THE MATURE SOUL – Hamdi Meça / Translation by Ukë ZENEL Buçpapaj

Poem by Hamdi Meça
 
 
THE MATURE SOUL
 
Albania, Israel, world, earthly globe
I had no word to say I have no word to say
I shall not have a word to say
All the ears of the earth and heavens hear the word
All the eyes of the earth and heavens watch the word
All the mouths and tastes of the earth and heavens eat the word
All the throats and thirsts of the earth and heavens drink the word
All the lives of the earth and heavens increase the word
All the deaths of the earth and heavens diminish the word
All the scales of the earth and heavens weigh the word
The word wraps up around itself in the company of teeth
The word leaves traces
All the words are the soles of the tongue’s feet
The word is carved like marble
In the acropolis it breaks into pieces
The fence of letters surrounds the word
Preserving the inherent meanings only for itself
So the word, the sacred, does not live
No, the word does not live In the Tower of Babel
That collapsed because of the ‘heads made into cults’ weighing on Its neck
Thus says Genesis, Bible, Chapter 11
Gnawers of all kinds have been wandering about
The ruins blooming with the skulls of the ungrateful ever since
The word, the good, does not live
No, the word does not live In Paradise, Paradise is empty of words
O hey! O hey! O hey! The mature soul,
the first porter that appeared in our world
Knows this by all means. Better than all do
All his life
He carries the body of the word on his back.
 
 
Translation by Ukë ZENEL Buçpapaj
 
 
 
SHPIRTI URTAK
 
Shqipëri, Izrael, botë, rruzull tokësor,
nuk pata fjalë për të thënë,
nuk kam fjalë për të thënë,
s’do të kem fjalë për të thënë.
Fjala dëgjohet me secilin nga veshët e dheut e të qiejve,
fjala kqyret me secilin nga sytë e dheut e të qiejve,
fjala hahet me secilën nga gojët dhe shijet e dheut e të qiejve,
fjala pihet me secilën nga grykët dhe etjet e dheut e të qiejve,
fjala shtohet me secilën nga jetët e dheut e të qiejve,
fjala pakësohet me secilën nga vdekjet e dheut e të qiejve,
fjala peshohet me secilën nga matjet e dheut e të qiejve,
fjala frruhet nëpër dhëmbë me veten e vet,
fjala gjurmë lë,
dhe shputë e këmbëve të gjuhës- secila nga fjalët,
fjala si mermeri skalitet,
në akropol në copa e çika thyhet,
fjala rrethohet me gardh shkronjash,
kuptimet natyrale veç për vete duke i ruajtur.
Prandaj fjalë, e mira, nuk është,
nuuuk ëëështë!
“Migdal Bavel”, hebraisht ose Kulla e Babelit shqip,
përshkak të “kokave- kulte” mbi qafë, u shemb,
kjo sipas Zanafillës, Bibël, kreu 11,
lloj-lloj trajta brejtësish qysh atëhere e gjer më sot
mbi gërmadhat me kafka mospërfillësish.
Fjalë, e mira nuk është,
nuuuk ëëështë!
Në Parajsë a në Xhenet nuk ka fjalë, nuk ka.
O hej, o hej o hej, më mirë se kushdo këtë e di,
e di këtë,
i pari hamall në këtë botë- shpirti urtak,
gjatë gjithë jetës ky
me trupin e fjalës në kurriz.
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s