Jeta! / Poezi nga Mimoza Leskaj

Poezi nga Mimoza Leskaj

 

Jeta!

Shkunde veten, mos e kthe atë në kafkë
Një copë kockë e vdekur, askujt si shërben ,
Jeta të përpin, kërkon të ecësh me vrap,
Nuk di se kush, më tepër gënjen.

Shpesh dhe padashur, të bën të mos kuptosh,
Të kthen në hajdut, të bën dhe tinzar ,
Por vjen një çast, shumë shpejt e kupton,
Se në k’ të betejë, ka dhe të vrarë.

Jeta është e çuditshme, çdo ditë numëron
dhe kafka të vdekura, e të pavarrosura .
Në ecjen e saj dhe ato vrapojnë,
paçka se ua shikon, këmbët e gjakosura.

Jetë moj si je gatuar kështu
Ndoshta dhe vetë je mërzitur, ëmbëlsisht je hidhëruar, çarë nga dhimbjet , zbukuruar nga dritat,
por ne pas teje mbetëm përqafuar, qysh prej ditës që ke lindur!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s