Poezi nga Arbëri Demaçi

Poezi nga Arbëri Demaçi

 

***

Sa do doja
të isha gjethe vjeshte
e të mbaja arom pranvere
e një puhi e lehtë vere
të më sjell atje larg
ku je ti!

 

***

Ti i pastrehë,
që ke ba streh
në zemrën time
hyn e del e nuk troket
e i pa lodhur lundron
në medimet e mia,
e kur bie terri
e fillon kllapia
atëhere hiq pa
u lodhur rri e endesh
nga një andërr
ne adrrën tjetër,
rri e zgjohesh
në mua, për mua!

 

***

Sot,
ku të gjithë buzëqeshin
vetëm unë dhe ti nuk qeshim,
por ska gjë bota
do qeshë për ne
për mu dhe për ty,
E nesër do qeshim
bashkë veçse
unë do qesh
me botën, e bota
do qeshë me ty!

 

***

I tregova hanës për ty,
në heshtje i thashë:
thuajë agimit
në i dëfton diellit,
se ti je i imi!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s