Poezi nga Bajame Hoxha ( ÇELIKU)

Poezi nga Bajame Hoxha ( Çeliku )
 
 
SHTEGTUAR
 
Si zogu shtegtar po nisem nëpër vise
Prishur ma kanë folenë në atdhe!
Kokë ulur krahë këputur e pendë rënë
Rëndë në zemër një gur të vënë.
 
Kaloj dhe kontinente shuar shprese
Më kot kërkoj një fole që s’më nxeh,
Me kohë një fole që e pata ndërtuar
Ndërtuar e kisha në timin Atdhe.
 
Eh, atdheu im, e di që je lodhur
Pranverë dua të bëhem për ty dhe në eter,
Më beso! Me ty në krah për ditë po endem
Me ty në jastëk kryet dua të vë.
 
Ah, atdhe, atdhe sa madhështore fjalë!
Dhe dheun, dhe gurin sa të ëmbël i ke!
Si toka pranverën në krahë do të mbaj
Që ti të rritesh, të rritesh, i imi atdhe!
 
Atdhe, pa çka që ma ke prishur folenë,
Dhe pse askund nuk ka një shtrat për mua!
Ta dish! Unë gjithmonë ty do të dua
Si dhe një copë plisi t’më kesh rezervuar!
 
 
 
TRONDITJE
 
Duke kërkuar Hygoin në raft
Ngriva kur hapa një libër,
Qe shkruar kohë më parë
Një autograf përsipër.
 
E hapa qe fletore
Dikur hedhur në raft,
Në faqen e parë
Qe mbushur
Me kujtime e mall.
 
Lexova një, lexova dy
Dhe ngriva mbi një mbishkrim,
E njoha, më gërvishti në sy
Më shtrëngoi në fyt
Më ngau në gji.
 
U futa thellë fjalëve
Që i lexova dhjetëra herë,
Vallë ke harruar
Që ke lënë një mbishkrim
kaq të thellë?
 
Dhe lexoj me dhjetëra kujtime
Të rinj e të vjetër,
Mes tyre ah sa shkrime
Por ky s’ngjan me asnjë tjetër!
 
Lexoj e rilexoj këto fjalë të nxehta
Dhe kthej kryet më një anë,
Se s’dua as vetja
T’më shoh lotin e vrarë!
 
Ti je këtu mes rreshtave
Dhe mes shkrimit më shikon mua,
Ky shkrim po mi thotë të tëra
Ato që s’ke mundur t’mi thuash.
 
U preka këtë mëngjes pranvere
Më ngeci mendimi në fyt
Dhe lotin gëlltis.
 
Ti ke mbërritur që dikur
Thjesht në shtëpinë time,
Pse qe fshehur kaq vite
Raftit e s’më dilje?
 
Ti je këtu me mua
Më flet në fletën e shkruar,
Zërin të dëgjoj tek thua:
Jam këtu ndër librat e tua.
 
Lexoj e lexoj mes lotit
Shkrimin e njoh, je ti!
Pse ma ke lënë kaq fshehur
E unë e gjeta tani:
 
“Me shumë dashuri Kur ta hapësh
Do t’kujtosh takimin e parë…
Besoj se jemi të lumtur
Këto çaste që u pamë!”
 
E lexova dhe ulem e goditur
Ku të të mbaj më thuaj,
Në zemër a në duar?
 
 
 
S’KA SHTRAT PËR MUA N’ATDHEUN TIM
 
Sa shumë të desha e të dua
Oj e bukura mëmë Shqipëri!
Ti s’më deshe asnjëherë mua
M’trete baltërave n’ internim.
 
Që fëmijë për ty punova
Fushat t’i mbolla me grurë,
Kanale të thella të hapa
Që ty mos të mbyste ujë!
 
Myzeqenë ta zbukurova
Oh,ta qëndisa me blerim,
Të tëra shërbimet t’i bëra
Tamam si një bijë e mirë!
 
Po ti mëmë ç’bëre për bijën?!
Në fund e flake në mërgim,
Dhe dua të vij mikeshë një natë,
S’ka shtrat për mua n’atdheun tim!
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s