” Vajz’ e valëve ” – Kap ” Vazhdimësia” ( Me rastin e dekorimit me titullin  “Mjeshtër i madh ” të Katina Bejlerit ) / Nga Timo Mërkuri

Me rastin e dekorimit me titullin  “Mjeshtër i madh ” të Katina Bejlerit, në shenjë përshëndetje po publikojmë kapitullin Vazhdimësia të librit ” Vajz’ e valëve “.   Nga Timo Mërkuri   Vazhdimësia… Nuk mund të mbyllet ky libër pa … Continue reading

Poezi nga Vasil Çukalla

Poezi nga Vasil Çukalla   Im At Ngrihem me natë të të uroj ditëfestën! Ti s’je këtu… Jam i pafat… Jetim vijë varrit… Lexoj shënimin: ”Jam për një shëtitje, në qiell të shtatë”!   Njerëzohu Njerëzohu, i miri Njeri! Mbyte … Continue reading

Erë borziloku ose këngë e fundit për atë që më tregoi përrallën e parë. “Simbolika e një nënteksti të ndërthurrur” – Refleksione mbi një fragment të poezisë së Natasha Lakos. / Nga: Zhuljeta Grabocka Çina

Erë borziloku ose këngë e fundit për atë që më tregoi përrallën e parë.   “Simbolika e një nënteksti të ndërthurrur”   Refleksione mbi një fragment të poezisë së Natasha Lakos.     Nga: Zhuljeta Grabocka Çina   Lidhja ndërtekstore … Continue reading

Poems by Surbhi Anand

Poems by Surbhi Anand
 
 
Bias thought
 
I like to be river as flow
Life’s sermon getting me shackle
I shrug, thenfore
What?
Yes! reality it is…..
That, i’m not single mind !
 
©®surbhi anand.
 
 
 
Transform into scarlet
 
Get going…..
Take your life on your pine
Never be stubborn
Never be sand castle
Roof yourself, nd seal you,
Your narrow
Give out nd put down
Own story !
 
©®surbhi anand.
 
 
 
Wish to ride on your way
 
Hey god,
May you get about with me
Yes !
Wish to be on your way
Yes !
Third eye even,
Then, I can get through in it
Who you given me,
A birth humanity sleeve !
 
©®surbhi anand.
 

Poezi nga Zamira Agalliu

Poezi nga Zamira Agalliu

 

Dy klubet

Dy klubet
“i pari” i ballit,
“i pari” i komunistëve,
edhe rreshtat u zunë u grinë për renditjen në kryeradhë ,u shtrinë !!!
të dy palët për Shqipërinë !
të dy palët për Vlorën !
Dy pole që kurrë nuk gjetën një vijë të përbashkët që të çonte ujë në mullirin e vendit të tyre !
Erdhën dhe ikën
veç e veç u shanë,
nga fisi nga partitë nga…perënditë
u ndanë !!!
ikën në shtëpi,
nesër do të kthehen me copa letre në xhepa
për të kundërshtuar “kundërshtarit”
plehrat kërkojnë të ngjitin shkallët e altarit..
është tjetër strategji
pa përgjegjësi .
Dy klubet kundërshtare kanë harruar se vendi i tyre quhet Shqipëri !
Papërgjegjshmëri…

a @ z

Moj e mençura krenari

Ty melankoli sublime, s’kam për t’u nënshtruar,
Nga ky gjysëmshekulli , ik se nuk të dua,
Ty lot i penduar, ty ngushëllim pranuar,
Shpresë e përtëritur , eja ti krah mua .

Të njoh mirë Ty, moj e mençura krenari,
Kur fati ty të gjymtoi, ti nuk çalove,
Zëri yt u mek si te ishte një femijë,
E duarve të zverdhura nuk iu dorëzove.

Dëgjoje këtë këngë dashurie të heshtur,
Kur buza kujdesur lotë të nxehtë pikon,
Çuditur mbi zjarr dashurie është tretur,
Drejt lumturisë së gënjeshtërt fluturon.

a@z

Kafja! / Tregim nga Etien Bekimi

Kafja!

 

Tregim nga Etien Bekimi

Kur pa akrepat e orës që shënonin 07e 45, u ngrit vrikthi nga krevati, Kapi flokët e bëra rrëmujë nga nata dhe shpupurisi disi kaçurrelat e pabindura që e mundonin gjithmonë. Duke u shpirë si mace qeshi me këtë krahasim për veten, shkoi të lante sytë nga përgjumja që ende i rëndonin qepallat. Doli në sallon dhe nuk po e kuptonte dot lodhjen që ndiente. Mendimi më i parë i shkoi që të ndryshonte ritual, pra kafen ta pinte në shtëpi, larg gumëzhitjes së hapave të nxituar që përshkonin në këtë orë trotuarin. I pëlqente dhe ajo shije e dalë nga expressi i vogël, por sot do preferonte më mirë qetësinë që afronte shtëpia.
Kuptoi se kjo dëshirë kishte filluar të bëhej dhe më e fortë, teksa hodhi sytë nga dritarja dhe vështroi smogun që varej si perde e errët tymi në gjithë qytetin. Një ndjesi e brendshme i përshkoi trupin, si ngërç. Kapi një shenjë, si ajo që lënë në faqen e një libri, por që kurrë nuk do të përdorej në shpirtin e saj shumëfletësh, ku fshiheshin gjëra të bukura… Kjo ishte mosha!
Vendosi kafen në tavolinën e shenjtë sikurse e quante, pasi aty gjendej thuajse gjithë përditshmëria e saj. I përfshiu me një shikim të shpejtë, vështrim që për të ishte i njohur. Aty qëndronin të gjitha, ndërsa sot i bashkohej dhe avulli i ngrohtë që përhapte dihatjen e kafes së zakonshme.
***
Hodhi vështrimin nga salloni i gjatë në formë L. Librat qëndronin në raft, më të përzgjedhurit e saj ishin brendësia e udhëtimeve që e çonte larg, pastaj pikturat kryesisht me ngjyra të ndezura dhe fotot që ishin dhe dashuria më e madhe e jetës, shpërndaheshin me një rregullsi të plotë nëpër muret anësore. Dhuratat e çmuara kishin vendin e tyre të veçantë …, bizhutë e vendosura në një peshtaf sermi qëndronin në raftin e vogël, pasuar nga gjelbërimi i një gjembaçi të vogël.
U ul përballë tyre duke u ndjerë disi e plotësuar nga pamja që i falnin të gjitha këto gjëra dhe ashtu si në një botë tjetër merrte frymë nga fryma abstrakte e gjithçkaje të përfytyruar. Ndjesia e përjetuar e lehtësoi dhe çliroi shumë ngrohtësi në shpirtin e saj. Duke dëgjuar simfoninë e njohur të Bethoven mendoi:
“Dashuria është e thjeshtë, zë fill dhe në një detaj, mjafton ta prekësh dhe ti përkushtosh vëmendjen e duhur” ;
Lodhja dhe mpirja e trupit u larguan dhe shpërbënë njëlloj si shkuma nga rufitja e kafes….

@etienbekimi