Poezi nga Dhimtrula Lapi

Poezi nga Dhimtrula Lapi
 
 
Elegji kujtimesh
 
Dhe në fund c’do mbetet?
Një grusht i hidhur kujtimesh.
Një qasje e vranët pa portret,
e hijes së dikujt që s’qesh!
 
Një pllakë e ftohtë mermeri
skalitur gërmat për mos harrim.
Kur emrin kurrkush s’ta diti,
në ar ti veshën pluhurosur hyjnim.
 
Drithmues si kumbim i heshtur.
I butë, i dhembshëm deri në acarim.
Elegji lutjesh fjalërreshkur,
te qajnë tani pa vajtim!
 
 
 
E bukur ti
 
Pas teje rend si fllad pranvere
unë, fllad i mbushur erëmirë.
Rend e pak e të arrita
hije të bëhem e s’ke shpëtim.
 
E bukur je, si kurorë lulesh
lule zgjedhur, në cdo stinë.
Zili të paskan edhe zanat
se ua kalon me bukurinë.
 
Dashurinë me ngjall me një shikim,
shikim i dlirë si qelibari.
Oaze zemrash, tek ti gjej prehje.
Parajsën fshehur ke në përqafim.
 
Je e bukur përtej cdo fjale.
Përtej cdo fjale të pathënë.
Pranë teje u vyshk dhe pêrsosmëria,
kur pa se s’kish gjë për të të dhënë.
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s