Poezi nga Kaltrina VB Hoti

Poezi nga Kaltrina VB Hoti
 
 
Shtrydhi retë
 
Sot e zbres qiellin në tokë
Yjet i ruajta për vete.
Zemrën e shndërroi në dritë të jetës
Hënën me diellin i bashkova
Do t’a shohësh edhe ti
Një shkëlqim i pa parë do t’të mbulojë
Vetëm mund t’a ndjesh
Të gjitha retë në gotë të venës
Do t’i shtrydh
Për herë të parë ëndrrën do t’a pish
Sot e zbres qiellin në tokë,
Të rrjedh momenti pa mendime
Dëshira ime bëhet dallgë e oqeanit.
 
 
 
Mëngjesi vonohet
 
Me yjet e natës
Trupin m’a mbulove
Errësira shndërrohet në zjarr
Sundohemi nga jehona e zërave
Nëpërmes shpirtit tënd
T’a thërras emrin
Botën e katërt në mua krijon
Mëngjesi vonohet
Është robi jonë
As unë as ti nuk e dorëzojmë.
 
 
 
Porta e dashurisë
 
Të përkëdhel ditë e bukur
Sot
Në brendësi të frymës tënde
T’i dhuroj fjalët e pa thëna
Frikën që dridhet në barkun tim
T’a jap ty
Më çliro,
Dua të shndërrohem
Në plagë të vjetër
Dhe të dalë nga dhimbja
Një herë e përgjithmonë
Kur të takohem nesër me ty,
Të lus!
Me shiun e parë të mëngjesit
Shpërlaje shpirtin tim
Jam duke trokitur në portën e dashurisë.
 
 
 
Pa frymën tënde
 
Mundohem gjumin ta përkundi
Nata po më ikë
Unë qetësinë nuk e gjej ende
Të kërkoj aty ku s’të kam
Të dëshiroj në fjalën time
Tingullin e të qeshurit e dua
Shijen e buzës tënde e ndjejë në largësi
Çdo sekondë shndërrohet në shekull
A thua sa kam fuqi
Ta shndërroj momentin e zhgjëndrrës
Në dritë të parë të mëngjesit
E thatë është bota
Pa frymën tënde
Ndalu kudo që je
Të putha.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s