VAJTIM (ЭЛЕГИЯ) – Aleksandër PUSHKIN / Shqipëroi: Maksim Rakipaj

 

Poezi nga Aleksandër PUSHKIN

 

VAJTIM (ЭЛЕГИЯ)

Vitet e çmendur, përndezur prej gëzimit
Tani rëndojnë, si koka pas të pirit.
Njësoj si vena, që sa m’e vjetër qoftë
Në shpirt trishtimi vjen e bëhet m’i fortë.
I zymtë fati im. Vetëm mundim më pret
Furtuna parashikon i stuhishmi det.

Por jo, o miq të dashur, të vdes nuk dua;
Më pëlqen të jetoj, të mendoj, të vuaj;
Pas prapësive do të kem dhe gëzime
Pas kaq ankthesh, vuajtjesh e mundimesh.

Por ndoshta mirësia s’do të vonojë,
Si në prrallat që na bëjnë të lotojmë,
Mbase në fund të kësaj jete të nxirë
Prej Saj më vjen buzëqeshje’ lamtumirës.

 

© shqipëroi Maksim Rakipaj

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s