Poems by Lily Swarn

Poems by Lily Swarn
 
 
That evening
 
Glow worms suspended over
the Intoxicated “motia “shrub
The queen of night ( raat ki raani)
Strutting her stuff on monsoon clouds
Sailing into the velvety darkness
Full of passionate secrets
A tapestry of Victorian weaves
Embossed on her heart
Chintz and lace spilling out of her
Dream laden eyes
The moon coy as a hill bride
Cocooned in layers of vermillion silk
Dusk dripping out of her blushing cheeks
Till her beloved whisks her away on
The midnight black stallion
 
Copyright Lily Swarn 5.2.2017
(Motia is an Arabian jasmine flower)
 
 
O Marigolds Bright
 
The golden glow of gilded glee
Each tiny petal folded with precision
The brilliant aura giving the Sun a complex
Luminous balls of distilled Truth
Heavy with love
Humble with warmth
Marigolds ,magnetic ,magical
Fern like leaves ,a bed of green
A verdant foil for one so bright !
You teach me to smile through my tears
Marigolds bright
You light up my life
Offered in prayers to gods in temples
Strewn on graves of valiant warriors
Strung as garlands for bridegrooms and celebrities
You never gloat at your vivid visage
Medicinal and healing you hide your worth
By nodding your heads in gay abundance
 
Copyright Lily Swarn 6.1.2018

Abraham dhe Isak: Falja e një shansi të dytë Zoti dhe Jezusi: Sakrifica e dashurisë / Nga: Dr. Diana Skrapari


Abraham dhe Isak: Falja e një shansi të dytë
Zoti dhe Jezusi: Sakrifica e dashurisë
 
 
Nga: Dr. Diana Skrapari
 
Gjithcka filloi me dashuri dhe për dashurinë! Dashuria, kjo ndjenjë që zbukuron shpirtin duke e bërë atë kaq fisnik! Kjo ndjenjë lindi me shpresën se një ditë ajo do të mbretëronte duke mposhtur urrejtjen dhe dëshpërimin. Kudo ku kjo ndjenjë është përhapur janë korrur fruta të mbushura me lumturi.
Po, është e vërtetë! Dashuria gjithmonë sjell lumturi! Ajo i jep një qetësi të tillë shpirtit që duket si një zog i lirë, i cili fluturon në një qiell të pastër, pa re!
Dhe dashuria lindi me shpresën për ditë më të mira për njerëzimin! Ajo ka lindur atë natë dhjetori në një hambar në Betlehem. Një nënë mbante në zemër lumturinë e saj të pafund si universi, por zemra e saj fshinte një sekret. Kjo e bënte atë të vuante kaq shumë! Fëmija që ajo mbante në krahët e saj, ishte bekimi i njerëzimit. Por ajo e dinte se sytë e saj do të mbusheshin me trishtim. Barra që djali i saj do të mbante, do të ishte e rëndë dhe e dhimbshme. Ai do të mbante në supet e tij mëkatet, injorancën dhe padrejtësitë, indiferencën dhe heshtjen e kësaj bote përballë fatalitetit.
___________________________
-Abraham, mos e vrit birin tënd! -një zë kumboi si rrufe.
Ai e hodhi thikën e tij përtokë për ti dhënë një shans të dytë njerëzimit. Pas një kohe të gjatë kjo thikë e hedhur përtokë, goditi një të pafajshëm për 30 kacidhe.
-Eloi, Eloi, Lama Sabaktani ! grisi qiejt dhe mbretëroi errësira.
Gjaku i një të pafajshmi u derdh dhe njerëzimi gjeti shpresën, një urë që e lidhi me Atë që e donte atë aq shumë sa që Ai madje sakrifikoi Birin e tij, mishërimin e tij në tokë.
Ai vazhdonte rrugën e tij duke mbajtur mbi supe barrën e të këqijave të kësaj bote. A ia vlen të bësh një sakrificë të tillë për ata njerëz që të përçmojnë dhe të pështyjnë dhe që të trajtojnë si më të keqin e kriminelëve?
Por Ti je Shpëtimtari i tyre! A e dinë ata këtë? Pse injoranca i ka bërë ata të verbër?
 
Pse urrejtja gjeti strehë në zemrat e tyre?
Përse ka shërbyer gjithë kjo dashakeqësi?
Çfarë të keqe ju ke bërë Ti?
 
A vrave njerëz të pafajshëm?
Mos ke vjedhur?
Krimi yt i vetëm ishte se zbulove se ata nuk kishin ndjenja njerëzore!
Ti nxorre prej tyre ankthin e tyre më të madh, u zgjuan një ditë dhe panë shpirtrat e tyre të shëmtuar në një pasqyrë, panë reflektimin e tmerrshëm të shpirtrave të tyre të zbrazura nga dashuria, dhembshuria dhe ndjeshmëria.
Pështyma, fshikullimat dhe fyerjet të dhimbnin kaq shumë!
Por ata nuk shihnin dhimbjen në zemrën tënde! Ajo ishte e heshtur, memece, e padukshme! Vetëm Ati juaj mund ta ndjente atë! Zemra e tij u shkatërrua nga dhimbja!
Ai e krijoi këtë botë, këta njerëz, këtë qytet! Pse?Që ata të vrasin shkëlqimin e shpresës që mund të shpëtojë jetët e tyre! Kështu e shprehin ata mirënjohjen ndaj Tij! Ai vazhdon rrugën e tij drejt vdekjes për të shpëtuar ata që do ta vrasin për t’ju mësuar se dashuria është një ndjenjë që nuk vdes kurrë!
Lum ata që do ta ruajnë të gjallë, edhe kur bota do ti përndjekë, diskriminojë, urrejë! Kjo dritë gjithmonë do të ndriçojë rrugën e tyre për liri! Ata do të ndjehen të fortë, sepse ata do të mbajnë në zemrat e tyre të vërtetën e jetës:
Zoti është Dashuri!

Dimitris P. Kraniotis is the member of the editorial advisory board of Sahitya Anand / By Dr.Shivputra Kanade & Sunita Paul

Dimitris P. Kraniotis is the member of the editorial advisory board of Sahitya Anand #SahityaAnand and #VishwabharatiResearchCentre proudly announces Dimitris P. Kraniotis has kindly consented to accept the honorary position of the member of the editorial advisory board. #DimitrisPKraniotis Dimitris … Continue reading