PSHERËTIMA E NËNËS / Poezi nga Astrit Bulla

Poezi nga Astrit Bulla

 

PSHERËTIMA E NËNËS

Të më falësh NËNË,që nuk erdha sot,
Të kërkoj ndjesë, për mungesën time.
Doja që të vija, por nuk munda dot.
S’ka gjë bir, më the, pastaj psherëtimë.

Psherëtimë e një nëne,
Ofshamë qe del nga shpirti.
Shfryrje brengash brenda,
Akumuluar në vite.

Kujtimet e jetës kaluar,
Si në skaner,
fëmijët si rriti.
Netët e pagjumë, panumëruar,
Deri sa më në fund, ja mbrriti

Ky ëngjëll që nuk fluturon,
E madhërishme zanafillë e gjenezës.
Për të bijtë mendon, jeton, gëzon,
Dhe shfryn psherëtimën e shpresës.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s