Poezi nga Seti Vladi

Poezi nga Seti Vladi
 
 
FLLAD I MERMERTË
 
Statuja hijerënda me shekujt ngarkuar!
Nga nëntoka e akullt erdhët në muze,
në Olimpin e vetmis’ suaj.
 
Akullnaja të mermerta derdhen mbi ju,
syve të shuar në kokat e heshtjes
mbështetur në shtylla gotike,
bashkudhëtare të përhershme.
 
Unë, ju dhe heshtja
mbështjell me flladin e mermertë.
Ecën larmia e ankthit…
Asgjë s’lëviz,
veç hapave të mi kureshtar’
dhe tuajat, të largëtat histori.
 
Pas syve pa shteg,
si në ëndërr
filmon imagjinata epokën e varrosur,
me sirenat e Dyrrahut,
madhështinë e Butrintit,
dashuritë e Apollonisë…
Me “sikurin magjik” hyj në jetën tuaj:
Dëgjoj këngën buzë valës,
mbi supet e Rozafës
shoh lotin e Gencit fshehur pas mjegullash,
ngjitem kështjellave me bedena,
ndrisin kolore mozaikësh qëndisur,
shoh dramat me maska që luhen në arena.
Në dasma,
me ju kërcej vallen iliriane
me pjergullat lidhur gërshet.
Ushtare vishem anijeve të Teutës,
bëhem piramid’ ilire në det…
 
Statuja të heshtura,
gjurmë të ardhura nga e largëta Iliri,
frymëmarrja e brigjeve,
me pelerinën blu hedhur supesh
nën qiellin e mbuluar me valle resh’ ,
freskoheni nga valët e Ohrit,
Drinit e Shkumbinit,
gjithmonë xixëlloni rreshtave të historisë
përherë në zgjim.
 
 
 
KITARA
 
Këndon kitara mbrëmjeve me hënë
valëzat në breg nxitojë të mblidhen,
dritarja në gjumë syrin s’ka vënë
telave në tastierë trëndafila u hidhen.
 
Kanarina të fton ty, moj kitarë,
nga një e vetme të bëheni dy,
zërin ajo, ti tingujt ujëvarë
mbi trëndafil sonte të shkundet me ty.
 
Kush nuk këndon me ty, moj kitarë,
kujt syri s’i qesh e pas teje rend,
me ty kush s’e kujton dashurin’ e parë,
kush nuk u dogj në tingujt argjend!
 
 
 
BRENGA E MALEVE
 
Përsëri këto male me brenga fashohen,
pyjet shkulin flokët e qielli nxin,
me terrin e natës skifterët maskohen
në blerimin e jetës mbjellin elegjin’.
 
Si shigjeta harqesh vrapojn’e ndërrojn’ fole,
në mjegulla lumenjsh dhimbjen rrëmbejnë
pastaj hidhen dallgësh e qiejsh nëpër ré,
dramat kamikaze brigjeve shpërthejnë.
 
Male yjesh ndezur, betejash përvëluar
historinë tuaj shekujt kanë vulos,
as ëndërr e parë e legjendë dëgjuar
në gjirin e blertë vdekja të firmos’.
 
 
 
A. MOISIU, VIRTUOZI I SKENËS
 
E ku, fjala që mbolle s’u bë trëndafil,
gjurmët ku aktrove s’u bënë ankth i erës,
s’u bënë katër stinët ku jeta gjallëroi
hutim ziliqarësh rrëzuar para vlerës.
 
Ndriçove Moisi dhe re si ylber
skenave t’magjishme me nure madhështie,
kapele yjesh përkule para teje
gatuar prej dheu e stralli Shqipërie.
 
Gjoksin shkallmove n’shpirtin hamletian
ngritur tallaz nga tradhëtia që ndesh,
prapësirën e botës as ai s’e ndreqi dot,
iku me dilemën “të jeshë a të mos jesh’ “.
 
@seti pezaku vladi
1/1/2018

Poezi nga Ndue Marku

Poezi nga Ndue Marku   QYSHKUR… Ne, u..deshëm çmendurisht,të..dy Derisa në mesin tonë trishtimi hyri, Gjuhet tona S’do të nxjerrin më,fjalë dashurie. As do të flasim për të tilla gjëra… Buzët tona të nxehta ,që digjen larg… Nuk do të … Continue reading

GLOBALLY ACKNOWLEDGED FATHER OF VISUAL POETRY TAKES ANGELES CITY AND CAINTA TOWN BY STORM !! / By Jose Rizal M. Reyes

GLOBALLY ACKNOWLEDGED FATHER OF VISUAL POETRY TAKES ANGELES CITY AND CAINTA TOWN BY STORM !!

By Jose Rizal M. Reyes

Dr. Epitacio Tongohan (3rd from the right, first photo), our Keynote Speaker during the book launching of Bards from the Far East: Anthology of Haiku and Kindred Verses held in Angeles City, Pampanga. My mom and sis were watching our Pampanga proceedings in Cainta via celfon technology. And they were immensely impressed and entertained by the stylistic attire and artistic manner of Doc PenPen Bugtong Takipsilim (pen name of Dr. Tongohan). I was anxious to know how they viewed my performance as speaker (due to my past misadventures in this speaking thingy) but, to my chagrin, all they were asking me about was who Doc PenPen is! Me, whether I like it or not, I have to admit the oozing charm, charisma, amiability and commanding personality of Doc PenPen. These qualities were quite evident last night. Doc PenPen is not just a master organizer and manager of people. He is also a consummate performer, reciting both his poetic lines and poetic passages of other poets with artistic flair and uninhibited feeling. The Bards from the Far East are in the stage of finding our footing at the national level. But Pentasi B is already well established at the international scene. Thank you very big, Doc PenPen for enlivening the Bards Affair last night in Pampanga. I feel free to confide in public that we were surprised with the large-framed awards we got, even as Carolyn was smiling mischievously or something that the award/certificate we prepared for you was dwarfed in comparison.

“up to the last breath” / By Ade Caparas

“up to the last breath”

“our soul never dies, before it leaves our body, our soul has repented and had asked forgiveness… finally had reconciled with God.” ade c.

death is a foot away
willing ready waiting
for our consent.

many times this brink of death comes
but we resist
sure, death is our destiny

when? _no one knows
but will come a time
brink of death shall force a yes or no

soul won’t depart completely
until we come face to face with God
in that brink of a second

when, we see who we really are
one who says, “yes”
goes in peace… reconciled with God

this is how we are loved by God
up to the last breath
we have a choice!

 

ade caparas manilah
friday 11:03pm 19 january 2018
sydney nsw australia

NOTE: those who read this will remember i wrote this when that brink moment comes, and you will utter, “ade caparas manilah said it right” lol.lol.lol.

NATË PA GJUMË / Nga: Ramiz Kuqi

NATË PA GJUMË

 

Nga: Ramiz Kuqi

Ende nuk ke rënë në gjumë?-i shkroi miku D. Ora kishte kaluar të dymbëdhjetat. Ndërsa po kthehej në shtëpi, A. Ishte duke medituar. Nga shkilte mbi borēn e brishtē, mendja iku të takimi që pati atë të premte me profesorin H.Ai e grishi pēr një kafe. Siç e kishte zakon, A. ishte i përpiktë në kohë, andaj u vesh shpejt, hodhi krahëve pallton me ngjyrë të kuqe, hodhi rreth qafës shallin e leshtë ngjyrëhiri dhe doli në rrugë. Pas disa minutash u gjend në hapësirën e restoranit McD.,aty ku rendon takohej me miq të rrallë.

Brenda ishte ngrohtë. Një pastrues pēr çdo dhjetë minuta pastronte pllakat , të cilat edhe ashtu shkëlqenin nga pastërtia.Shikoi disa herë orën. Rrotulloi disa herë kokën. pērqēndroi shikimin në hyrje , dhe tek atēherë e pa mikun e tij kur e parkoi veturēn. -Ke pritur shumë?-i tha A.

– Kam ardhur pak para teje. U merakosa për vonesēn tënde. Nga nuk më iku mendja. Rrugët janë me ngrica.
– Ishte bērë një aksident i lehtë në kryqëzim të udhës.Për fat të mirë nuk pati të lënduar.
-Qenke veshur bukur sot! i tha A.
– Elegancën e kam në shpirt,-iu përgjegj profi T. Kam ditëlindjen sot. Ja e kalova numrin shtatë , dhe po rrëshqas ngadalë, heshtur, pa u vërejtur fare nga tetë…
– Qofsh me shëndet, miku im! Të kesh shëndet dhe dashuri për njerëzit.
– Ku ta gjej atë dashuri sot? Është tretur në një ishull vetmie dhe dialogon me vetveten. Askush askënd nuk e përfill pa një interes.
– Je dëgjuar me Danin?- i tha pas pak profesorit H.
– Dje , pasdite. Më tha se kam filluar të shkruaj ndonjë varg. Leximin, më tha e ka pasur pasion nga koha kur ishte nxënës i fillores
në Lisnajë. Jam në prag të pensionit , dhe nuk mund ta paramendoj veten ta vras kohën dule luajtur shah në klubin e pensionistëve, aty ku të ngulfat tymi i duhanit. Më mirë t’i kthehem leximit me kohë. Mbase edhe kam frymëzim.-Të pëlqyen shkrimet e publikuara?
– Unë nuk merrem me art- i tha profesori T. Për këtë konsultohu me A.
– Do të hyj në mbrëmje. E di se ai rri natën vonë.
Ishte ora njëmbëdhjetë. A.ishte shtrirë në shtrat dhe kishte hapur librin e autorit B.Sh., të cilin ai ia kishte dhuruar para disa muajsh, kur ishte për pushim në vendlindje. Romani nuk kishte ndonjë ngjarje , dhe ishte shkruar pa një sintaksë të qëndrueshme . -Ende je duke kërkuar ndonjë varg A.? – i shkroi miku D.
– Jam në kërkim, por sonte frymëzimi është shterpë. Nuk e do. Mos harro se poetët janë zogj netësh . Kur bota gërhat natën, ata janè zgjuar.
-Vec kam filluar ta ndjejë në lëkurë edhe unë.

Alnabry, më 13.1.2018