NË FLETËN E BARDHË – Mihalis PIERIS / Shqipëroi: PETRO ÇERKEZI

Poezi nga Mihalis PIERIS

 

NË FLETËN E BARDHË

Nuk je jashtë fletës së bardhë.
Mundesh, ndërkohë të ikësh.
Të ikësh sikur nuk ke ekzistuar kurrë.

Kam fletën e bardhë. Kjo më mjafton.

S’kam ndërmend të të kërkoj. E bëra mbrëmë
në gjumin tim dhe humba në një qytet
që e njoh. Të dërgoj mesazhe
në celular, e ke telefonin të mbyllur
apo gjëndesh jashtë rrjetit. Rrëshqet
dhe humbet gjarpër uji i qytetit, njeh
tunele sekrete, kube nëntokësore
dhe kthesa, herë del në dritë
herë humbet në errësirë, nuk kam mjet
të të konkuroj, në këtë ndeshje
fitorja është e jotja. Qyteti është i yti,
ndonjëherë bëhet ti, huazon trupin tënd
dhe bëheni të pakonkurueshëm, ti dhe qyteti
forcë që nuk mund ta kundështoj.

Ndaj do të rri këtu, i mbledhur kruspull,
i heshtur, duke kërkuar ngrohtësi
në trupin tim. Do të qëndroj këtu
dhe rreth meje letra dhe fletë
dhe lapsa. Me këto, ndoshta të mund.

Armët e mia, mjetet e artit tim.

Me këto mund të të ysht demon,
Grua-shtrigë dhe fantazmë që dole
befasisht në rrugën time. Më vështrove
dhe ma mpive trurin.

 

Στην άσπρη κόλλα

Έξω απ’ την άσπρη κόλλα δεν είσαι.
Μπορείς, λοιπόν, να φύγεις.
Να φύγεις ωσάν να μην υπήρξες καν.

Έχω την άσπρη κόλλα. Αυτό μου αρκεί.

Δεν θα σε ψάξω. Το έκανα ψες
στον ύπνο μου και χάθηκα σε πόλη
που γνωρίζω. Στέλνω μηνύματα
στο κινητό, έχεις την πρόσβαση κλειστή
ή βρίσκεσαι εκτός δικτύου. Γλιστράς
και χάνεσαι νερόφιδο της πόλης, γνωρίζεις
μυστικές στοές, υπόγειους θόλους
και στροφές, κάποτε αναδύεσαι στο φως
κάποτε χάνεσαι στο σκότος, δεν έχω μέσο
να σου παραβγώ, σ’ αυτή την αναμέτρηση
η νίκη είναι δική σου. Η πόλη είναι δική σου,
κάποτε γίνεται εσύ, δανείζει το κορμί της
και τότε γίνεστε ακτύπητες, εσύ κι η πόλη
δύναμη που δεν μπορώ ν’ αντιπαλέψω.

Γι’ αυτό θα μείνω εδώ, κουλουριασμένος,
σιωπηλός, αναζητώντας ζεστασιά
μες στο κορμί μου. Θα μείνω εδώ
και γύρω μου χαρτιά και κόλλες
και μολύβια. Μ’ αυτά, αν σε νικήσω.

Τα όπλα μου, τα σύνεργα της τέχνης μου.

Μ’ αυτά να σε ξορκίσω δαίμονα,
γυναίκα-λάμια και στοιχειό που μπήκες
ξαφνικά στο δρόμο μου. Με κοίταξες
και μούδιασες το νου μου.

 

Shqipëroi: PETRO ÇERKEZI

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s