Poezi nga Nikollë Loka

Poezi nga Nikollë Loka   Magjistaret këmbëzbathura Në pasqyra hëne sheh detin, lugetërit e natës përloten. Ndër flakë mëkatesh kalojnë pa u djegur, minutat dhe orët. Pylli i natës ende i pashkelur, shtegu prush e zjarr. Këmbëzbathura për udhë po … Continue reading

Poezi nga Fejzi Murati

Fejzi murati - 1

Poezi nga Fejzi Murati

 

DRITËROIT

Bota vërtet s’u përmbys dhe jeta nuk u shua
as dielli nuk e humbi shkëlqimin e tij,
por kjo ditë për ikjen tënde u trishtua
dhe të gjithëve lotë na hodhi ndër sy.

Të ikurit i qajnë po për ty s’ do ketë vaje,
se ti le pas një mal me këngë e dashuri!
Të quajtën PATRIARK në jetën shoqërore,
po ti je PATRIARK edhe në letërsi!

 

PARA GJUMIT

Po e bëj zakon
çdo natë para gjumi,
foton tënde puth me dashuri
dhe harroj çdo hall,
harroj çdo brengë,
lodhja e ditës zhduket për çudi!
Fotua jote
ka brenda magji!

 

KUR DIGJEN KUJTIMET

Këto flakë,
këto gjuhë zjarri
luajnë me natën,
luajnë me hijet,
shkëndijat e arta në oxhak
si me magji
largojnë dhe afrojnë yjet…

E ndërsa drutë e thata digjen hareshëm,
trishtueshëm brenda meje
thërrmohen kujtimet…
si thëngjij të harruar në vatër,
zemrën time
djegin dhimbjet!

 

MIQ TË MJERIMIT MIGJENIAN

Mjerimi ulur shesh mbi sofrën e vuajtjeve
i ka zënë frymën dritës…
s’ka shpresë,
s’ka gëzim,
lëvizim si somnambuj nëpër ditënetët tona
duke u hequr zvarrë,
me gurin e mundimeve mbi shpinë.

Rrotullohemi në një cirkuit vujatjesh,
ecim, një një rrugë pa dritë,
plot mund,
në një rrugë pa shpresë dhe pa anë!
Rrugë që ngeli vetëm vuajtje pa fund
dhe ne përjetsish
miq të mjerimit migjenian!

 

Poezi nga Lida Lazaj

Poezi nga Lida Lazaj   E shtrenjta R ! Ti vozit mbi rrathët e jetës tënde asnjë trajektore s’ka shans të gërshetohet me një prej rrathëve të mi. Hapësira mes nesh është formatuar dhe ngjeshur mehistori kilometra, njerëz,ngjarje. Por ti … Continue reading

PËRURIME TË VEPRAVE LETRARE DHE HISTORIKE– ENCIKLOPEDIKE, NË FILADELFIA / Nga : Tajar Domi – Kryetar i Shoqatës “Bijtë e Shqipes”

PËRURIME  TË VEPRAVE LETRARE  DHE HISTORIKE– ENCIKLOPEDIKE, NË FILADELFIA  Nga : Tajar Domi Kryetar i Shoqatës “Bijtë e Shqipes”   Nga e djathta: Vlashi Fili, Tajar Domi e Hysë Hasa… Bashkësia shqiptare, në qytetin e Filadelfias-Amerikë, nga dita në ditë e nga viti … Continue reading

LAMTUMIRË, DRITËROI YNË ! (Ceremoni, e organizuar në Filadelfia-Amerikë) / Nga: LlAZAR VERO, publicist

Dritero Agolli portrete, Tirane Albania

Dritëro Agolli

 

LAMTUMIRË, DRITËROI YNË !

(Ceremoni, e organizuar  në Filadelfia-Amerikë)

Nga: LlAZAR VERO

                      -publicist

Në të gjitha trojet shqiptare, kudo në botë, ku jeton edhe një shqiptar i vetëm, është ndjerë me dhimbje dhe respekt të veçantë, ndarja nga kjo jetë e poetit, romancierit, publicistit, skenaristit, dramaturgut, atdhetarit të shquar  – DITERO AGOLLI. Ai u nda nga ne,  si asnjë autor dhe shqiptar tjetër, i rrethuar nga dashuria e pastër e gjithë bashkatdhetarëve. Si askush, në periudhën ndërmjet dy shekujve, ai na mësoi se si t’i duam: Atdheun, gjuhën shqipe dhe jetën, me gjithë larmishmërinë e saj.

Në sallën e veprimtarive të Qendrës Kulturore të Shoqatës “Bijtë e Shqipes”, në Filadelfia të Amerikës, u organizua lamtumira dhe nderimi i figurës së madhe të Dritero Agollit. Në krye të saj, në një tavolinë, ishte vendosur portreti i poetit të dashur të popullit tonë, me një shirit të zi në këndin e sipërm të tij dhe një vazo me lule.

f-1

Pjesëmarrës në veprimtari…

Filluan të vinin bashkatdhetarët e parë. Qendronin paksa përballë portretit të tij, në shënjë nderimi dhe kalonin në sallën tjetër. Kështu, njëri pas tjetrit dhe disa herë në grupe të vogla, bashkatdhetarët shprehnin dhimbjen dhe respektin, për këtë krijues dhe luftëtar të paepur për mbrothësinë e Kombit Shqiptar.

Pastaj, të gjithë u ngritën në këmbë dhe, me një minutë heshtje, nderuan jetën dhe veprën e të madhit, DRITERO.

Dritero Agolli ishte ndër autorët më të lexuar dhe të dashur të popullit tonë, në gjysmën e dytë të shekullit të kaluar dhe në këtë fillim të shekullit të ri. Dhe “sekreti” ishte i thjeshtë. Me penën e tij, ai solli ndërmjet nesh jetën e gjallë, me dhimbjen dhe gëzimin e saj dhe bukurinë e gjuhës shqipe. Jo më kot, studiuesit e artit të tij thonë se, te vepra e tij, gjen: Naimin dhe Çajupin, Mjedën dhe Nolin, Migjenin dhe Poradecin.

Mbi të gjitha, te Driteroi, njeriu i thjeshtë gjente shokun dhe mikun, që i vinte dorën në ballë Atdheut, kur kishte halle, kur kishte dhimbje. E nisi rrugën e jetës, trim dhe trim e mbylli. Faqebardhë!

Kështu, duke folur  lirshëm për këtë emër të madh, të njërit prej shqiptarëve të mëdhenj të Kombit tonë, të gjithë bashkë kaluan te salla e veprimtarive, ku u urganizua dhe ceremonia e lamtumirës, së poetit tonë të dashur, Dritero Agolli.

Veprimtarinë e hapi kryetari i Shoqatës, Tajar Domi. Pasi shprehu dhimbjen për humbjen e këtij qytetari të madh të Kombit tonë, u kujtoi pjesëmarrësve se, vetëm tre muaj më parë, në këtë qendër kishim festuar 85-vjetorin e lindjes së tij. Që këtu, u vendos që t’i dërgohej poetit tonë të dashur, një Letër përshendetëse dhe urimi, për një jetë sa më të gjatë. Ishte vetë Tajar Domi, që ia dorëzoi letrën familjes së Driteroit, në mes të muajit nëntor 2016, duke marrë mirënjohjen dhe respektin, për këtë veprim të thjeshtë, vlerësues dhe dashamirës të komunitetit tonë, për njeriun e madh të letrave dhe mendimit qytetar.

Më pas, e mori fjalën Sadik Elshani, që solli mbresat e tij nga krijimtaria e këtij autori të shquar të Kombi tonë, duke filluar nga poema e tij e famëshme, “Devoll, Devoll” e duke vazhduar me shumë të tjera dhe, sidomos, me romanin  e madh “Shkëlqimi dhe rënia e shokut Zylo” ose “Njëriu me top” etj. Mbresat e tij shtriheshin në një hapësirë të gjerë kohore, e cila niste që në vitet e shkollës së mesme, në Kosovë dhe vazhdonte në vitet studentore, për të mos u ndarë deri në ditët tona dhe, më së fundi, deri në këtë ditë të mbrame lamtumire. Ai e mbylli fjalën e vetë, me disa vargje të tij, kushtuar Dritero Agollit: ” Përherë do të jesh në këtë botë,/si një trandafil në gotë,/ poet i shpirtit të Kombit tonë/…..”.

Me të njëjtën ndjenjë dhimbjeje dhe respekti, foli edhe Vlashi Fili , shkrimtar dhe sekretar i Shoqatës “Bijtë e Shqipes”. Pasi shprehu ndjenjat më të larta të dhimbjes dhe respektit, për këtë figurë madhore të kulturës shqiptare, ai lexoi një poezi të tij, kushtuar Driteroit të madh. Ndërmjet të tjerash, shkruan: “Driteroi, as ka vdekur as vdes,/ atë do ta kemi përherë midis nesh!”

Si në një ditë ngushëllimesh, secili nga pjesëmarrësit donte të sillte kujtime dhe mbresa, nga jeta dhe krijimtaria e  poetit dhe njeriut tonë të madh. Ll.Vero solli disa kujtime të tij, nga dita, kur po përgatitej për shtyp poema e madhe e Driteroit,  “Nënë Shqipëri”, emocionet dhe këmbëngulja e poetit deri në çastet e fundit për të saktësuar çdo fjalë dhe varg. Ndërsa Mirela Prifti recitoi poezinë e njohur të tij, “Kur të jesh mërzitur shumë”, që është kthyer në një këngë të dashur për të gjithë, me muzikën e Ardit Gjebresë.: ” …Kur të jesh mërzitur shumë,/ në raft të librave kërkomë,/aty do të jem fshehur unë,/ në ndonjë fjalë a ndonjë shkronjë”.

Sipas traditës shqiptare, i zoti i shtëpisë, Tajar Domi i ftoi për një kafe të gjithë pjesëmarrësit në këtë ceremoni nderimi e kujtimi për të madhin e të paharruarin, Dritërto Agolli. Njërëzit vinin dhe shkonin dhe fjala e mirë zinte vend në biseda, për njeriun e tyre dhe dukej sikur kërkonin ta mbanin përherë të gjallë pranë tyre, ndërmjet dashurisë dhe respektit, që nuk mund të maten as me mijëra kilometra të largësisë, me vendin amë, Shqipërinë.

Filadelfia, më 5 shkurt 2017

 

Klara Buda në Francë, me “raki shqiptare” të Mitrush Kutelit – Intervistë me shkrimtaren dhe gazetaren e mirënjohur Klara Buda / Bisedoi: Raimonda MOISIU

  Klara Buda në Francë, me “raki shqiptare” të Mitrush Kutelit Intervistë me shkrimtaren dhe gazetaren e mirënjohur Klara Buda   Bisedoi: Raimonda MOISIU Shkrimtarja, gazetarja dhe esseist-ja, Klara Buda është një emër fort i njohur në botën shqiptare, e … Continue reading

Mesazhe nga shqiptaro-amerikanët për shuarjen e patriarkut të letrave shqipe, Dritëro Agolli / Përgatiti: Raimonda MOISIU

Mesazhe nga shqiptaro-amerikanët për shuarjen e patriarkut të letrave shqipe, Dritëro Agolli   Shoqata e Shkrimtarëve Shqiptaro-Amerikanë dhe personalitete nga bota shqiptare në Amerikë, përcjellin mesazhe ngushëllimi, për ndarjen nga jeta të Mjeshtrit të Penës  dhe Patriarkut të Letërsisë Shqipe-Dritëro … Continue reading

…bisedë e imagjinuar… / Nga: Tyran Prizren Spahiu

…bisedë e imagjinuar…

 

 tyran prizren spahiu

Nga: Tyran Prizren Spahiu

…në udhëkryqin që shpie drejtë luginës së ujqërve dhe rruga e dytë ofron shtegun e mirësisë , ulur janë në hijen e rëndë të Rrapit .

Janë të dytë më se në moshë të shkuar , shijuar kanë papunësinë dhe varfërinë, tani fëmijët janë shkuar në kurbet kanë një jetë mjaft luksoze.

Eh…ç’është luksoze ! Ja, pra kanë para për duhan , çaj , më tepër as nuk duan, kanë, po, harrova kanë ‘blerë’ dru për dimër atje ke mali i Paprerë, pastaj turshi kanë vendosur , ja kjo është nevoja e një familjeje të mesme, apo jo ?

-PO , po pajtohem tha pakëz më i vjetëri, por kam për të thënë diçka shumë me rëndësi…Të shkojmë të vizitojmë historinë tonë të lavdishme , të shohim si kanë kaluar paraardhësit në shekullin e pestë.

-Ç’fletë or ti matuf, nuk dua të ktehem aq larg. Eja ti shkojmë majtas shohim çka na pret nesër, besoj do na mirëpresin. Sheh,  ke kthesa e dytë është ndërtuar një Tavernë Luksoze Kubaneze, mund të shijojmë tobakon dhe pije të zjarrta . Në rast se pajtohesh sonte mund të qëndrojmë aty, pastaj në mbrëmje do futemi buzëdeti në vendin ku rinia bënë muzikë instrumentale deri në orët e hershme të mëngjesit mund të freskohemi në ujin e detit që është vazhdimisht mbi mesataren.

-Jo, jo, ti shko vazhdo në të nesërmen , vizito vendet që shpiejnë në kënaqësi, une nuk mundem, nuk dua, unë shkojë këndej në këtë rrugë të trasuar me therra , dua të vizitojë librin e të kaluarës së idhët, dhe të falenderohem atyre para një-mijë e pesëqind vjetëve që na kanë ruajtur këto vende aq të bukura.

Ndodhi sërish , historia u përsërit. Vëllazërit e një gjaku u ndanë në dysh.

Naryti u nis të vizitoj të nesërmen derisa Baruti u nisë drejtë të kaluarës …

Pas shumë viteve u takuan sërish , por tani në botën e amshuar duke kërkuar nga njeri tjetri të tregojnë ndodhitë dhe peripetit…

Naryti si zakonisht shumë i entuiazmuar filloi tregimin shumë i qetë dhe i sigurt në vete.

Atë ditë u ula në Taverna, porosita një pizza italiana dhe në ndërkohë të më sjellin coca cola dhe një kafe të madhe . Në mbrëmje u takova me një shoqëri nga shtetet e perëndimit , pasi që edhe ata ishin në penzion neve vendosëm të shkojmë në ishullin jo aq larg të shijojmë lindjen e diellit. Ashtu edhe bëmë por në ndërkohë lindja idea të vizitojmë edhe shtetin e parë ku lind dielli….

Baruti i hidhëruar dhe fytyrëmërolur u fut në mendime të çoroditura. Ende shihte ëndrra që shplojnë urrejtje , gjak, varreza…

Me zë të ftohtë tha,-Unë u njohta me kalorësitë e kohës pak pas ardhjes së Profetit. Ishte rrëmujë , fluturonin kokat, digjeshin stallat, njerëzit iknin në male, kundërmonte edhe ajri…

Nuk shitem KURRË për atë që nuk jam….