Poezi nga Juljana Mehmeti

Poezi nga Juljana Mehmeti

 

Gjurmë…

U bëra det,
një thinjë e bardhë dallgëzuar
memories stuhi mendime,
fundosur honeve të thella
e ngritur lat shkumëzime
përplasur bregut të heshtur
oshëtimave dhimbje.

U bëra valë
përkundur shtresëzimit ujë
fërgëllimit natë mistike
poshtë yjeve të përgjumur
rrëzuar kaq zhurmshëm
në pikëzime të ndritshme
fashitur shiritash të zgjatur
koloritit zbehtë.

U bëra gjurmë
e rendjes së nimfave
paskohëve trazuar
zjarrit perëndive,
shigjetave të nxehta
harkut të Hermesit
mbytur e ringritur
në ishullin “Eros”

…julja…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s