Poezi nga Sunita Paul

Poezi nga Sunita Paul
 
 
NË EMËR TË DASHURISË
 
Buzëqeshnim ne
Sytë flisnin në heshtje
E qeshnim e qeshnim
Derisa lotët na rrodhën kuptimit të vërtetë.
 
Kemi mbajtur duart dyshe
Dhe ecëm nëpër ale të kujtesës
Puthëm njëri-tjetrin
Tok me gjithë lumturinë dhe dhembjen.
 
Mbetëm përqafuar në krahët e njëri-tjetrit
Në mirësjelljen tënde të butë
Dëgjoja rrahjet tuaja të zemrës
Kur vura në kraharor gërshetat e mia të hapura.
 
Sytë tanë humbën në njëri-tjetrin
Buzët tuaja mbyllen me të miat
Atë fluks puthjesh të pasionuar
Jeta ime e dashurisë shkrepte në të shkëlqyer.
 
Dashuria jonë u bë një thesar për mua
Ishte aq e pastër dhe e vërtetë
Ne luftuam dhe u krijuam përsëri
Me kalimin e ditëve
 
Në botën tonë të vogël
Gjithçka që bëmë ishte në emër të dashurisë
Duhej të ishim gjithmonë bashkë
Sepse ishte një ardhje hyjnore- dashuria.
Zemra ime më drejton për ju
 
 
ZEMRA PËRHERË MË SJELL TE TI
 
Kur unë shoqëroj dëshirat e zemrës time
Gjithnjë më dërgon te ti
Nuk ka harta, asnjë udhëzim nuk i duhet ta udhëzoj
Nuk ka rregulla specifike për t’u bindur
Sa të vështira mund të jenë rrugët
 
Sa e rëndë mund të jetë ngarkesa e jetës
Destinacioni është aq i paracaktuar
Sepse dashuria ime është e pafundme
Udhëhiqet nga zemra
Vetëm e vetëm më sjell te ti.
Pengesa dhe pengesa
Kalimi i të gjitha piketave
Sa larg mund të shkoj
Së bashku me rrjedhën
Kam provuar të ndryshoj rrugët
E të shmang shtigje
Por të përherë ajo që mundet bëhet
Së fundi mund të them
Se kur ndjek zemrën time
Ajo vetëm të ti më sjell.
 
Përktheu A.. K

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s