Poezi nga Rita Petro

Poezi nga Rita Petro

 

SIRENA

Unë kam lindur sirenë
Shumë kohë më parë,
E dashuruar me Princin e Detit
Që ditën kur hapa sytë…
Ai ka një bisht marramendës
Me luspa verbuese
Të argjendta e të florinjta,
Kurora e tij është gdhendur
Me guaska
Zbukuruar me korale e perla.
E hipnotizuar nga magjia e tij
S’mbaj mend sa gjatë
Ashtu jetova,
Deri atë mëngjes
Kur u zgjova me vegimin tënd
Që në një jetë tjetër
Dikur e kisha parë…
Mbi shkëmb të detit qëndroje
Ti aq çuditërisht i bukur
Me lëkurën e bardhë
E të lëmuar
Mes krahëve të hapura
Një shigjetë
Në harkun e tendosur
Mes këmbëve të hapura
Një zambak
Mrekullisht i çelur
Asnjë bimë e lartë uji
Nuk krahasohej me të
Për nga hijeshia
Gati sa nuk u çmenda
Nga dhimbja e mesit
Kur bishti
M’u nda në dy pjesë
Që u shndërruan në këmbë,
E mes këmbëve
Një lule gojëhapur mbiu.
Shigjetari im i bukur
Më godite ende
Pa lëshuar harkun…
Tani këmbët më çojnë vetë te ty
E ditë pas dite
Çmendurohemi nga dashuria,
Unë një sirenë
Me një këmbë në shkëmb
E një këmbë në det
Ti një shigjetar
Aq i bukur e bujar
Që në heshtje më le
Me Princin e detit
Ndonjë natë të fle…

I dashuri im i bukur
Aq shumë më dhemb
Pse i dënuar je
Të mbetesh në breg…

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s