Poezi nga Entela Kasi

Poezi nga Entela Kasi
 
***
Kur ti ikën, përtej është rrugë
Tjetër botë e mbyllur në guaca ku vdesin perlat
Të një tjetër kohe mbushur me tinguj të heshtjes
Asaj gjuhe të humbur njerëzish
Dikur pat rrënjë,
Sot as strehë as fjalë
Vdesin gjuhët shuhen bashkë me kohën e lume
Muzeu është vetëm një lojë ku takojmë figurina dylli që do të treten prej qirinjve e flakëve të gjuhës tonë të vdekur
Të kësaj bote që endet padijes
Ti endesh si një re e bie në fletën ku shkruaj kohën
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s