Në netët e mesantës të gjej aty / Poezi nga Seli Murati

Poezi nga Seli Murati

 

Në netët e mesantës të gjej aty

Sytë e shpresës përflaken perëndimit,
dallgëve qerpikun ktheu vala e mallit, 
kujtimet,brëmjen e ngjyen në blunë e detit,
ku më pasqyroj një panoramë ndjenje e fshehur
vellobardhë e veshur e stolisur
pranë shpirtit tim,dhimbje nuk don që të pikoj
ëndrrën time nuk mundet ta helmoj.
si dallgë valësh që rreh ,
në thellesinë e zemrës
ku shkruhen ndjenja të vërteta..
shpirtin tënd , që digjet si zjarr,
ta shuajë me lot të valë dashurije ..
tek më shohësh përherë në sy ,
zemra tona të flasin përherë pa zë…

Mbi blunë e detit me një vështrim ,si një ledhatim ,
i heshtur ,strehuar në brendinë syve
nga vala e dashurisë,të buzëqesh pranija ime .
ti je yll që vezullon në netët ftohta të mesantës
je shpërthimi i mijëra agimeve të bardha
ftyrë engjellor e të gjitha ditëve , netëve
përvuajtur i ngarkuar, plag ndez shpirtin tim
në brendinë e shpirtit ,që ngjan shkimit në blu
me hijen të natës trasperante shperthen flakë,
thellesitë e kristalta ku ngul thellë rrënjët .

Si një shpend i plagosur,mes detit e qiellit,
në netët e mesantës aty të gjej
me kohën e plakur nëpër stinë ..,
mu bëre diell i energjive të mia të pashtershme
me dashurinë time pëherë udhëton
i këputur si petalja e tulipanit ..
smund ta mbaj , kjo zemër këtë fai…,
një pjesë e zemrës ,ky fat …
njërën detit ja kam hedhur për mbi dallgë
tjetra qiellit univerzit tek fluturon me mall e shikim
atje ku rrjedh një lume i mbushur me trishtim
pikë loti më bëhesh shpesh.

Ti dielli im që perendon mbi blunë e detit
ku mbrëmjeve vala buzëqesh me shkëlqim.
kaltërsisë tej detit ,si yll ndriçon drita jote…
nektar dehës të netëve në thellësinë e shpirtit
dashurja ime jeton tek ty…
mbi qerpikët e tu prej shkume tek ulem
mbi gjurmën e dashursë,të ngjall ndjenjën tënde ,
pranë shpirt tim,përkedheljet e tua
si petalet bregut,ëndrrat i shtroj një nga një
aty ky këndon shpirti zemra ,aty me lindjen e diellit
ti fali shpirti pak qetësi
puth buzën ku shpërthen një trëndafil i përjetshëm
ku shkrepe udhën me një dritë shprese ndezur merr dashuria.

1. 10,2017

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s