Poezi nga Evisa Hadëri Mele

Poezi nga Evisa Hadëri Mele

 

Përqafime hëne

Lermëni ta zbraz unë torbën e rëndë,
Në krahë e mbajta deri në mbërritje
u ula të çlodhem në gurin e pritjes ,
pa kuptuar gjësend nisa pëshpëritjen.

Mos prisni të nxjerr përqafime hëne,
mbase në gjumë ka rënë qyshkur,
As gjurmë të rendjes përditë prej nëne,
As yje që zverdhen në netët si zhur.

Mund të mbaj kothere të bukës së vjetër,
a grushtet me ujë t’ i ruaj me merak,
ca kokrra ulliri që piqen në dimër,
Do mbeten relike që kurrë nuk i flak.

 

Idil pranveror

I dua të bardha dallëndyshet,
Që vijnë plot shend nga viset e largëta,
Qiellin – pëlhurë blu
që sqepohet nga fluturimi i tyre,
Aromën e mallit ua jap borxh mimozave,
Sa të nisin përkundjen fijet e barit.

 

Shije të ndryshkura

Adhurimi i vjetërsirës është seç është,
“E krisur , – më thonë,
të duash atë që zbardhi kohë e shkuar”
syri tërhiqet drejt diçkaje të mykur,
aludim për ndriçime të perënduara,
kërkoj të kap një tingull ,
me gjuhë e lëpij
dhe shija e ndryshkur zbret drejt e në stomak,
nga e sotmja vjell gjak.

Tërësisht e tejngopur prej modernitetit,
dhe çantën e dua me beze të vjetër,
më shurdhoi veshët muri i rënë,
çatia pa tjegull,
kjo shpellë po shkrin…

( shkëputur nga vëllimi ” Shije të ndryshkura”)

 

Efekti uniformë

Hedh në krahë siluetën e nënës,
këshilla,këshilla,këshilla.
Shkund supet e bëhem gruaja,
detyra,detyra,detyra.
Mbyll sytë e kthehem vajza e vogël e shtëpisë,
ëndërro,ëndërro,ëndërro…
Zgjohem e mbetem njeri,
durim,durim,durim.
Të paktën e kam rastin të ndërroj kostumet,
….kur bie furishëm shi…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s