U zgjove ti, e bukura ime – Nazim Hikmet / Solli në shqip: Petrit Sulaj

Poezi nga Nazim Hikmet

 

U zgjove ti, e bukura ime

Karriget flenë në këmbë …
dhe tryeza,
… Qilimi është shtrirë sa gjerë e gjatë në shpinë
me gjithë qëndismat e përdredhura.
Fle pasqyra,
Sytë e dritareve i kanë ulur qerpikët,
Ballkoni fle me këmbët e varura në zbrazëtirë,
Mbi çatinë përballë flenë tymtarët,
Flenë akaciet anë trotuarit,
Reja fle
me gjithë yllin në kraharor,
Në shtëpi dhe jashtë saj fle drita.

U zgjove ti e bukura ime,
U zgjuan karriget,
Nxituan të zënë vendet e veta,
U zgjua tryeza,
Qilimi u ngrit ndënjur
Qëndismat e tij celen petalet,
Pasqyra u zgjua si liqeni në ag,
Dritaret shqyen sytë pafundësisht të kaltër,
U zgjua ballkoni
e mblodhi këmbët e varura në zbrazëtirë,
Tymtarët përballë lajmëruan ndezjen e zjarrit,
Anë trotuarit cicëruan akaciet,
U zgjua reja,
Yllin e saj e fshehu në dhomën tonë,
Në shtëpi dhe jashtë saj u zgjua drita,
Përmbyti flokët e tu,
Të rrodhi në pëllëmbë,
e tu vesh rreth trupit të zhveshur e këmbëve të bardha.

Foto: Nazim Hikmet me bashkëshorten.

 

Solli në shqip: Petrit Sulaj

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s