KY QIELL DHJETORI / Poezi nga Irina Hysi

Poezi nga Irina Hysi
 
 
KY QIELL DHJETORI
 
Mister, ky qiell i Dhjetorit, ja hapi dritaret planetit.
Humbur t´ njëjtës gjë pafund-pafundësi universesh
Kaq i dashuruar, sa të thërret ta prekësh!
Në zig-zak dredhëzimesh prej symboli drite!
E ndezën plotësi ditën e mbarë, veshur atë në buzë.
Ndriçon udhëbotën time mes botësh, një unazë rozë kuarc.
Shkëlqen, brenda shpirti flet, gjysma tjetër gëlltitur frike.
Gëzon zemra si fëmijë, për ty dashuri, fluturon,
që më do e më ç´ mend pafajësisht, si askush, nëntë shekuj.
E gjysmën absolute frymëera, mban qiell-tokës, mitrën e atomit,
mbi hyjnoren, si një reflektim detaji…ka pavetëdije,
prej asgjëje del Aladini…, në zhurma tingull dora e tij, lart…
Dëshirat i arrin magjishëm, gjithçkaja në imagjinatë!…
Hap fort krahët e mi, e më pushtoi kthimit, forcën e distancës.
Hy thure sot emrit tim, pavdekësinë engjëllore shën Ambrosit.
 
Jam kodi yt, trup-mendje, ndriçuese simbolikë, argjend !
O nektar i Perëndive, shtatë dita – shtatë mrekulli, befason!
© Irina Hysi
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s