Nëna / Poezi nga Guzepe Ungareti 

Poezi nga Guzepe Ungareti 
 
 
Nëna
 
Kur zëmra të ndjejë rrahjen e fundit
dhe të shembet hija ime projektuar në mur
për të më çuar, gjer te i Plotfuqishmi
si dikur, ti dorën ke për të ma zgjatur, o nënë
 
Përulur në gjunjë përpara të Plotfuqishmit,
porsi një statujë, fytyrë mermer,
do të ngresh ti dorën drithëronjëse
dhe krahët e plakur si atëherë.
 
Duke i thënë : ”Ja tek më ke, O Zot!”
 
Dhe vetëm atëherë, kur të më ketë falur
do të të ndizet dëshira për të më parë,
do kthesh sytë drejt meje, sa shumë më ke pritur,
një psherëtimë të shpejtë do të lëshosh plot mall.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s