Labyrinth ( Labirynt) – Eliza Segiet / Translated by Artur Komoter

Poem by Eliza Segiet

 

Labyrinth

In the vortex of dance,
wandering in the labyrinth of time
she saw
the ephemerality of existence.
Today turns into yesterday
as in the Heraklite river
– fluid, smooth.
Although trees live longer than humans,
slouching between them
one can see the scattered dandelions.
And behind a tall wall of boxwood
there is everything
one cannot go back to.
Every ray of the sun
is a hope for existence,
even though
at some point it will
not allow for a gust of life.

Translated by Artur Komoter

 

Labirynt

W tanecznym wirze,
błądząc w labiryncie czasu
zobaczyła
efemeryczność istnienia.
Dziś zamienia się na wczoraj
jak w heraklitejskiej rzece
– płynność, płynność.
Choć drzewa żyją dłużej od ludzi,
to snując się między nimi
widać już rozsypane dmuchawce.
A za wysokim murem z bukszpanu
jest wszystko
do czego nie można już wrócić.
Każdy promień słońca
jest nadzieją dla istnienia,
któremu
kiedyś nawet ono
nie pozwoli na poryw życia.

 

Photo: Piotr Karczewski

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s