Poezi nga Ramiz Kuqi

Poezi nga Ramiz Kuqi

 

KAM HARRUAR

Të flas me veten sot
Në rrugë
Më ka mbetur buzëqeshja dje
Stinët janë mplakur
S’di a ka mbetur ndonjë ëndërr
E bukur deri në pafundësi
Koha
Shëron plagë
A plagët s’kanë më atdhe
Kam harruar të këndoj
E t’i bie fyellit tim
Varur në mur
Rri
Portreti i shpirit të copëzuar
Nëpër vargje të grindura
O Zot
Sa keq kur harron
Të jesh Njeri !

17.6.2017

 

TI PO FLE

Atje skaj rrugës
Shtrirë mbi betonin e lagur
Nga loti yt si kristal
Pa ëndrra
T’i kanë vrarë voglush
Ti po fle…

18.6.2017

 

PO MBËSHTILLET

C’mbështillet si bishti i kalit
Mes vitheve
T’i tremb kjo erë me shi
Mizat kundërmuese
Që kanë mbushur qiellin
Fjalët
Me njè aromë të cuditshme
Diellit
Ia kanë lodhur sytë
Të shpërndaj shkëlqim
O Toka ime e psherëtimave!

18.6.2017

 

E NDJEJ

Një hapërim që ec
Mbi kalldërmin e shtruar
Në mes të Vargut dola mbrëmë
T’i pres yjet në ballkon
Që era zbrazi një gurrë me shi
Dola
Të pres edhe hënën
T’ia shoh sytë atje larg
Ku mbërrijnë ëndrrat
E nata shëlbohet me fjalë
E ndjej
Si avullin e ngrohtë nga deti
Kur të bie mbi gjoks
T’i mat si me aparat digjital
Rrahjet e zemrës
Pulsin e lodhur nga dimrat
Me fërfëllizë
E Unë ende kam shpresë
Për agimet e reja
Pelikanët t’i sogjoj
Duke rrahur krahët mbi liqe
E dëgjoj një këngë Atdhe
Të zgjohesh një herë
Me sy të diellit
Mbi shpirtin e lodhur
Të shpresëthyerve
Arratisur
Me një strajcë mbi shpinë
Ah sa larg më trete-thonë
Ti dhe mëmëdhe
Kur toka deti janë flori
E lakmi …

15.6.2017

 

TË MOS ISHE

Ti urtakja e netëve pa gjumë
Cdo tI thosha Fjalës
Cdo t’i thosha ëndrrës
Buzëve
Luginës së lëngëzuar
Lumit
Zogut mbi shtog
Shpirtit në tundim
Të mos ishe Muzë
Do harroja emrin tim
Nëpër rasa të pashkruara !

14.6.2017

 

“17 LIBRAT E BOTUAR, DËSHMOJNË PUNËN TIME SHUMËVJEÇARE E TË PALODHUR, PËRPARA TË VËRTETAVE, QË UNË KAM PËRJETUAR…” (Bisedë me poeten dhe shkrimtaren Bajame Hoxha-Çeliku, krijuese e përndjekur nga diktatura dhe tani emigrante, në Belgjikë) / Nga: Prof. Murat Gecaj; publicist e studiues

“17 LIBRAT E BOTUAR, DËSHMOJNË PUNËN TIME SHUMËVJEÇARE E TË PALODHUR, PËRPARA TË VËRTETAVE, QË UNË KAM PËRJETUAR…” (Bisedë me poeten dhe shkrimtaren Bajame Hoxha-Çeliku, krijuese e përndjekur nga diktatura dhe tani emigrante, në Belgjikë) Nga: Prof. Murat Gecaj         publicist e studiues   Kënaqësi, … Continue reading

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon librin me epigrame  “MURI BUROKRACI” të autorit Dedë Nikollë Luca

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon librin me epigrame  “MURI BUROKRACI” të autorit Dedë Nikollë Luca   Titulli: “MURI BUROKRACI” -Autor:Dedë Nikollë Luca( DENILU) -Redaktore & korrektore: Vjollca Shurdha -Kopertina: Agim Sulaj -Botim i parë 2017 -NB/Redaktimi e korrektimi i këtij libri … Continue reading

Paintings  by Surbhi Anand

Paintings  by Surbhi Anand
 
 
 
 
the light of moon
 
 
 
 
 
smoky eyes……
 
 
 
 
be happy
 
 
 
 
enticing -india.
 
 
 
 
Indira Gandhi
 
 
 
 
c devdas !
 
 
 
 
she is my mom nd siblings!
 
 
 
 
Rajasthani women !
 
 
 
 
world prettiest relation!

Poezi nga Bilall Maliqi

Poezi nga Bilall Maliqi   KUR MË KAPLON MËRZIA Kur më kaplon mërzia Ngjitem për portretin tënd Para syve tu Shoh mallin e përmalluar Dhe … Shfrehem (për)vajshëm Loti (s’)ngrihet në faqe Rrjedh hullive të shpresës Së cunguar Kur më … Continue reading

Poezi nga Nikollë Loka

Poezi nga Nikollë Loka   I zvogëlojmë largësitë Unë dhe ti i zvogëlojmë largësitë dhe globin e zvogëlojmë sa kokrra e një molle. Shohim njëri-tjetrin sy ndër sy, dhe zbulojmë njërën nga dy gjysmat e botës. Mollën ta përcjell e … Continue reading

Poems by Ade Caparas

Poems by Ade Caparas
 
 
 
a tiny DOT”
 
‘Wars, factions, and fighting,’ said Socrates as he looked forward from his last hour, ‘have no other origin than this same body and its lusts … We must set the soul free from it; we must behold things as they are. And having thus got rid of the foolishness of the body, we shall be pure and hold converse with the pure, and shall in our own selves have complete knowledge of the Incorruptible which is, I take it, no other than the very truth. (Socrates)
 
‘ my true me.. my reality keeps evolving.. it is upon my death that people will know my true me.. my reality!’
 
—adecaparas orosa manilah—
 
 
a tiny dot
i fought
i won
i come
how i reach
those brilliance
is my reality!
 
i am born
with a purpose
i search
i act
i succeed or
i fail
is my reality!
 
a mango fruit
if sweet
is eaten enjoyed
if sour bitter
thrown to
garbage bin
a reality!
 
philosophical dictionary by: ade caparas manilah
friday 1:33pm 07 november 2014 sydney australia
 
 
 
‘evolve’
 
Existentialism Is a Humanism: ‘Il n’y a de réalité que dans l’action. (There is no reality except in action.)’
 
 
‘it is how i have enhanced myself all through the years.. will be my reality as i end my life journey!’
— ade caparas orosa manilah—
 
 
nothing
in darkness
light peeps
leads my way
i react
with lights
c’est moi! (that’s me)
 
reactions differ
yet
actions change
what who how
i am at he end
is my reality
journey’s end!
 
 
philosophical dictionary by: ade caparas manilah
friday 11:53am 07 november 2014 sydney australia
 
 
 
#1 series / “my great abhorrence
a space of repugnance… “
 
 
it is a cold sunday morning; i woke up so late and my bed being surrounded by mirrors all over, sides and ceiling… i felt nauseated, to see my waking portrait ! – a sense of repugnance engulfs me, this insignificant moment of nothing. _ahhhhhhhhh… i abhor this grandeur setting, feeding my narcissistic whims: a glutton on my own bareness of ugliness.
 
all of a sudden, i am pricked within longings… the duet-songs of the Mayas, the alternate croaks of wild giant frogs, the humming wind carrying the playful sways of bamboo trees, yessssss, my mountain house that overlooks the grand Laguna Lake.
 
laughter wealth power fame.. i get so drunk… the dizzying merry-go-round, suddenly the northern winds changed course; total black clouds loom; my laughter transform to tears; and i limp to face the frightening darkness!’
 
i can’t see no more
fears and tears
have taken over
every single step
i make is a stumble!
can’t do nothing
my breath seems lost
slowly a tiny dot
of light expanded
discover your beauty!
my teary blurry eyes
sense back the gentle breeze
herbs and flowers hummingbirds
the taste of joy… i found your lips!
 
my lov
how in the world
did i lose my mind
busied moi with useless noises
bundles of loud colours
cheap perfumes
oh… abhorring abyss, i surface!
 
 
 
Ade Caparas Manilah… a.k.a. Maelan Koia Sydney, Ade Orosa, ade c., Gandah Manilah, a Philippine born but an Australian citizen since 1991 says, “my affection for writing and poetry can be traced since i was a meagre toddler, four year old… “She could create a short story out of a piece of stone or a leaf.” my mother would say.
 
philosophical dictionary by: ade caparas manilah
sunday 4:54pm 18 june 2017
sydney nsw australia

Poezi nga Etien Bekimi

Poezi nga Etien Bekimi     Bukuri horizonti   Horizonti sot ishte veshur si ashik Në xhaketën e qiellit kishte vënë trëndafilin e bardhë të reve Këpucët i ndrinin nga vesa e mëngjesit shkelur Në dorë mbante unazën ndarëse të … Continue reading