Poezi nga Gentjan Hasanas

Poezi nga Gentjan Hasanas

 

***

E trishtë qenka,
nga dhoma ime të shoh pemën te oborri;
lakuriq,
e heshtur,
e mpirë prej dimrit,
gjumë letargjik…

Ah frutat, një ëndërr e pakapshme pranverore!
Gjethet me vizën në mes,
si dy buzë që dikur folën gjuhën e gjelbër…

Foleja bosh, midis dy degëve,
përkujtimore nga një jetë tjetër…

I heshtur dhe unë,
i mpirë prej vetmisë
Ah frutat, një ëndërr e pakapshme pranverore!

Mbi kopertinën e një libri,
si dy gjethe të kuqe,
më ke lënë vulën e buzëve,
përkujtimore nga një jetë tjetër…

E trishtë qenka,
tek mendoj se…
cfarë poezie do të shkruante pema për mua,
duke parë nga oborri në dhomën time…

 

***

Vetë mjekohej
Në çdo të prerë me sëpatë
lëshonte recinën…

Sapo plaga zinte kore,
me sqepar ia skërfitja prapë

(e ëmbël dënesa…gjuha e pishave)

Pastaj,
ulesha me shokë e pinim recinë…
Shëndet për këtë gjak!

Një ditë,
i dehur nëpër pyll,
kërkova të qaj mbi trupin e saj,
ndërsa ndieja se humbisja udhën…

të gjitha të prerat e pishës,
plagë me hapeshin në trup,
e m’u keputën gjunjët…

 

***

Piva aq shumë mbrëmë
sa ika në botën tjetër.
( Keni qenë ndonjëherë në botën tjetër?)

Në mëngjes,
kërkoja nëpër dhomë …
Ku është varka që më shëtiti në qiej,
velat, nga kreshtat e kuajve të erës?
Kisha torba me yje të vegjël,
me kupa pija pluhur blu të kthjellët.

Po Krishti, ku është?
Ai lindi …!
Edhe pse s’u shënua në aktet e gjendjes civile.

Oh … më jepni prapë të pi!
Më jepni verë të gjitha ditët e jetës sime
të përjetoj ringjalljen!
Në u dashtë të kem një dhimbje …
Më lini esëll
veç ditën e kryqëzimit!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s