Poezi nga Juljana Mehmeti

Poezi nga Juljana Mehmeti

 

Përqafimit të heshtur

Nuk di si u enda
në përjetime symbyllur
dritave të ndezura
të një shpirti rrëzëllim
buzësh të prekura
pasionit të çmendur
përhapur tinguj universi
në pasthirrma resh
kufirit të fundit
të ndezjes vullkane
flakëve ngritur
në floknajë erërash
oazit jetë
valsit mjergull
mallit të djegur
e shuar përqafimit heshtur
nën lotë të rrëzuar vjeshte
planetit të dëshirave eros.

@ julja

 

Brazdave të qiellit

Unë nuk kam ndërruar sytë,
veç shikimit të turbullt
zhytyr heshtjes tënde
pasthirmës që çjerr kuintat e natës
zvarritur dhimbjes
me gjymtyrë të thyera
tërhequr mundimit
brazdave të qiellit
rrëshqitur kodrës së diellit,
e veshur
statujës mermertë të dhimbjes
së patretur
në këtë gjunjëzim kohësh
valësh të derdhura
në dallgë të memories.

@ julja

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s