Poezi nga Vjollca Koni

 

Poezi nga Vjollca Koni
 
 
DIKUR …!
 
Dikur të pata thënë se nuk ndryshoj dot!
Mes turmës së zhurmshme do të më njohësh?
Në metro, stacion treni, a kudo tjetër,
Mbase e vetmuar në një kënd të botës
 
Dhe si kometë t’ u shfaqa para syve!
Asgjë nga pamja ime s’ tu kujtua!
Unë qesha trisht e pavetëdijshme!
Ti, ktheve kokën, pse qeshi kjo grua!?
 
 
 
Në kërkim
 
Si e dehur, këputur nga vera lehonë,
kërkoj gjumin, që ka marrë arratinë!
Ëndrrave përpëlitem, humbur,
si flutur, në horizontin, pa kthim!
 
 
 
KUR?…
 
Kur syri s’të sheh, të shikoj me mëndje;
hapat t’i dëgjoj ,si rrahjet në zemër…..
Me erën, m’dërgon puthje, shpirtin ma ngjallë:
kur heshtja të përfshin, ndiej për ty ,veç mall!?
 
 
 
***
Dua ta mbaj buzëqeshjen !!
Kohë e pa kohë pse ma tret ?
Veç shiu kur bie rrëmbyeshëm zhduk gjurmët
Brenga ,halli ,trishtimi në SHPIRT lëndimin mbjell.
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s