Poezi nga Dhimitri Jani Kokaveshi

Poezi nga Dhimitri Jani Kokaveshi

 

KULME

Shtrihem!… Si një magji
trupi i saj
më ndjen e ndjej
përmbi
gëzimet?… Lartëson
ky shpirt!…
Një lojë, qellimesh
kjo psokologji
ka përkushtim dhe
na zbulon
me jetën, lë, plot madhështi
kjo bukuri!…
Në asgjësim, të kohës
një aromë na lë
përzgjedhur, lozonjarja
ëmbëlsisht.
Ç’farë ëmbëlsi mbi të!…
Kulmojmë
mbi të!… Ngulmojmë
dhe plotëson
respect!… Nuk vret
as nuk privon!…
Rizgjimet.

Dhjk © 08-05-2016

 

GRI

Hijet!… Gri, reflektonin
dhe mbulonin
gurët dhe ne?…Rrjeshuar
mbi mendimet
rrëshqisnim përplasjeve tona
dhe hijet?…
Edhe ato!… Të gurrta
konkuronin
Natën, gjithësisë!…
Sa pak dritë
sa shumë, hije dhe drita?!…
Edhe ajo po merrte
zbehtësinë.
Aty, nuk njihen zbukurimet.
Imazhet
e burimeve të saj, një trup
i cilitur mes dritës
ç’ farë ndëshkim!… Sot
se si më duket
kjo dritë!… Po merr ngjyrat
e zbehtësisë
si i padituri krenohet
kur lëshon
shkrimet, të pazbërthyera
derdheshin
mbi një vendosje të pakuptimtë
gërmat?…
Zbërthyer mes brinjëve
dhe fletave
fletores!… Drejtëshkrim.
Aty, e gjej
analfabetin. Sa shumë!….
I ndjej
sa shumë, e ndjej veten braktisur
dhe fyer
mes tyre!… Braktisur normat
e gjuhësisë?…
Karakteristikat e saj
si nje motiv
i mundonin, mua?… Tmeronte
padija e tyre
gërryente, shpirtin!… Nuk e njoh
nuk e di nëse
aty po gjejnë mbështetje
mbi hijet
e padijes?!…Mes hijeve
përplaseshin
dhe thyheshim porsi guri
ngrinim
dhe ngrinin!… Me gurin ngrinim
sfidat
që të rikthehej jeta!… Nuk është
mllef, as trup amorf
në gdhëndje daltash të mjeshtërisë
mbi hijet!… Linin!…
Shpirtin.

Dhjk07-05-2014

 

TEJKALIME

Vuajtjet, tejkalonte
si një rrefren
shërbimin shtrinte
mbështetjet!…
Shpërfillje, në ritualin e fjalëve
një ftohtësi
zhgënjimi!… Shtirur edhe ai
pa përkujdesje
fjalëve!… Të mpira, të ftohta
si akullnaja
qëndronin, si të qëndronte
shtirur!…
Mes fjalëve zbërthyer e gjeta
një shteg?…
Të mbyllur, të ngurtësuar
na përcillte
vështrimet?!… E djegura
të shuara
mallit prej largësive, drite
rrezet përplaseshin
në një spektër vizionesh aty
ku përballesha
me perceptimet e botës
në një trajtim
mendimesh po tejkalonte
ç’do qëndrim
shpirti, nuk rri përkulur
as rrahur
si mes ikonave pa përkujdesje dhe
të një harmonie
të harruar faltoreve!… Hutuar
si mes shenjtorëve
braktisur, linte prezantimet!…
E udhëtonin
dhe ai, mes tyre udhëtonte
përtej mashtrimit
e ftoi, në larminë e ngjyrave
të jetës
analizohet, me dritën
analizonte!…
Prizmat kristalore edhe mes
dallgëve
të dritës!… Mos i gjyko.

Dhjk©05-05-2015

 

RINGJALLJE

Deshirash?… Zgjuar
një prekje
dhe një qëndrim
afruar!…
Ringjalljes ulet
mes buzëve!…
Ka pasuri të falur
belbëzimeve
dhe shprehje ndjenje
po lija
shpirtin?… Po zgjoja
mbi frymëzime
dhe ide, trupi ynë
veson!…
Përmes ndërgjegjes
dhe madhështis
së jetës!… Përjetohet.

Dhjk © 26-04-2014

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s