Dy vocërak të varfër – Zaharulla Gaitanaqi / Shqipëroi: Vasil Çuklla

Poezi nga Zaharulla Gaitanaqi

 

Dy vocërak të varfër

Në mes të ftohtit po qëndrojnë, me duart krejt të ngrira
dy vocërrak mbetur bonjak – kështu e desh natyra!

S’e ngopën kurrë barkun me bukë, nuk i la varfëria
është jeta tejet e vështirë, ndoshta nga vet uria!

Shikojnë fëmijët tek vërshojnë, mbas shkolle, kaq të dlirë
trishti i ze, tek ngjajnë kaq shumë, me harabelin, ngrirë

që fati s’e la në fole, por endet, gjithë vetmuar
edhe qetohet , veç atëherë, kur zgavër gjen, lumuar

Të ftohtit dridh, të ftohtit ngjeth, mes dimrit të përkorë
ndoshta i gjejnë, në një mëngjes, të ngrirë mbi dëborë!

 

Shqipëroi: Vasil Çuklla

 

ΔΥΟ ΦΤΩΧΑ ΠΑΙΔΙΑ

Μέσα στο κρύο στέκονται με χέρια παγωμένα,
δυο αδελφάκια ορφανά, απ’ τη Μοίρα χτυπημένα.

Φαγάκι δεν χορταίνουνε, η φτώχεια δεν τ’ αφήνει,
είν’ η ζωή τους δύσκολη, χτυπήματα τους δίνει.

Βλέπουν τα άλλα τα παιδιά να επιστρέφουν σπίτι
και θλίβονται που μοιάζουνε σαν το φτωχό σπουργίτι,

που πια δεν μένει σε φωλιά μα τριγυρνά μονάχο
και ξεκουράζεται, αν βρει, κάποιο άνοιγμα σε βράχο.

Το κρύο είναι τσουχτερό και το κορμί παγώνει,
ίσως τα βρουν κάποιο πρωί, νεκρά πάνω στο χιόνι.

ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΠΑΝ. ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ
(Ζώνη Αρκαδίας, 15/12/2017).
[Poor children, painting by Fedor Sychkov.]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s