U NGRITËN NGA GJUMI PËRBINDËSHAT / Poezi nga Rita Petro

Poezi nga Rita Petro

 

U NGRITËN NGA GJUMI PËRBINDËSHAT

U ngritën nga gjumi
Përbindëshat
Që jetojnë
Në kurmin tonë.
Ky dimër kish zgjatur
Më shumë se tre muaj
Mbase dhe tre shekuj
Kush e mban mend!
I shpërthyen
Zgavrat
Brenda trupave tanë
Një mëngjes
Teksa nuhatën
Aromat ndjellëse
Të natyrës
Çmendur në pllenim…

Të unët për ushqim,
Të unët për ndërzim
Hungërinë
E iu sulën njëri-tjetrit
Xixa
Sytë iu shkreptinë
U kapërthyen e u rrotulluan
Mbi barin e njomë
I shtypën
Lulet e milingonat
Aty pranë
U lëpinë
Derisa pështyma iu tha
U gërvishtën me thonj
Pa u shqyer
E pa nxjerrë asnjë pikë gjak
Grahën e grahën
Sa mundën
Ulëritën
Deri në ekstazë…

Dhe ashtu të nginjur
U rikthyen
Brenda trupave tanë.

(nga libri “Vrima” 2015)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s