Poezië van Marian Eikelhof

Poezië van Marian Eikelhof
 
 
Vandaag
 
ontwaakt de dag met jou
onze voeten in het vreemde zand
het land achter je lach ken ik niet
maar we dansen dezelfde dans
delen de zee
het zout op je lippen
een kus
verdriet
vandaag…
een lang geleden dag.
 
 
 
Zonder jou
In een oneindige leegte, zwervend tussen afval en herinnering, op zoek naar jou.
 
Nu pas begrijp ik
waarom je naar vliegtuigen zwaaide
en vlinders je volgden in hun vederlichte vlucht
terwijl wij vergaderden over cijfers
de op handen zijnde dood
en ik weet het zeker
ik kom je nergens meer tegen
niet in jouw
noch in mijn leven
ik heb nog wat sterren
verlichte ideeën afgewacht
om te zien of ik je toch nog ergens zag
dansend langs de wolken
met mijn hart in jouw hand
leunend op jouw lach
koelde mijn herinnering
langzaam af
het werd koud
het werd nacht.
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s