Vonë zbardhi agimi ( Masakra e Raçakut) / Poezi nga Dije LOHAJ

Poezi nga Dije LOHAJ

 

Vonë zbardhi agimi
( Masakra e Raçakut)

Vdekja na shkeli kësaj nate.
Trishtimit i ra mishi në tokë.
Flokë fije-fije,
Thonj pa gishtërinj
Gjaku damarëve të Reçakut,
Ndezi vullkanet.
Këtë natë e humbi udhën agimi.
Kudo vërtitej vdekja.
Të vrarët
Nuk kanë dhembje.
Të rënët
Lanë amanet shpirtin.
U prishën ëndrrat,
Nga skelete fëmijësh,
Ecin nëpër luginë,
Me barrën e shekullit mbi shpinë.
Kanë marrë me vete
Natën dhe Raçakun,
Presin të zbardhë agimi.
Reçaku dërgoi vdekjen e ashtit tim
Në çdo varr të botës
Walker me dy vdekje në zemër
Një për mua, një për vete.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s