Zjarri / Poezi nga Anila Kruti

Poezi nga Anila Kruti
 
 
Zjarri
 
Nëper gjurmë ëndrrash , bie brymë.
Udhëve të dimrit me është ftohur zëri.
Ja, sa dua
Perëndive tu rrëmbej zjarrin e fshehur.
Ta ndez në duart e mia.
E pastaj ,
të më digjet ndër gishta.
Të ndjej dhimbjen e ëmbël të zjarrit
që më djeg.
Sytë e ftohtë t’ i mbush me flakë.
Flaka të më hyjë në deje.
Dua të digjem
Të digjem. ..
Në shpirt të gatuaj zjarrin.
Me duart e nënës ta ndaj nëpër ditë.
Të bie diell nëpër pemë.
Me krahë zjarri të përqafoj krahët e zbathur të degëve.
Të puth limfën e vdekur , ta mbush me jetë.
Të shoh si mbushen me blerim dritaret, çatia, oborri..
Të qaj me lotë gëzimi, kur të shoh në oborr tek qeshin dy mollë.
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s