Poezi nga Miltiadh Davidhi

Poezi nga Miltiadh Davidhi

 

DORA E NËNËS

Dorën e nënës
Kudo ku shkova,
E mora me vete
Si rreze dielli,
E më ngrohu
Shpatullat e shpirtin.

U bë krahë zogu
E më ndoqi
Shtegtimeve të mia.

Dhe tani e ndjej
Si më fërkon
Ballin e flokët e thinjura,
E shndrruar
Në një puhizë mëngjezi,
E malli drite.

 

EDHE YJEVE IU IKËN FËMIJËRIJA

Edhe yjeve iu ikën ngadalë e pa u kuptuar fëmijëria.
Ndryshojnë si njerëzit duke u shndrruar në kurora
Pluhuri e gazi,me nuanca të ylberta qiellit,
E më mbeten në mëndje,ashtu të bukur,të dashur
E të dhimbshëm.Dhe e kam të vështirë të mësohem
Pa dritën e tyre,pa fëmijërinë tonë,pa egzistencën e saj.
Shpesh në qiell shikoj yje të shumtë e të largët,
Që ndriçojnë qënien tonë dhe kur i kemi harruar,
E si për t’i kujtuar,marrin formën e çapkënllëqeve
E lodrave tona.Ndaj mbetem i befasuar
Nga drita e tyre e freskët,e pa thinjur…
Ndjej dhimbje kur ndonjë yll shperthen qiellit
Në një vdekje të bukur.Por në çaste vetmie yje të tjerë
Më ulen pranë në stolat e syve,më fshijnë lotët
Duke më përkëdhelur me dritën e kujtimeve,
E marrin forma dhimbjesh e gëzimesh,
Forma lulesh e resh,forma gjethesh e zëra shokësh.
Ndaj,kur shikoj ndonjë yllësi në qiell,
Më ngjason si yllësia jonë e bukur,
Që ndonse e largët dhe e ftohtë,do më japë dritë
E lumturi sa të egzistojë edhe në një fije bari.

 

DUKE PUSHTUAR QIEJTË

Thuamëni në e kemi pushtuar qiellin
Të gjithin e në sa metra lartësi
I jemi afruar ëndrrës,jetës,vdekjes,
Megjithse asnjëherë s’më kanë
Pëlqyer pushtimet,
Se i quaja e drejtë e çmëndur
E diktatorëve,thuamani se,
Sot synoj të pushtoj të bukurën
E pa dalluar ndonjëherë prej meje,
Të pushtoj frikën dhe ti them
Se është e pavlerë,
Vdekjes se është një gënjeshtër,
Të thith ajrin e pathithur prej ëngjëjve e shpirtrave,
Dritën e zambaktë të yjeve ta prek me dorë,
Gjithë hapësirat e qeshura
E skutat e errëta të shpirtit të globit,
Sekretet e mëritë e reve,
Ndonjë shenjë prej Zotit tim,
Zjarret e pashpirta
E inatet e vetëtimave hakmarrëse
Si shkarkesa energjish përbindshash të këqinj.
Të gjitha dua ti kem në zemër e në sy.
Është hera e parë
Që më pëlqejnë pushtimet,
Nga koha kur të pushtova Ty.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s