota
Ka zbuluar
Folenë e vet magjike
Shpirt gruaje
Ku rënkojnë oqeanet
Dhe shpërthejnë detet
Ndërsa gjithë krojet e Botës
Derdhen
Nëpër trupin tënd skllavërues…
Jam rob I kurmit tënd mahnitës
Ndër duart e mia
Zgjohen të trembur
Pëllumbat e bardhë të gjinjëve
Duart e tua prej ëndërre
Më prangosin
Me përqafime
Ndërsa ti më thua,
Mos ik
Rri I dashur
Rri me mua
Gjersa të thinjet me ne dashuria,
Mos ik
Eja të zgjojmë fëmijët
Nga puthjet tona
Të ndertojmë Botën
Dhe të bëjmë të lumtur
Vet LUMTURINË
Eja më thua
Mos ik
Mos e braktis
Këtë shpirt të bukur gruaje
Jepi vlerë dhe kuptim
Natës sonë të dashurisë
Dhe falëm qiejtë
Për të prerë
Fustanet e mi të marrëszisë…
Eja,
Mos ik
Bëhu Zoti im
Perandor I pasioneve te mia
Prej femre…
Ngrihe dhimbjen time
Mbi malet e trishtë
Dhe falëm vetëm dashuri…

 

 

KOSOVA IME

 

Është ngjyra e gjakut shqiptar,
KOSOVA,
Klithma jone e lirisë
Dhe njgyrat e ëndërrës së madhe….
KOSOVA nuk preket
KOSOVA
është toka e shënjtë
Ku liria e vërtetë ka ndërtuar
Qytetet e magjishëm të gurit
Me malet
Prej shpirti tonë të dlirë
Nën retë e vuajtjeve tronditëse
Ku tragjeditë
Rendin
Mbi shpinën e murrëtyer të rrufeve
Nuk preket KOSOVA
Ndryshe
Përvëlohesh
Prej flakës së shenjtë të zemrimit tonë
Dhe DASHURISË së pamat
Asaj DASHURIE madhështore
Që përmes jetëve tona
Rilind shpresën dhe dritën
Mes horizonteve pa kufij
KOSËOVA është SHQIPËRI.
Është fjala ime e pathënë
Dhe betimi I kombit të shenjtë
Ndërtuar
mbi bjeshkët e betimit shqiptar
KOSOVA
Dashuria jonë prej kënge dhe drite
Prej puthjeje dhe përqafimi hyjnor,
Një uragan shprese dhe dashurie
Mbi krahët e shqiponjës që nuk ndalet…
KOSOVA
Dashuria ime e pajetuar
Dhimbja ime prej ajri dhe qielli
Zjarri I një malli që digjet
Mbi Botën e trazuar
KOSOVA
Puthja ime prej gjaku
Dhe përqafimi im prej mali
Mbi supet I mi
Pikojnë lotët e tu
prej ZONJE madhështore
Nëpër eterin e kesaj dite pa emër…
KOSOVË
Lokja ime e mirë,
e urtë dhe fisnike
Jam yti
Ashtu si dielli
zgjohet në gjirin e qiellit…
Jam yti
Dhe përjetë të jetëve
Do të jem yti KOSOVË…

 

 

PËRTEJ DHIMBJES

 

Në heshtjen
E pikave të shiut
Është portreti im
Prej trandafili të plagosur
Dhe zërat e fsheht
Nëpër lëndinat e dhimbjes…
Aty është
Sekreti
I dashurisë per ty
Është arti I puthjes
Dhe vallëzimi I përqafimit…
Përtej dhimbjes
Atje
Ku lulëzojnë
Lulet e dridheshme
Të psherëtimave tona
Fjalët që asnjëherë
Nuk patën kuptim
Dhe asnjëherë
Nuk thanë të vërtetën…
E vërteta
Ishte shkruar
Në fjalët tona të pathëna
Dhe dhimbjen tonë
Prej shiu…
Unë luaj me lotët e tu
Lotët e tu
I shëndrroj
Në një yllnaj të dielltë
Me gërma zjarri
Që përvëlojnë
Premtimet tona
Prej fëmijësh…
Dhe ti
Më thua se përtej dhimbjes
Ka dashuri
Ka dritë dhe frymë
Ka një buzëqeshje
Diellhene
Dhe një gurgullim
Puthjesh
Që bien nga qiejt
Duke ribërë detet…
Dhe unë të thash
Përtej dhimbjes
Është vetëm dhimbja
Një fushnaj lulesh të vdekura
Me buzët prej bryme
Dhe heshtjen
Prej drurësh të trishtë
Si murgjër
Nga kohë të tjera
të paemërt
të beaktisur
edhe nga vet dhimbja..
se…
pertej dhimbjes
ka vetëm dhimbje
Brenda
kësaj kohe të cmendur
Ku e vërteta
Dhe mashtrimi
Vrasja dhe drejtësia
Dashuria dhe urrejtja
Jetojnë
tragjikisht të pandara
Të pagjykuara
Dhe të lumtura
Në këtë kryedhimbje
Të të gjitha dhimbjeve…

 

 

QARJEQESHJE

 

Jam buzëqeshja e dhimbjes
Drita që regëtin në errësirë
Mbi këtë kohë pa kohë
Nëpër hunerat e trishtimit…
…se dikush
Dhe gjithkush luan me jetën time
Klithmat mbledh
Nëpër fushëtirën e qiellit
Mbi rrufetë e zjarrta
Në këtë qarjeqeshje
Mbështjellë me puthjen time
O kohë pa kohë
O ditë prej nate
Verbuar nga mëkatet
Hapat e mi prej psherëtimash
Burgos nëpër baltën e ndyrë
Të kësaj dite
Shtrirë mbi stuhitë
Si një peng I heshtjes
Mos ma vrisni shpresën
Lërmani të fluturoj
Vështrimin tim
Mbi supet tuaja drejt lirisë
Ju thash
Jam liria që vritet cdo cast…
Mos më kërcënoni me terrorin
Me pabesinë
Dhe tmerrin…
Buzëqeshja juaj
Që përgjaket cdo ditë
Dhe dashuria
Me kufomat e ëndërrave
Përqafuar tragjikisht…
Lëreni ëndërrën
Krahët e prerë të saj
Le të rriten
Nëpër fluturimet e pamundur
Ma jepni puthjen e rrëmbyer
Të ndërtoj dashurinë
Nëpër këtë qarjeqeshje
Që vetëm emër nuk ka…

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s