Poezi nga Anila Qirjazi Mihali

Poezi nga Anila Qirjazi Mihali

 

Mëngjes i roztë

I roztë ky mëngjes me sy karafilash
Në buzëçelje gonxhesh humbet dita,
Dashuruar pafund me sinfoni bilbilash,
Me fletët e njoma strehzën e ngrita.

Tik-taket e orëve digjnin frymën tonë,
Flakë e kaltër e qirinjve shtratit humbi,
Me dritëputhje e mbushëm mesnatën vonë,
Nga qerpikët tanë arratisur gjumi.

Në gjokse shtërngonim akrepat e orëve,
Ta ndalnin atë tik-takun e tyre monoton
Por ai s’mblidhej në shtërngimin e duarve
Mëngjesi me karafilat rozë nxiton.

 

***

Të mbajta gjatë në ngjizjen e zemrës
Ti rrënjët mbolle në shpirtin tim.
Përpëlitesha shtratit me ankthin e femrës,
Në kodin e lindjes pa deshifrim.

Të prisja në zjarrminë që digjte si furrë
Me pyetje që lodhin në lindjen e parë,
Të shihja fytyrën mbuluar me nur,
Të shihja shpirtin që ndrinte fanar.

Drithërima e nënës nurit tënd iu ngjit
Fluturimthi të dyja iu afruam parajsës
Ti erdhe që mua t’më ndezësh në shpirt
Ishe vetë Zoti,nga Olimpi fjalës.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s